Psalmaro 139
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Clementine Vulgate, 1598
1Ho Eternulo, Vi min esploras kaj min konas.
1In finem. Psalmus David.
2Vi scias, kiam mi sidas kaj kiam mi leviĝas; Vi komprenas mian penson de malproksime.
2[Eripe me, Domine, ab homine malo; a viro iniquo eripe me.
3Kiam mi iras kaj kiam mi ripozas, Vi estas ĉirkaŭ mi, Kaj ĉiujn miajn vojojn Vi konas.
3Qui cogitaverunt iniquitates in corde, tota die constituebant prælia.
4Ĉar antaŭ ol troviĝas vorto sur mia lango, Jen, ho Eternulo, Vi ĉion jam scias.
4Acuerunt linguas suas sicut serpentis; venenum aspidum sub labiis eorum.
5De malantaŭe kaj de antaŭe Vi ĉirkaŭbaris min Kaj metis sur min Vian manon.
5Custodi me, Domine, de manu peccatoris, et ab hominibus iniquis eripe me. Qui cogitaverunt supplantare gressus meos:
6Mirinda estas por mi tia sciado, tro alta; Mi ĝin ne povas kompreni.
6absconderunt superbi laqueum mihi. Et funes extenderunt in laqueum; juxta iter, scandalum posuerunt mihi.
7Kien mi iros for de Via spirito? Kaj kien mi kuros for de Via vizaĝo?
7Dixi Domino: Deus meus es tu; exaudi, Domine, vocem deprecationis meæ.
8Se mi leviĝos al la ĉielo, Vi estas tie; Se mi kuŝiĝos en Ŝeol, jen Vi tie estas.
8Domine, Domine, virtus salutis meæ, obumbrasti super caput meum in die belli.
9Ĉu mi okupos la flugilojn de la matenruĝo, Ĉu mi loĝiĝos sur la rando de la maro:
9Ne tradas me, Domine, a desiderio meo peccatori: cogitaverunt contra me; ne derelinquas me, ne forte exaltentur.
10Ankaŭ tie Via mano min kondukos, Kaj Via dekstra mano min tenos.
10Caput circuitus eorum: labor labiorum ipsorum operiet eos.
11Se mi diros: Mallumo min kovros, Kaj la lumo ĉirkaŭ mi fariĝos nokto:
11Cadent super eos carbones; in ignem dejicies eos: in miseriis non subsistent.
12Eĉ mallumo ne mallumas antaŭ Vi, Kaj la nokto lumas kiel tago; Mallumo fariĝas kiel lumo.
12Vir linguosus non dirigetur in terra; virum injustum mala capient in interitu.
13Ĉar Vi kreis mian internaĵon, Formis min en la ventro de mia patrino.
13Cognovi quia faciet Dominus judicium inopis, et vindictam pauperum.
14Mi gloras Vin, ĉar mi estas mirinde kreita; Mirindaj estas Viaj kreitaĵoj, Kaj mia animo tion bone konscias.
14Verumtamen justi confitebuntur nomini tuo, et habitabunt recti cum vultu tuo.]
15Ne estis kaŝitaj antaŭ Vi miaj ostoj, Kiam mi estis kreata en kaŝiteco, Kiam mi estis formata en la profundo de la tero.
no verse 15 in this text
16Mian embrion vidis Viaj okuloj, Kaj en Via libro estis enskribitaj ĉiuj tagoj destinitaj, Kiam ankoraŭ eĉ unu ne ekzistis.
no verse 16 in this text
17Kiel grandvaloraj estas por mi Viaj pensoj, ho Dio! Kiel granda estas ilia nombro!
no verse 17 in this text
18Se mi ilin kalkulus, ili estus pli multaj ol la sablo; Kiam mi vekiĝas, mi estas ankoraŭ kun Vi.
no verse 18 in this text
19Mortigu, ho Dio, la malvirtulojn, Kaj sangaviduloj foriĝu de mi!
no verse 19 in this text
20Ili parolas pri Vi malice, Kaj Viaj malamikoj leviĝas por trompo.
no verse 20 in this text
21Viajn malamantojn, ho Eternulo, mi ja malamas, Kaj Viajn kontraŭulojn mi abomenas.
no verse 21 in this text
22Per ekstrema malamo mi ilin malamas; Ili fariĝis por mi malamikoj.
no verse 22 in this text
23Esploru min, ho Dio, kaj konu mian koron; Provu min kaj sciu miajn pensojn.
no verse 23 in this text
24Kaj rigardu, ĉu mi estas sur malbona vojo, Kaj gvidu min sur la vojo de eterneco.
no verse 24 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.