Psalmaro 77
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Mia voĉo iras al Dio, kaj mi krias; Mia voĉo iras al Dio, ke Li aŭskultu min.
1Проводиреві хора: під Едутун; псальма Асафова. Голос мій до Бога, я буду взивати; мій голос до Бога, і він вислухає мене.
2En la tago de mia suferado mi serĉas mian Sinjoron; En la nokto mia mano estas etendita kaj ne malleviĝas; Mia animo ne volas konsoliĝi.
2В день тїсноти моєї шукав я Господа; простирав в ночі руки мої без устанку; душа моя марно шукала одради.
3Mi rememoras Dion, kaj mi ĝemas; Mi meditas, kaj mia spirito malĝojas. Sela.
3Спогадав я Господа, і застогнав: став я думати, і знемігся духом.
4Vi retenas la palpebrojn de miaj okuloj; Mi estas frapita, mi ne povas paroli.
4Ти держав повійки очей моїх; я стревожився і відняло менї мову.
5Mi meditas pri la tagoj antikvaj, Pri la jaroj antaŭlonge pasintaj.
5Спогадав я днї давні, лїта віків минувших.
6Mi rememoras en la nokto mian kanton; Mi parolas kun mia koro, Kaj mia spirito esploras.
6Згадав в ночі піснї мої; думав-гадав я в серцї моїм, і дух мій допитувався:
7Ĉu por eterne mia Sinjoro forpuŝis? Kaj ĉu Li ne plu favoros?
7Чи по віки відкине Господь, і не явить більше ласки своєї?
8Ĉu por eterne ĉesiĝis Lia boneco? Ĉu Lia promeso ne plenumiĝos por ĉiuj generacioj?
8Хиба на завсїди конець добротї його? Скіньчились слова з роду в рід?
9Ĉu Dio forgesis indulgi? Ĉu Li fermis en kolero Sian favorkorecon? Sela.
9Чи забув Бог милосердуватись? Хиба він зачинив в гнїві милосердє своє?
10Kaj mi diris: Tio estas mia aflikto, Ke aliiĝis la dekstra mano de la Plejaltulo.
10Тодї сказав я: Нездужаю. Згадаю про лїта правицї Всевишнього,
11Mi rememoros la farojn de la Eternulo; Jes, mi rememoros Viajn antikvajn miraklojn.
11Про дїла Господа; про чудеса днедавні згадаю;
12Mi meditos pri ĉiuj Viaj faroj, Kaj pri Viaj agoj mi parolos.
12Буду думати-гадати про всї дїла твої, розмишляти о дїяннях твоїх.
13Ho Dio, en sankteco estas Via vojo; Kiu estas tiel granda dio, kiel nia Dio?
13Боже! Дорога твоя у сьвятинї; хто такий Бог великий, як ти, Боже?
14Vi estas tiu Dio, kiu faras miraklojn; Vi montris Vian forton inter la popoloj.
14Ти Бог той, що чудеса творить, ти явив між народами силу твою.
15Vi liberigis per Via brako Vian popolon, La filojn de Jakob kaj Jozef. Sela.
15Ізбавив народ твій рамям твоїм, синів Якова й Йосифа.
16Vidis Vin akvoj, ho Dio, Vidis Vin akvoj, kaj ili ektremis, Kaj abismoj skuiĝis.
16Тебе побачили води, Боже, води побачили тебе і — злякались; безоднї здрігнулись.
17Nubegoj verŝis akvon, La ĉielo eligis bruon, Kaj Viaj sagoj ekflugis.
17Линуло з хмар водою; од тучі роздався голос, і стріли твої миготїли.
18La voĉo de Via tondro estis en la turnovento, Fulmoj lumigis la mondon; Tremis kaj ŝanceliĝis la tero.
18З вихром розносився голос грому твого, блискавки осьвічували круг земний; земля задрожала і задуднїла.
19Sur la maro estis Via vojo, Kaj Via irejo sur grandaj akvoj, Sed Viaj paŝosignoj ne estis videblaj.
19Через море веде дорога твоя й стежки твої, через великі води, і тропи твої невідомі.
20Vi kondukis Vian popolon kiel ŝafojn, Per la mano de Moseo kaj Aaron.
20Ти провадив народ твій як стадо, рукою Мойсея і Аарона.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.