Psalmaro 147
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Haleluja! Ĉar estas bone kanti al nia Dio, Ĉar agrabla estas la glorkantado.
1Хвалїте Господа! Бо се благо; сьпівайте Богові нашому, бо се любо; пісня похвальна належить ся йому.
2La Eternulo konstruas Jerusalemon, La elpelitojn de Izrael Li kolektas.
2Господь будує Єрусалима, він збирає прогнаних людей Ізраїля.
3Li sanigas la korprematojn Kaj bandaĝas iliajn vundojn.
3Він сцїляє розбитих серцем, і завязує рани їх.
4Li kalkulas la stelojn, Kaj al ili ĉiuj Li donas nomojn.
4Він перелїчує безлїч зьвізд, і кожну імям називає.
5Granda estas nia Sinjoro kaj tre forta; Lia saĝo estas nemezurebla.
5Великий наш Владика, і велика його сила; розумінню його нема міри.
6La Eternulo altigas la humilulojn; Sed la malvirtulojn Li malaltigas ĝis la tero.
6Господь нужденних підносить, а беззаконних принижує до землї.
7Kantu al la Eternulo gloradon, Muziku al nia Dio per harpo.
7Засьпівайте Господеві похвальну пісню! Сьпівайте псальми Господеві нашому при гуслях!
8Li kovras la ĉielon per nuboj, Pretigas por la tero pluvon, Kreskigas sur la montoj herbon.
8Він хмарами покриває небо, і посилає дощ на землю, він ростить траву на горах;
9Li donas al la bruto ĝian nutraĵon, Kaj al la korvidoj, kiuj krias.
9Дає скотинї поживу її, і молодим крукам, що квилять.
10Ne la forton de ĉevalo Li ŝatas; Ne la femuroj de homo al Li plaĉas:
10Не в силї коня він любується, і не стегна пареня йому до вподоби.
11Plaĉas al la Eternulo Liaj timantoj, Kiuj fidas Lian bonecon.
11Господеві любі боячіся його, і хто вповає на милість його.
12Laŭdu, ho Jerusalem, la Eternulon; Gloru vian Dion, ho Cion.
12Возвісти славу Господеві. Єрусалиме! Хвали, Сионе, Бога твого!
13Ĉar Li fortikigis la riglilojn en viaj pordegoj, Li benis viajn filojn interne de vi.
13Він бо укріпив засуви брам твоїх, благословить дїтей твоїх серед тебе;
14Li donas pacon al viaj limoj, Li satigas vin per la plej bona el la tritiko.
14Ставить мир у твоїх границях, насичує тебе плодом пшеницї;
15Li sendas Sian ordonon al la tero; Tre rapide kuras Lia vorto.
15Він посилає слово твоє на землю, і скоро несуться глаголи його;
16Li donas neĝon kiel lanon, Li ŝutas prujnon kiel cindron.
16Дає снїг, як вовну, як попіл, іней розсипає;
17Li ĵetas Sian glacion kiel pecojn; Kiu kontraŭstaros al Lia frosto?
17Кидає град грудками; хто встоїть перед його морозом?
18Li sendas Sian vorton, kaj ĉio degelas; Li blovas per Sia vento, kaj ekfluas akvo.
18Пошле слово своє, і все тане; подує вітром своїм, — шумять води.
19Li sciigas al Jakob Sian vorton, Siajn leĝojn kaj decidojn al Izrael.
19Він звіщає слово своє Якову, устави свої і присуди свої Ізраїлю.
20Tiel Li ne faras al iu alia popolo; Kaj Liajn decidojn ili ne scias. Haleluja!
20Жадному народові не вдїяв того, і присудів його вони не пізнали. Алилуя!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.