Psalmaro 106
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Haleluja! Gloru la Eternulon, ĉar Li estas bona; Ĉar eterna estas Lia boneco.
1Хвалїте Господа! Прославляйте Господа, він бо благий, бо милість його по віки!
2Kiu eldiros la potencon de la Eternulo, Aŭdigos Lian tutan gloron?
2Хто виповість великі дїла Божі, звістить всю хвалу його?
3Bone estas al tiuj, kiuj observas justecon, Kiuj agas bone en ĉiu tempo.
3Щасливий, хто за правосуддє дбає, і всякого часу творить справедливість!
4Memoru min, ho Eternulo, pro favoro al Via popolo; Sendu al mi Vian savon,
4Спогадай мене, Господи, з благоволеннєм до народу твого! Завитай в мене з спасеннєм твоїм!
5Por ke mi vidu la bonstaton de Viaj elektitoj, Por ke mi ĝoju kun la ĝojo de Via popolo, Por ke mi triumfu kun Via heredo.
5Щоб побачити щасну долю вибраних твоїх, звеселитись радощами народу твого, хвалитись наслїддєм твоїм.
6Ni pekis kune kun niaj patroj, Ni malbonagis, ni malvirtis.
6Ми согрішили, як і батьки наші, жили не по правдї, творили беззаконнє.
7Niaj patroj en Egiptujo ne komprenis Viajn miraklojn, Ne memoris Vian grandan bonecon; Kaj ili ribelis apud la maro, apud la Ruĝa Maro.
7Батьки наші в Египтї не зрозуміли чудес твоїх, не памятали про багацтво милосердя твого, і були впертими коло моря, коло Червоного моря.
8Sed Li savis ilin pro Sia nomo, Por montri Sian potencon.
8Але він спас їх задля імя свого, щоб явити потугу свою.
9Kaj Li ekkriis al la Ruĝa Maro, kaj ĝi elsekiĝis; Kaj Li kondukis ilin tra la abismoj, kiel tra la dezerto.
9І кликнув він на Червоне море, й висохло; і велїв їм переходити безоднї, як степи.
10Kaj Li savis ilin el la mano de la malamanto, Kaj Li liberigis ilin en la mano de la malamiko.
10І вислобонив їх з руки ненависника, і визволив їх з руки ворога.
11Kaj la akvo kovris iliajn kontraŭulojn; Eĉ unu el ili ne restis.
11Води покрили гнобителїв їх, нї один з них не остався.
12Tiam ili ekkredis al Liaj vortoj, Ili ekkantis Lian gloron.
12Тодї повірили вони словам його, засьпівали хвалу йому.
13Sed baldaŭ ili forgesis Liajn farojn, Ili ne fidis Lian konsilon.
13Та скоро забули дїла його, не чекали на присуд його.
14Ili fordonis sin al siaj kapricoj en la dezerto, Kaj ili incitis Dion en la stepo.
14Забаглось їм ласощів в пустинї, і стали скушати Бога в пустинї.
15Kaj Li plenumis ilian deziron, Sed Li sendis pereon al iliaj animoj.
15Тодї дав їм, чого бажали, але післав знуреннє душам їх.
16Ili enviis Moseon en la tendaro, Aaronon, sanktulon de la Eternulo.
16І позавидували вони в таборі Мойсейові, і Ааронові, сьвятому в Господа.
17Malfermiĝis la tero kaj englutis Datanon, Kaj kovris la anaron de Abiram.
17Розступилась земля, і проковтнула Датана, і покрила ватагу Авирама.
18Kaj ekbrulis fajro en ilia anaro, Flamo forbruligis la malvirtulojn.
18І бухнув огонь під ватагою, і поломя пожерло беззаконних.
19Ili faris bovidon ĉe Ĥoreb, Kaj adorkliniĝis antaŭ fandaĵo.
19Вони зробили тельця коло Гореба-гори, і покланялись перед литим творищем.
20Ili ŝanĝis sian honoron En bildon de bovo, kiu manĝas herbon.
20І заміняли славу свою за подобу бика, що травою годується.
21Ili forgesis Dion, sian savanton, Kiu faris grandajn farojn en Egiptujo,
21Вони забули Бога, спасителя свого, що сотворив велике дїло в Египтї,
22Miraklojn en la lando de Ĥam, Timindaĵojn apud la Ruĝa Maro.
22Чудеса в країнї Хама, страшне дїло на Червоному морі.
23Kaj Li decidis ekstermi ilin; Sed Moseo, Lia elektito, stariĝis antaŭ Li ĉe la fendo, Por forklini Lian koleregon, ke Li ilin ne ekstermu.
23Тодї сказав він, що запропастив би їх, якби Мойсей, вибраний його, не стояв перед ним над проваллю, щоб відхилити ярість його від погибелї.
24Kaj ili malŝatis la dezirindan landon, Ili ne kredis al Lia vorto.
