Psalmaro 90
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Mia Sinjoro, Vi estis por ni loĝejo De generacio al generacio.
1Молитва Мойсея, чоловіка Божого. Господи, ти був пристанню нашою з роду в рід.
2Antaŭ ol la montoj naskiĝis Kaj Vi kreis la teron kaj la mondon, Kaj de eterne ĝis eterne, Vi estas Dio.
2Перше, чим гори постали, і ти сотворив землю і весь сьвіт, од віку до віку ти єси, Боже.
3Vi venigas homon al polvo; Kaj Vi diras: Revenu, homidoj.
3Ти вертаєш людей у зотлїннє і кажеш: Вернїтесь, дїти людські!
4Ĉar mil jaroj estas en Viaj okuloj Kiel la hieraŭa tago, kiu pasis, Kaj kiel nokta gardoparto.
4Бо тисяча лїт перед очима твоїми, мов день вчорашнїй, що минув, і як одна сторожа в ночі.
5Vi forfluigas ilin torente, ili estas kiel sonĝo; Matene ili renoviĝas kiel herbo:
5Змітаєш їх геть; вони — як сон вранцї, як трава, що прозябає.
6Matene ĝi floras kaj ĝermas, Vespere ĝi dehakiĝas kaj sekiĝas.
6Вранцї цвите і зеленїє, у вечір вяне і сохне.
7Jes, ni pereas de Via kolero, Kaj de Via kolerego ni neniiĝas.
7Ми бо нидїємо від гнїву твого, від яростї твоєї ми тревожимось.
8Vi metis niajn malbonagojn antaŭ Vin, Nian kaŝitaĵon antaŭ la lumon de Via vizaĝo.
8Ти поставив перед собою несправедливостї наші, тайни наші перед сьвітлом лиця твого.
9Ĉar ĉiuj niaj tagoj pasis sub Via kolero, Malaperis niaj jaroj, kiel sono.
9Всї бо днї наші никнуть од яростї твоєї, лїта наші минають, як одна думка.
10La daŭro de nia vivo estas sepdek jaroj, Kaj ĉe forteco okdek jaroj; Kaj ilia tuta majesto estas penado kaj suferado, Ĉar ĝi forkuras rapide kaj ni forflugas.
10Днїв віку нашого на всього сїмдесять лїт, а як при силї, вісїмдесять лїт, а слава їх — то труди і біда; час бо скоро минає, і ми зникаєм.
11Kiu scias la forton de Via kolero, Vian timindecon kaj Vian indignon?
11Хто знає силу гнїву твого, і ярість твою по мірі страху твого?
12Instruu nin kalkuli niajn tagojn, Por ke ni akiru saĝan koron.
12Навчи нас, як днї наші лїчити, щоб придбати розумне серце!
13Returnu Vin, ho Eternulo! Kiel longe? Kaj kompatu Viajn sklavojn.
13Зглянься, Господи! Доки? І змилосердися над слугами твоїми!
14Satigu nin matene per Via boneco; Kaj ni kantos kaj ĝojos en la daŭro de nia tuta vivo.
14Насити нас вранцї милостю твоєю, і будем радуватись і веселитись по всї днї наші!
15Ĝojigu nin tiel longe, kiel Vi nin premis, Tiom da jaroj, kiom ni vidis mizeron.
15Звесели нас по мірі днїв, в котрих понижив нас, по мірі лїт, в котрих ми горя зазнали.
16Al Viaj sklavoj aperu Viaj faroj, Kaj Via beleco al iliaj infanoj.
16Яви дїла твої слугам твоїм, а величиє твоє над синами їх!
17Kaj la favoro de la Eternulo, nia Dio, estu super ni; Kaj la faron de niaj manoj fortikigu al ni, Kaj fortikigu la faron de niaj manoj.
17І благоволеннє Господа Бога нашого нехай буде над нами! І дїло рук наших утверди для нас. Боже утверди дїло рук наших!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.