Psalmaro 106
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kralice Bible (1613)
1Haleluja! Gloru la Eternulon, ĉar Li estas bona; Ĉar eterna estas Lia boneco.
1Halelujah. Oslavujte Hospodina, nebo dobrý jest, nebo na věky milosrdenství jeho.
2Kiu eldiros la potencon de la Eternulo, Aŭdigos Lian tutan gloron?
2Kdo může vymluviti nesmírnou moc Hospodinovu, a vypraviti všecku chválu jeho?
3Bone estas al tiuj, kiuj observas justecon, Kiuj agas bone en ĉiu tempo.
3Blahoslavení, kteříž ostříhají soudu, a činí spravedlnost každého času.
4Memoru min, ho Eternulo, pro favoro al Via popolo; Sendu al mi Vian savon,
4Pamatuj na mne, Hospodine, pro milost k lidu svému, navštěv mne spasením svým,
5Por ke mi vidu la bonstaton de Viaj elektitoj, Por ke mi ĝoju kun la ĝojo de Via popolo, Por ke mi triumfu kun Via heredo.
5Abych užíval dobrých věcí s vyvolenými tvými, a veselil se veselím národu tvého, a chlubil se spolu s dědictvím tvým.
6Ni pekis kune kun niaj patroj, Ni malbonagis, ni malvirtis.
6Zhřešili jsme i s otci svými, neprávě jsme činili, a bezbožnost páchali.
7Niaj patroj en Egiptujo ne komprenis Viajn miraklojn, Ne memoris Vian grandan bonecon; Kaj ili ribelis apud la maro, apud la Ruĝa Maro.
7Otcové naši v Egyptě nerozuměli předivným skutkům tvým, aniž pamatovali na množství milosrdenství tvých, ale odporni byli při moři, při moři Rudém.
8Sed Li savis ilin pro Sia nomo, Por montri Sian potencon.
8A však vysvobodil je pro jméno své, aby v známost uvedl moc svou.
9Kaj Li ekkriis al la Ruĝa Maro, kaj ĝi elsekiĝis; Kaj Li kondukis ilin tra la abismoj, kiel tra la dezerto.
9Nebo přimluvil moři Rudému, a vyschlo; i provedl je skrze hlubiny, jako po poušti.
10Kaj Li savis ilin el la mano de la malamanto, Kaj Li liberigis ilin en la mano de la malamiko.
10A tak zachoval je od ruky toho, jenž jich nenáviděl, a vyprostil je z ruky nepřítele.
11Kaj la akvo kovris iliajn kontraŭulojn; Eĉ unu el ili ne restis.
11V tom přikryly vody ty, kteříž je ssužovali, nezůstalo ani jednoho z nich.
12Tiam ili ekkredis al Liaj vortoj, Ili ekkantis Lian gloron.
12A ačkoli věřili slovům jeho, a zpívali chválu jeho,
13Sed baldaŭ ili forgesis Liajn farojn, Ili ne fidis Lian konsilon.
13Však rychle zapomenuli na skutky jeho, a nečekali na radu jeho;
14Ili fordonis sin al siaj kapricoj en la dezerto, Kaj ili incitis Dion en la stepo.
14Ale jati jsouce žádostí na poušti, pokoušeli Boha silného na pustinách.
15Kaj Li plenumis ilian deziron, Sed Li sendis pereon al iliaj animoj.
15I dal jim, čehož se jim chtělo, a však dopustil hubenost na život jejich.
16Ili enviis Moseon en la tendaro, Aaronon, sanktulon de la Eternulo.
16Potom, když horlili proti Mojžíšovi v vojště, a Aronovi, svatému Hospodinovu,
17Malfermiĝis la tero kaj englutis Datanon, Kaj kovris la anaron de Abiram.
17Otevřevši se země, požřela Dátana, a přikryla zběř Abironovu.
18Kaj ekbrulis fajro en ilia anaro, Flamo forbruligis la malvirtulojn.
18A roznícen byl oheň na rotu jejich, plamen spálil bezbožníky.
19Ili faris bovidon ĉe Ĥoreb, Kaj adorkliniĝis antaŭ fandaĵo.
19Udělali i tele na Orébě, a skláněli se slitině.
20Ili ŝanĝis sian honoron En bildon de bovo, kiu manĝas herbon.
20A změnivše slávu svou v podobiznu vola, jenž jí trávu,
21Ili forgesis Dion, sian savanton, Kiu faris grandajn farojn en Egiptujo,
21Zapomněli na Boha silného, spasitele svého, kterýž činil veliké věci v Egyptě.
22Miraklojn en la lando de Ĥam, Timindaĵojn apud la Ruĝa Maro.
22A předivné v zemi Chamově, přehrozné při moři Rudém.
23Kaj Li decidis ekstermi ilin; Sed Moseo, Lia elektito, stariĝis antaŭ Li ĉe la fendo, Por forklini Lian koleregon, ke Li ilin ne ekstermu.
23Pročež řekl, že je vypléní, kdyby se byl Mojžíš, vyvolený jeho, nepostavil v té mezeře před ním, a neodvrátil prchlivosti jeho, aby nehubil.
24Kaj ili malŝatis la dezirindan landon, Ili ne kredis al Lia vorto.