24Потім відріклися землї благословенної, не повірили слову його;
25Ili murmuris en siaj tendoj, Kaj ne aŭskultis la voĉon de la Eternulo.
25Нарікали в шатрах своїх, на голос Господа не зважали.
26Tial Li ĵuris al ili per levo de Sia mano, Por faligi ilin en la dezerto,
26Тодї, піднявши руку свою, поклявся, що трупом положить їх в пустинї,
27Kaj por disfaligi ilian semon inter la popoloj, Kaj disĵeti ilin en la landojn.
27І повалить потомство їх під ярмо народів і розсипле їх по землях.
28Kaj ili aliĝis al Baal-Peor, Kaj manĝis oferricevojn de malvivuloj.
28Пристали вони до Баал-Пегора, й їли жертви мертвих ідолів.
29Kaj ili kolerigis Lin per siaj faroj; Kaj disvastiĝis inter ili epidemio.
29Прогнївили Бога дїлами своїми; і спала на них кара.
30Kaj stariĝis Pineĥas kaj aranĝis juĝon; Kaj la epidemio haltis.
30Тодї Пинегас, зробивши суд, умилосердив Бога, і кара минула.
31Kaj tio estas kalkulita al li kiel bonfaro, Por ĉiuj generacioj kaj eterne.
31І полїчено йому се за справедливість з роду в рід аж по віки.
32Kaj ili kolerigis Lin ĉe la akvo de Meriba, Kaj pro ili fariĝis malbono al Moseo;
32Ще прогнївили Бога над водами Мериви; і задля них дізнав Мойсей лиха.
33Ĉar ili maldolĉigis lian spiriton, Kaj li eldiris ion nepripensitan per sia buŝo.
33Бо так допекли серцю його, що нерозважно говорив устами.
34Ili ne ekstermis la popolojn, Pri kiuj diris al ili la Eternulo;
34Вони не знищили народів, про котрих говорив їм Господь;
35Sed ili miksiĝis kun la popoloj Kaj lernis iliajn farojn;
35Але помішались з народами, і навчились звичаїв їх.
36Ili servis al iliaj idoloj, Kaj ĉi tiuj fariĝis reto por ili.
36Почали служити божищам їх, котрі для них сїткою стались.
37Kaj ili oferdonis siajn filojn kaj filinojn al demonoj;
37Синів своїх і дочок своїх в жертву бісам приносили;
38Kaj ili verŝis senkulpan sangon, la sangon de siaj filoj kaj filinoj, Kiujn ili oferportis al la Kanaanaj idoloj; Kaj la tero malpuriĝis de sango.
38Проливали кров невинну, кров синів своїх і дочок своїх, що жертвували їх божищам Канаанським; і осквернилась земля від крові.
39Kaj ili malpuriĝis per siaj faroj, Kaj malĉastiĝis per siaj agoj.
39І опоганили себе дїлами своїми, і творили блуд починками своїми.
40Kaj ekflamis la kolero de la Eternulo kontraŭ Lia popolo, Kaj Li abomenis Sian heredon;
40Тодї запалав гнїв Господа на нарід його, і зʼогидїло йому наслїддє його;
41Kaj Li donis ilin en la manojn de idolanoj, Kaj iliaj malamantoj ekregis super ili.
41Віддав їх в руки народам, і їх ненавидники панували над ними.
42Kaj premis ilin iliaj malamikoj, Kaj sub la manoj de ĉi tiuj ili humiliĝis.
42Вороги їх гнобили їх, і вони були поневолені під рукою їх.
43Multajn fojojn Li ilin savis; Sed ili ribeladis per siaj entreprenoj, Kaj ili senfortiĝis pro sia krimeco.
43Часто спасав він їх; вони ж гнївили його радою своєю, і падали за несправедливість свою.
44Sed Li ekrigardis ilian suferon, Kiam Li aŭdis ilian kriadon;
44Але він зглянув на їх неволю, як почув моленнє їх;
45Kaj Li rememoris Sian interligon kun ili, Kaj Li ekbedaŭris laŭ Sia granda favorkoreco;
45І згадав він заповіт свій з ними, і жаль йому стало по великостї милосердя його.
46Kaj Li aperigis kompaton por ili Ĉe ĉiuj iliaj malliberigintoj.
46І дав їм знайти милосердє в усїх, що в полон їх забрали.
47Savu nin, ho Eternulo, nia Dio, Kaj kolektu nin el inter la popoloj, Por glori Vian sanktan nomon, Por triumfi pro Via gloro.
47Спаси нас, Господи Боже наш, і збери нас до купи зпоміж народів, щоб могли прославляти сьвяте імя твоє, і хвалитись славою тоєю. Благословен Господь, Бог Ізраїля, по віки! І нехай скаже весь нарід: Амінь! Аллилуя!
48Glorata estu la Eternulo, Dio de Izrael, de eterne ĝis eterne. Kaj la tuta popolo diru: Amen. Haleluja!
no verse 48 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.