Salmos 42
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Assim como a corça suspira pelas correntes de água, assim a minha alma suspira por ti, ó Deus.
1Voor muziekbegeleiding. Een leerdicht; van de zonen van Kore. Zoals een hert smacht naar de stromende wateren. Zo smacht mijn ziel naar U, o God!
2A minha alma tem sede de Deus, do Deus vivo. Quando virei e me apresentarei diante de Deus?
2Mijn ziel dorst naar God, naar den levenden God: Wanneer mag ik opgaan, en Gods aanschijn aanschouwen?
3As minhas lágrimas têm sido o meu alimento de dia e de noite, enquanto me perguntam continuamente: “Onde está o seu Deus?”
3Dag en nacht zijn de tranen mijn brood, Omdat mij almaar gezegd wordt: “Waar blijft toch uw God!”
4Destas coisas eu me lembro, e derramo a minha alma dentro de mim, de como eu costumava ir com a multidão, conduzindo-os à casa de Deus, com voz de alegria e louvor, uma multidão celebrando um dia de festa.
4Ik denk er met diepe weemoed aan terug, Hoe ik optrok in vorstelijke stoet naar Gods huis, Onder gejuich en gejubel En het gejoel van de schare.
5Por que você está desesperada, ó minha alma? Por que você está perturbada dentro de mim? Espere em Deus! Pois eu ainda o louvarei pelo auxílio salvador da sua presença.
5Mijn ziel, wat zijt gij bedroefd, En wat kreunt gij in mij? Vertrouw toch op God: Dan zal ik Hem eens mogen danken Als mijn Helper en God!
6Meu Deus, a minha alma está desesperada dentro de mim. Portanto, eu me lembro de ti desde a terra do Jordão, das alturas do Hermom, desde o monte Mizar.
6Mijn ziel is bedroefd, daarom denk ik aan U terug, In het land van Jordaan en Hermon en in het lage gebergte.
7Um abismo chama outro abismo ao ruído das tuas cataratas. Todas as tuas ondas e as tuas vagas passaram sobre mim.
7Afgrond dreunt tegen afgrond door het gebruis van uw stromen. Al uw golven en baren slaan over mij heen.
8O SENHOR ordenará a sua bondade amorosa durante o dia. De noite a sua canção estará comigo: uma oração ao Deus da minha vida.
8Overdag blijf ik uitzien naar Jahweh om zijn genade, ‘s Nachts klinkt mijn lied als een gebed tot den levenden God.
9Direi a Deus, minha rocha: “Por que te esqueceste de mim? Por que ando lamentando por causa da opressão do inimigo?”
9Ik zeg tot mijn God en mijn Rots: “Waarom zijt Gij mij vergeten; Waarom ga ik in rouw door de druk van mijn vijand?”
10Como uma espada em meus ossos, meus adversários me afrontam, enquanto me perguntam continuamente: “Onde está o seu Deus?”
10De hoon van mijn haters schrijnt als een steek in mijn beenderen, Omdat mij almaar gezegd wordt: “Waar blijft toch uw God!”
11Por que você está desesperada, ó minha alma? Por que você está perturbada dentro de mim? Espere em Deus! Pois eu ainda o louvarei, o auxílio salvador do meu semblante, e o meu Deus.
11Mijn ziel, wat zijt gij bedroefd, En wat kreunt gij in mij? Vertrouw toch op God: Dan zal ik Hem eens mogen danken Als mijn Helper en God!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.