Salmos 44
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Nós ouvimos com os nossos ouvidos, ó Deus; nossos pais nos contaram a obra que você fez nos dias deles, nos tempos antigos.
1Боже, својим ушима слушасмо, оци нам наши приповедаше дело које си учинио у њихово време, у старо време.
2Você expulsou as nações com a sua mão, mas os plantou. Você afligiu os povos, mas os fez se expandir.
2Руком својом изгнао си народе, а њих посадио; искоренио си племена, а њих намножио.
3Pois eles não tomaram posse da terra pela sua própria espada, nem o seu próprio braço os salvou; mas a sua destra, o seu braço e a luz do seu rosto, porque você lhes foi favorável.
3Јер не задобише земље својим мачем, нити им мишица њихова поможе, него Твоја десница и Твоја мишица, и светлост лица Твог, јер Ти беху омилели.
4Ó Deus, você é o meu Rei. Ordene vitórias para Jacó!
4Боже, царе мој, Ти си онај исти, пошљи помоћ Јакову!
5Por meio de você, derrubaremos os nossos adversários. Pelo seu nome, pisaremos aqueles que se levantam contra nós.
5С Тобом ћемо избости непријатеље своје, и с именом Твојим изгазићемо оне који устају на нас.
6Pois eu não confiarei no meu arco, nem a minha espada me salvará.
6Јер се не уздам у лук свој, нити ће ми мач мој помоћи.
7Mas você nos salvou dos nossos adversários, e envergonhou aqueles que nos odeiam.
7Него ћеш нас Ти избавити од непријатеља наших, и ненавиднике наше посрамићеш.
8Em Deus nós nos gloriamos o dia todo. Nós daremos graças ao seu nome para sempre. Selá.
8Богом ћемо се хвалити сваки дан, и име Твоје славићемо довека.
9Mas agora você nos rejeitou e nos trouxe desonra, e não sai mais com os nossos exércitos.
9Али сад си нас повргао и посрамио, и не идеш с војском нашом.
10Você nos faz recuar diante do adversário. Aqueles que nos odeiam tomam despojos para si mesmos.
10Обраћаш нас те бежимо испред непријатеља, и непријатељи нас наши харају.
11Você nos fez como ovelhas para servir de alimento, e nos espalhou entre as nações.
11Дао си нас као овце да нас једу, и по народима расејао си нас.
12Você vende o seu povo por nada, e não lucrou nada com a venda deles.
12У бесцење си продао народ свој, и ниси му подигао цене.
13Você nos faz motivo de vergonha para os nossos vizinhos, de zombaria e escárnio para aqueles que estão ao nosso redor.
13Дао си нас на подсмех суседима нашим, да нам се ругају и срамоте нас који живе око нас.
14Você nos faz um provérbio entre as nações, um meneio de cabeça entre os povos.
14Начинио си од нас причу у народа, гледајући нас машу главом туђинци.
15O dia todo a minha desonra está diante de mim, e a vergonha cobre o meu rosto,
15Сваки је дан срамота моја преда мном, и стид је попао лице моје.
16diante da zombaria daquele que afronta e injuria, por causa do inimigo e do vingador.
16Од речи подсмевачевих и ругачевих, и од погледа непријатељевих и осветљивчевих.
17Tudo isso veio sobre nós, contudo não nos esquecemos de você. Não fomos falsos com a sua aliança.
17Све ово снађе нас; али не заборависмо Тебе, нити преступисмо завет Твој.
18O nosso coração não voltou atrás, nem os nossos passos se desviaram do seu caminho,
18Не одступи натраг срце наше, и стопе наше не зађоше с пута Твог.
19embora você nos tenha esmagado no covil dos chacais, e nos coberto com a sombra da morte.
19Кад си нас био у земљи змајевској, и покривао нас сеном смртним,
20Se tivéssemos esquecido o nome do nosso Deus, ou estendido as nossas mãos a um deus estranho,
20Онда да бејасмо заборавили име Бога свог и подигли руке своје к Богу туђем,
21Deus não descobriria isso? Pois ele conhece os segredos do coração.
21Не би ли Бог изнашао то? Јер Он зна тајне у срцу.
22Sim, por sua causa somos mortos o dia todo. Somos considerados como ovelhas para o matadouro.
22А убијају нас за Тебе сваки дан; с нама поступају као с овцама кланицама.
23Desperte! Por que você dorme, Senhor? Levante-se! Não nos rejeite para sempre.
23Устани, што спаваш, Господе! Пробуди се, немој одбацити засвагда.
24Por que você esconde o seu rosto, e se esquece da nossa aflição e da nossa opressão?
24Зашто кријеш лице своје? Заборављаш невољу и муку нашу?
25Pois a nossa alma está abatida até o pó. O nosso corpo se apega ao chão.
25Душа наша паде у прах, тело је наше бачено на земљу.
26Levante-se para nos ajudar. Redima-nos por causa do seu amor leal.
26Устани, помоћи наша, и избави нас ради милости своје.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.