Psalmaro 109
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kralice Bible (1613)
1Ho Dio, mia gloro, ne silentu.
1Přednímu zpěváku, žalm Davidův. Ó Bože chvály mé, nečiň se neslyše.
2Ĉar buŝon malvirtan kaj buŝon malican ili malfermis kontraŭ mi, Ili parolas kun mi per mensogema lango.
2Nebo ústa nešlechetného a ústa lstivá proti mně se otevřela, mluvili proti mně jazykem lživým.
3Per vortoj de malamo ili min ĉirkaŭis, Kaj ili militas kontraŭ mi sen mia kulpo.
3A slovy jizlivými osočili mne, válčí proti mně beze vší příčiny.
4Por mia amo ili min malamas; Sed mi preĝas.
4Protivili mi se za mé milování, ješto jsem se za ně modlíval.
5Ili pagas al mi malbonon por bono Kaj malamon por mia amo.
5Odplacují se mi zlým za dobré, a nenávistí za milování mé.
6Metu malvirtulon super lin; Kaj kontraŭulo stariĝu ĉe lia dekstra mano.
6Postav nad ním bezbožníka, a protivník ať mu stojí po pravici.
7Kiam li estos juĝata, li eliru kulpa; Kaj lia preĝo estu peko.
7Když před soudem stane, ať zůstane za nešlechetného, a prosba jeho budiž jemu k hříchu.
8Liaj tagoj estu malmultaj; Lian oficon ricevu alia.
8Budiž dnů jeho málo, a úřad jeho vezmi jiný.
9Liaj infanoj estu orfoj, Kaj lia edzino estu vidvino.
9Buďtež děti jeho sirotci, a žena jeho vdovou.
10Liaj infanoj vagadu, Kaj ili petu kaj serĉu apud siaj ruinoj.
10Buďtež běhouni a tuláci synové jeho, žebřete, vyhnáni jsouce z poustek svých.
11Kreditoro forprenu ĉion, kion li havas; Kaj fremduloj disrabu lian laboron.
11Přitáhni k sobě lichevník všecko, cožkoli má, a úsilé jeho rozchvátejte cizí.
12Neniu faru al li ion bonan; Kaj ne troviĝu kompatanto por liaj orfoj.
12Nebudiž, kdo by mu chtěl milosrdenství prokázati, aniž buď, kdo by se smiloval nad sirotky jeho.
13Lia idaro estu kondamnita al ekstermo; En la dua generacio elviŝiĝu ilia nomo.
13Potomci jeho z kořen vyťati buďte, v druhém kolenu vyhlazeno buď jméno jejich.
14La malbonago de liaj patroj rememoriĝu al la Eternulo, Kaj la peko de lia patrino ne elviŝiĝu.
14Přijdiž na pamět nepravost předků jeho před Hospodinem, a hřích matky jeho nebuď shlazen.
15Ili estu ĉiam antaŭ la Eternulo, Kaj Li ekstermu la memoron pri ili de sur la tero.
15Buďtež před Hospodinem ustavičně, až by vyhladil z země památku jejich,
16Pro tio, ke li ne memoris fari bonfarojn, Kaj ke li persekutis mizerulon kaj malriĉulon kaj korsuferanton, Por lin mortigi.
16Proto že nepamatoval, aby činil milosrdenství, ale protivenství činil člověku chudému a nuznému a sevřenému bolestí srdce, aby jej zamordoval.
17Li amis malbenon, kaj ĝi venis sur lin; Li ne volis benon, kaj ĝi malproksimiĝis de li.
17Poněvadž miloval zlořečení, nechať přijde na něj; neměl líbosti v požehnání, nechať se vzdálí od něho.
18Li metis sur sin malbenon, kiel veston; Kaj ĝi penetris en lian internon, kiel akvo, Kaj en liajn ostojn, kiel oleo.
18A tak budiž oblečen v zlořečenství jako v svůj oděv, a ať vejde do vnitřností jeho jako voda, a jako olej do kostí jeho.
19Ĝi estu por li kiel vesto, per kiu li sin kovras, Kaj kiel zono, kiun li ĉiam portas ĉirkaŭ si.
19Budiž jemu to jako plášť k přiodívání, a jako pás k ustavičnému opasování.
20Tia estas de la Eternulo la agado kontraŭ miaj kontraŭuloj, Kaj kontraŭ tiuj, kiuj parolas malbonon kontraŭ mia animo.
20Taková mzda přijdiž mým protivníkům od Hospodina, a mluvícím zlé věci proti duši mé.
21Kaj Vi, ho Eternulo, mia Sinjoro, agu kun mi pro Via nomo; Ĉar bona estas Via favorkoreco, savu min.
21Ty pak, Hospodine Pane, nalož se mnou laskavě pro jméno své, nebo dobré jest milosrdenství tvé; vytrhni mne.
22Ĉar mi estas malriĉulo kaj mizerulo, Kaj mia koro estas rompita en mia interno.
22Jsemť zajisté chudý a nuzný, a srdce mé raněno jest u vnitřnostech mých.
23Kiel ombro longiĝanta mi malaperas; Oni forskuas min kiel akridon.
23Jako stín, když se nachyluje, ucházeti musím; honí se za mnou jako za kobylkou.
24Miaj genuoj senfortiĝis de fastado, Kaj mia karno perdis la grason.
24Kolena má klesají postem, a tělo mé vyschlo z tučnosti.
25Kaj mi fariĝis mokataĵo por ili; Kiam ili vidas min, ili balancas sian kapon.
25Nadto jsem jim za posměch; když mne uhlédají, potřásají hlavami svými.
26Helpu min, ho Eternulo, mia Dio; Savu min laŭ Via boneco.
26Spomoz mi, ó Hospodine Bože můj, zachovej mne podlé milosrdenství svého,
27Kaj oni sciu, ke tio estas Via mano; Ke Vi, ho Eternulo, tion faris.
27Tak aby poznati mohli, že jest to ruka tvá, a že jsi ty, Hospodine, učinil to.
28Ili malbenas, sed Vi benu; Ili leviĝis, sed ili estos hontigitaj, kaj Via sklavo ĝojos.
28Nechť oni jakkoli zlořečí, ty dobrořeč; kteříž povstali, nechť se zastydí, aby se veselil služebník tvůj.
29Miaj kontraŭuloj kovriĝu per malhonoro, Kaj ili envolviĝu en sian honton kiel en veston.
29Buďtež oblečeni protivníci moji v zahanbení, a nechť se odějí jako pláštěm hanbou svou.
30Mi forte gloros la Eternulon per mia buŝo, Kaj meze de multaj homoj mi Lin laŭdos.
30Slaviti budu Hospodina velice ústy svými, a u prostřed mnohých chváliti jej budu,
31Ĉar Li staras ĉe la dekstra flanko de malriĉulo, Por savi lin de tiuj, kiuj juĝas lian animon.
31Proto že stojí po pravici nuznému, aby ho zachoval od těch, kteříž odsuzují život jeho.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.