Salmos 42
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Assim como a corça suspira pelas correntes de água, assim a minha alma suspira por ti, ó Deus.
1Kiel cervo sopiras al fluanta akvo, Tiel mia animo sopiras al Vi, ho Dio.
2A minha alma tem sede de Deus, do Deus vivo. Quando virei e me apresentarei diante de Deus?
2Mia animo soifas Dion, la vivantan Dion; Kiam mi venos kaj aperos antaŭ la vizaĝo de Dio?
3As minhas lágrimas têm sido o meu alimento de dia e de noite, enquanto me perguntam continuamente: “Onde está o seu Deus?”
3Miaj larmoj fariĝis mia pano tage kaj nokte, Ĉar oni diras al mi ĉiutage: Kie estas via Dio?
4Destas coisas eu me lembro, e derramo a minha alma dentro de mim, de como eu costumava ir com a multidão, conduzindo-os à casa de Deus, com voz de alegria e louvor, uma multidão celebrando um dia de festa.
4Elverŝiĝas mia animo, kiam mi rememoras, Kiel mi iradis kun la granda homamaso, kaj kondukis ĝin en la domon de Dio, Ĉe laŭta kantado kaj glorado de festanta amaso.
5Por que você está desesperada, ó minha alma? Por que você está perturbada dentro de mim? Espere em Deus! Pois eu ainda o louvarei pelo auxílio salvador da sua presença.
5Kial vi malĝojas, ho mia animo? Kaj kial vi konsterniĝas en mi? Esperu al Dio; Ĉar ankoraŭ mi dankos Lin, La savanton de mia vizaĝo kaj mian Dion.
6Meu Deus, a minha alma está desesperada dentro de mim. Portanto, eu me lembro de ti desde a terra do Jordão, das alturas do Hermom, desde o monte Mizar.
6Malĝojas en mi mia animo; Tial mi rememoras pri Vi en la lando de Jordan kaj Ĥermon, Sur la monto Micar.
7Um abismo chama outro abismo ao ruído das tuas cataratas. Todas as tuas ondas e as tuas vagas passaram sobre mim.
7Abismo resonas al abismo per la bruo de Viaj falakvoj; Ĉiuj Viaj akvoj kaj ondoj pasis super mi.
8O SENHOR ordenará a sua bondade amorosa durante o dia. De noite a sua canção estará comigo: uma oração ao Deus da minha vida.
8En la tago la Eternulo aperigas al mi Sian bonecon, Kaj en la nokto mi havas kanton al Li, Preĝon al la Dio de mia vivo.
9Direi a Deus, minha rocha: “Por que te esqueceste de mim? Por que ando lamentando por causa da opressão do inimigo?”
9Mi diras al Dio, mia Roko: Kial Vi min forgesis? Kial mi iradas malgaja pro la premado de la malamiko?
10Como uma espada em meus ossos, meus adversários me afrontam, enquanto me perguntam continuamente: “Onde está o seu Deus?”
10Kvazaŭ dispremante miajn ostojn, mokas min miaj malamikoj, Dirante al mi ĉiutage: Kie estas via Dio?
11Por que você está desesperada, ó minha alma? Por que você está perturbada dentro de mim? Espere em Deus! Pois eu ainda o louvarei, o auxílio salvador do meu semblante, e o meu Deus.
11Kial vi malĝojas, ho mia animo? Kaj kial vi konsterniĝas en mi? Esperu al Dio; Ĉar ankoraŭ mi dankos Lin, La savanton de mia vizaĝo kaj mian Dion.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.