24Za tím zošklivili sobě zemi žádanou, nevěříce slovu jeho.
25Ili murmuris en siaj tendoj, Kaj ne aŭskultis la voĉon de la Eternulo.
25A repcíce v staních svých, neposlouchali hlasu Hospodinova.
26Tial Li ĵuris al ili per levo de Sia mano, Por faligi ilin en la dezerto,
26A protož pozdvihl ruky své proti nim, aby je rozmetal po poušti,
27Kaj por disfaligi ilian semon inter la popoloj, Kaj disĵeti ilin en la landojn.
27A aby rozptýlil símě jejich mezi pohany, a rozehnal je do zemí.
28Kaj ili aliĝis al Baal-Peor, Kaj manĝis oferricevojn de malvivuloj.
28Spřáhli se také byli s modlou Belfegor, a jedli oběti mrch.
29Kaj ili kolerigis Lin per siaj faroj; Kaj disvastiĝis inter ili epidemio.
29A tak dráždili Boha skutky svými, až se na ně obořila rána,
30Kaj stariĝis Pineĥas kaj aranĝis juĝon; Kaj la epidemio haltis.
30Až se postavil Fínes, a pomstu vykonal, i přetržena jest rána ta.
31Kaj tio estas kalkulita al li kiel bonfaro, Por ĉiuj generacioj kaj eterne.
31Což jest mu počteno za spravedlnost od národu do pronárodu, a až na věky.
32Kaj ili kolerigis Lin ĉe la akvo de Meriba, Kaj pro ili fariĝis malbono al Moseo;
32Opět ho byli popudili při vodách sváru, až se i Mojžíšovi zle stalo pro ně.
33Ĉar ili maldolĉigis lian spiriton, Kaj li eldiris ion nepripensitan per sia buŝo.
33Nebo k hořkosti přivedli ducha jeho, a pronesl ji rty svými.
34Ili ne ekstermis la popolojn, Pri kiuj diris al ili la Eternulo;
34K tomu nevyplénili ani národů těch, o kterýchž jim byl Hospodin poručil,
35Sed ili miksiĝis kun la popoloj Kaj lernis iliajn farojn;
35Ale směšujíce se s těmi národy, naučili se skutkům jejich,
36Ili servis al iliaj idoloj, Kaj ĉi tiuj fariĝis reto por ili.
36A sloužili modlám jejich, kteréž jim byly osídlem.
37Kaj ili oferdonis siajn filojn kaj filinojn al demonoj;
37Obětovali zajisté syny své a dcery své ďáblům.
38Kaj ili verŝis senkulpan sangon, la sangon de siaj filoj kaj filinoj, Kiujn ili oferportis al la Kanaanaj idoloj; Kaj la tero malpuriĝis de sango.
38A vylili krev nevinnou, krev synů svých a dcer svých, kteréž obětovali trapidlům Kananejským, tak že poškvrněna jest země těmi vraždami.
39Kaj ili malpuriĝis per siaj faroj, Kaj malĉastiĝis per siaj agoj.
39I zmazali se skutky svými, a smilnili činy svými.
40Kaj ekflamis la kolero de la Eternulo kontraŭ Lia popolo, Kaj Li abomenis Sian heredon;
40Protož rozpáliv se v prchlivosti Hospodin na lid svůj, v ošklivost vzal dědictví své.
41Kaj Li donis ilin en la manojn de idolanoj, Kaj iliaj malamantoj ekregis super ili.
41A vydal je v ruce pohanů. I panovali nad nimi ti, jenž je v nenávisti měli,
42Kaj premis ilin iliaj malamikoj, Kaj sub la manoj de ĉi tiuj ili humiliĝis.
42A utiskali je nepřátelé jejich, tak že sníženi jsou pod ruku jejich.
43Multajn fojojn Li ilin savis; Sed ili ribeladis per siaj entreprenoj, Kaj ili senfortiĝis pro sia krimeco.
43Mnohokrát je vysvobozoval, oni však popouzeli ho radou svou, pročež potlačeni jsou pro nepravost svou.
44Sed Li ekrigardis ilian suferon, Kiam Li aŭdis ilian kriadon;
44A však patřil na úzkost jejich, a slyšel křik jejich.
45Kaj Li rememoris Sian interligon kun ili, Kaj Li ekbedaŭris laŭ Sia granda favorkoreco;
45Nebo se rozpomenul na smlouvu svou s nimi, a želel toho podlé množství milosrdenství svých,
46Kaj Li aperigis kompaton por ili Ĉe ĉiuj iliaj malliberigintoj.
46Tak že naklonil k nim lítostí všecky, kteříž je u vězení drželi.
47Savu nin, ho Eternulo, nia Dio, Kaj kolektu nin el inter la popoloj, Por glori Vian sanktan nomon, Por triumfi pro Via gloro.
47Zachovej nás, Hospodine Bože náš, a shromažď nás z těch pohanů, abychom slavili jméno tvé svaté, a chlubili se v chvále tvé.
48Glorata estu la Eternulo, Dio de Izrael, de eterne ĝis eterne. Kaj la tuta popolo diru: Amen. Haleluja!
48Požehnaný Hospodin Bůh Izraelský od věků až na věky. Na to rciž všecken lid: Amen, Halelujah.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.