Salmos 35
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Contende, SENHOR, com os que contendem comigo. Luta contra os que lutam contra mim.
1Господе! Буди супарник супарницима мојим; удри оне који ударају на ме.
2Toma o escudo e o broquel, e levanta-te para me ajudar.
2Узми оружје и штит, и дигни се мени у помоћ.
3Empunha a lança e bloqueia o caminho dos que me perseguem. Dize à minha alma: “Eu sou a sua salvação.”
3Потегни копље, и пресеци пут онима који ме гоне, реци души мојој: Ја сам спасење твоје.
4Sejam envergonhados e desonrados os que buscam a minha alma. Recuem e sejam confundidos os que tramam a minha ruína.
4Нека се постиде и посраме који траже душу моју; нека се одбију натраг и постиде који ми зло хоће.
5Sejam como a palha diante do vento, o anjo do SENHOR os afugentando.
5Нека буду као прах пред ветром, и анђео Господњи нека их прогони.
6Seja o caminho deles escuro e escorregadio, o anjo do SENHOR os perseguindo.
6Нека буде пут њихов таман и клизав, и анђео Господњи нека их тера.
7Pois sem causa esconderam a sua rede numa cova para mim. Sem causa cavaram uma cova para a minha alma.
7Јер низашта застреше мрежом јаму за мене, низашта ископаше јаму души мојој.
8Venha sobre ele a destruição de surpresa. Que a rede que ele escondeu o prenda. Que ele caia nessa mesma destruição.
8Нека дође на њега погибао ненадна, и мрежа коју је наместио нека улови њега, нека он у њу падне на погибао.
9A minha alma se alegrará no SENHOR. Ela se regozijará na sua salvação.
9А душа ће се моја радовати о Господу, и веселиће се за помоћ Његову.
10Todos os meus ossos dirão: “SENHOR, quem é como tu, que livras o pobre daquele que é forte demais para ele; sim, o pobre e o necessitado daquele que o rouba?”
10Све ће кости моје рећи: Господе! Ко је као Ти, који избављаш страдалца од оног који му досађује, и ништега и убогога од оног који га упропашћује?
11Testemunhas injustas se levantam. Elas me interrogam sobre coisas das quais nada sei.
11Усташе на ме лажни сведоци; шта не знам, за оно ме питају.
12Elas me retribuem o mal pelo bem, trazendo desolação à minha alma.
12Плаћају ми зло за добро, и сиротовање души мојој.
13Mas, quanto a mim, quando estavam doentes, a minha roupa era pano de saco. Eu afligi a minha alma com jejum. A minha oração retornava ao meu próprio peito.
13Ја се у болести њиховој облачих у врећу, мучих постом душу своју, и молитва се моја враћаше у прсима мојим.
14Eu me portei como se fosse meu amigo ou meu irmão. Curvei-me de luto, como quem chora por sua mãe.
14Као пријатељ, као брат поступах; бејах сетан и с обореном главом као онај који за матером жали.
15Mas na minha adversidade, eles se alegraram e se reuniram. Os agressores se reuniram contra mim, sem que eu o soubesse. Eles me dilaceraram, e não cessaram.
15А они се радују кад се ја спотакнем, и купе се, купе се на ме, задају ране, не знам зашто, чупају и не престају.
16Como os zombadores profanos em festas, eles rangeram os dentes contra mim.
16С неваљалим и подругљивим беспосличарима шкргућу на ме зубима својим.
17Senhor, até quando ficarás observando? Resgata a minha alma da destruição deles, a minha vida preciosa dos leões.
17Господе! Хоћеш ли дуго гледати? Отми душу моју од нападања њиховог, од ових лавова јединицу моју.
18Eu te darei graças na grande assembleia. Eu te louvarei entre muitos povos.
18Признаћу Те у сабору великом, усред многог народа хвалићу Те.
19Não deixes que os meus inimigos se alegrem injustamente sobre mim; nem deixes que aqueles que me odeiam sem causa pisquem os olhos.
19Да ми се не би светили који ми злобе неправедно, и намигивали очима који мрзе на ме низашта.
20Pois eles não falam de paz, mas inventam palavras enganosas contra os pacíficos da terra.
20Јер они не говоре о миру, него на мирне на земљи измишљају лажне ствари.
21Sim, eles escancararam a boca contra mim. Eles disseram: “Ahá! Ahá! Os nossos olhos viram isso!”
21Разваљују на ме уста своја, и говоре: Добро! Добро! Види око наше.
22Tu o viste, SENHOR. Não fiques calado. Senhor, não te afastes de mim.
22Видиш, Господе! Немој ћутати; Господе! Немој одступити од мене.
23Desperta! Levanta-te para me defender, meu Deus! Meu Senhor, contende por mim!
23Пробуди се, устани на суд мој, Боже мој и Господе, и на парницу моју.
24Faze-me justiça, SENHOR meu Deus, segundo a tua justiça. Não permitas que exultem sobre mim.
24Суди ми по правди својој, Господе, Боже мој, да ми се не свете.
25Não deixes que digam em seu coração: “Ahá! É assim que queríamos!” Não deixes que digam: “Nós o engolimos!”
25Не дај да говоре у срцу свом: Добро! То смо хтели! Не дај да говоре: Прождресмо га.
26Sejam envergonhados e confundidos todos juntos os que se alegram com a minha calamidade. Vistam-se de vergonha e desonra os que se engrandecem contra mim.
26Нек се постиде и посраме сви који се радују злу мом, нек се обуку у стид и у срам који се размећу нада мном.
27Cantem de alegria e regozijem-se os que favorecem a minha justa causa. Sim, digam eles continuamente: “Engrandecido seja o SENHOR, que tem prazer na prosperidade do seu servo!”
27Нека се радују и веселе који ми желе правду, и говоре једнако: Велик Господ, који жели мира слузи свом!
28A minha língua falará da tua justiça e do teu louvor o dia todo.
28И мој ће језик казивати правду Твоју, и хвалу Теби сваки дан.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.