Psalms 109
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Hold not thy peace, O God of my praise;
1Voor muziekbegeleiding. Een psalm van David. Mijn God, tot wien mijn loflied klinkt, Zwijg toch niet stil!
2For the mouth of the wicked and the mouth of the deceitful are opened against me: they have spoken against me with a lying tongue.
2Want men zet een mond vol boosheid en bedrog tegen mij op, En belastert mij met leugentongen;
3They compassed me about also with words of hatred; and fought against me without a cause.
3Men bestookt mij met woorden van haat, En bestrijdt mij zonder enige grond;
4For my love they are my adversaries: but I give myself unto prayer.
4Men belaagt mij tot loon voor mijn liefde, En tot loon voor mijn bidden;
5And they have rewarded me evil for good, and hatred for my love.
5Men vergeldt mij kwaad voor goed, En haat voor mijn liefde.
6Set thou a wicked man over him: and let Satan stand at his right hand.
6Stel een gewetenloos rechter over hem aan, En aan zijn rechterhand trede een valse aanklager op;
7When he shall be judged, let him be condemned: and let his prayer become sin.
7Voor het gerecht worde hij schuldig bevonden, En smeke hij tevergeefs om genade.
8Let his days be few; and let another take his office.
8Mogen zijn dagen maar kort zijn, En zijn ambt aan een ander vervallen.
9Let his children be fatherless, and his wife a widow.
9Zijn kinderen mogen wezen, Zijn vrouw een weduwe worden;
10Let his children be continually vagabonds, and beg: let them seek their bread also out of their desolate places.
10Mogen zijn zonen als bedelaars zwerven, Zelfs uit hun krotten worden verjaagd.
11Let the extortioner catch all that he hath; and let the strangers spoil his labour.
11De woekeraar legge beslag op heel zijn bezit, En vreemden mogen met zijn verdiensten gaan strijken.
12Let there be none to extend mercy unto him: neither let there be any to favour his fatherless children.
12Laat niemand zich zijner ontfermen, Niemand zich over zijn wezen erbarmen;
13Let his posterity be cut off; and in the generation following let their name be blotted out.
13Laat zijn kroost ten ondergang worden gedoemd, Zijn naam al verdwijnen in het eerste geslacht.
14Let the iniquity of his fathers be remembered with the LORD ; and let not the sin of his mother be blotted out.
14Moge Jahweh de misdaad zijner vaderen gedenken, En de schuld van zijn moeder nooit worden gedelgd;
15Let them be before the LORD continually, that he may cut off the memory of them from the earth.
15Jahweh houde ze altijd voor ogen, Zodat zelfs hun aandenken van de aarde verdwijnt.
16Because that he remembered not to shew mercy, but persecuted the poor and needy man, that he might even slay the broken in heart.
16Want hij dacht er niet aan, barmhartig te zijn, Maar vervolgde den ellendige, arme en bedroefde ten dode.
17As he loved cursing, so let it come unto him: as he delighted not in blessing, so let it be far from him.
17Hij hield van vervloeking: die treffe hem dan; Geen zegen wilde hij spreken: die blijve hem verre!
18As he clothed himself with cursing like as with his garment, so let it come into his bowels like water, and like oil into his bones.
18De vloek trok hij aan als een kleed: Die dringe hem als water in het lijf, als olie in zijn gebeente;
19Let it be unto him as the garment which covereth him, and for a girdle wherewith he is girded continually.
19Die worde de mantel, waarin hij zich hult, De gordel, die hij altijd moet dragen.
20Let this be the reward of mine adversaries from the LORD , and of them that speak evil against my soul.
20Zó moge Jahweh mijn haters vergelden, En die laag van mij lasteren!
21But do thou for me, O GOD the Lord, for thy name’s sake: because thy mercy is good, deliver thou me.
21Maar treed Gìj voor mij op, o Jahweh, mijn Heer, En red mij omwille van uw Naam naar de rijkdom uwer genade!
22For I am poor and needy, and my heart is wounded within me.
22Want ik ben arm en ellendig, En mijn hart krimpt ineen in mijn borst;
23I am gone like the shadow when it declineth: I am tossed up and down as the locust.
23Ik zink weg als een verdwijnende schaduw, Word voortgejaagd als een sprinkhanenzwerm;
24My knees are weak through fasting; and my flesh faileth of fatness.
24Van het vasten knikken mijn knieën, En mijn vermagerd lichaam schrompelt ineen.
25I became also a reproach unto them: when they looked upon me they shaked their heads.
25Zó ben ik hun een bespotting geworden; Die mij zien, schudden meewarig het hoofd.
26Help me, O LORD my God: O save me according to thy mercy:
26Help mij, Jahweh, mijn God, En red mij naar uw genade;
27That they may know that this is thy hand; that thou, LORD , hast done it.
27Opdat men erkenne, dat het uw hand is, Jahweh: dat Gij het volbracht!
28Let them curse, but bless thou: when they arise, let them be ashamed; but let thy servant rejoice.
28Laat hèn dan maar vloeken, als Gìj mij wilt zegenen; Mijn vijand zich schamen, maar uw knecht zich verheugen;
29Let mine adversaries be clothed with shame, and let them cover themselves with their own confusion, as with a mantle.
29Mogen mijn tegenstanders met smaad worden bekleed, En zich in hun schande hullen als in een mantel!
30I will greatly praise the LORD with my mouth; yea, I will praise him among the multitude.
30Dan zal ik Jahweh juichend danken, En voor een talloze schare Hem prijzen;
31For he shall stand at the right hand of the poor, to save him from those that condemn his soul.
31Omdat Hij aan de rechterhand van den ongelukkige staat, Om hem te redden, van die hem verdoemen!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.