Psalms 106
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Praise ye the LORD . O give thanks unto the LORD ; for he is good: for his mercy endureth for ever.
1Halleluja! Looft Jahweh, want Hij is goed En zijn genade duurt eeuwig!
2Who can utter the mighty acts of the LORD ? who can shew forth all his praise?
2Wie kan Jahweh’s machtige daden vermelden, En heel zijn glorie verkonden?
3Blessed are they that keep judgment, and he that doeth righteousness at all times.
3Gelukkig hij, die de wet onderhoudt, En altijd het goede blijft doen!
4Remember me, O LORD , with the favour that thou bearest unto thy people: O visit me with thy salvation;
4Wees ons indachtig, o Jahweh, Om uw liefde voor uw volk; Zoek ons op met uw heil,
5That I may see the good of thy chosen, that I may rejoice in the gladness of thy nation, that I may glory with thine inheritance.
5Opdat wij het geluk uwer vrienden aanschouwen, Met uw blijde volk ons verblijden, Met uw erfdeel mogen roemen!
6We have sinned with our fathers, we have committed iniquity, we have done wickedly.
6Ach, wij hebben gezondigd met onze vaderen, Wij hebben misdreven en kwaad gedaan!
7Our fathers understood not thy wonders in Egypt; they remembered not the multitude of thy mercies; but provoked him at the sea, even at the Red sea.
7Onze vaderen in Egypte Hebben al niet op uw wonderen gelet; En zonder aan uw talrijke gunsten te denken, Zich bij de Rode Zee tegen den Allerhoogste verzet!
8Nevertheless he saved them for his name’s sake, that he might make his mighty power to be known.
8Toch redde Hij hen om wille van zijn Naam, En om zijn almacht te tonen:
9He rebuked the Red sea also, and it was dried up: so he led them through the depths, as through the wilderness.
9Hij bedreigde de Rode Zee, ze liep droog, Hij leidde hen tussen de golven als door een uitgedroogd land.
10And he saved them from the hand of him that hated them , and redeemed them from the hand of the enemy.
10Hij redde hen uit de hand van hun haters, Verloste hen uit de macht van hun vijand;
11And the waters covered their enemies: there was not one of them left.
11De wateren spoelden over hun vijanden heen, En geen bleef er over!
12Then believed they his words; they sang his praise.
12Toen sloegen ze geloof aan zijn woorden, En zongen zijn lof.
13They soon forgat his works; they waited not for his counsel:
13Maar spoedig waren ze weer zijn werken vergeten, En wachtten zijn raadsbesluiten niet af;
14But lusted exceedingly in the wilderness, and tempted God in the desert.
14Ze gaven zich in de woestijn aan hun gulzigheid over, En stelden God op de proef in de steppe.
15And he gave them their request; but sent leanness into their soul.
15Hij schonk hun wat ze Hem vroegen, Maar Hij liet ze er spoedig van walgen.
16They envied Moses also in the camp, and Aaron the saint of the LORD .
16Daarna werden ze in hun kamp afgunstig op Moses, En op Aäron, aan Jahweh gewijd.
17The earth opened and swallowed up Dathan, and covered the company of Abiram.
17Maar de aarde spleet open, zwolg Datan in, En bedolf de bent van Abiram;
18And a fire was kindled in their company; the flame burned up the wicked.
18Vuur verbrandde hun aanhang, Vlammen verteerden de bozen!
19They made a calf in Horeb, and worshipped the molten image.
19Dan maakten ze een kalf bij de Horeb, En wierpen zich voor een afgietsel neer;
20Thus they changed their glory into the similitude of an ox that eateth grass.
20Ze verruilden hun Glorie Voor het beeld van een grasvretend rund.
21They forgat God their saviour, which had done great things in Egypt;
21Ze vergaten God, hun Verlosser Die grote dingen in Egypte had gedaan,
22Wondrous works in the land of Ham, and terrible things by the Red sea.
22Wonderwerken in het land van Cham, Ontzaglijke daden bij de Rode Zee.
23Therefore he said that he would destroy them, had not Moses his chosen stood before him in the breach, to turn away his wrath, lest he should destroy them .
23En zeker had Hij hun verdelging beslist, Als Moses, zijn geliefde, er niet was geweest; Maar deze stelde zich tegen Hem in de bres, Om Hem te weerhouden, hen in zijn toorn te vernielen.
24Yea, they despised the pleasant land, they believed not his word:
24Later versmaadden ze het heerlijke land, En sloegen geen geloof aan zijn woord;
25But murmured in their tents, and hearkened not unto the voice of the LORD .
25Ze begonnen in hun tenten te morren, En luisterden niet naar Jahweh’s stem.
26Therefore he lifted up his hand against them, to overthrow them in the wilderness:
26Toen stak Hij zijn hand tegen hen op: Hij zou ze neerslaan in de woestijn,
27To overthrow their seed also among the nations, and to scatter them in the lands.
27Hun zaad verstrooien onder de volken, Ze over vreemde landen verspreiden!
28They joined themselves also unto Baal-peor, and ate the sacrifices of the dead.
28Dan weer koppelden ze zich aan Báal-Peor, En aten de offers van levenloze wezens;
29Thus they provoked him to anger with their inventions: and the plague brake in upon them.
29Ze tergden Hem door hun gedrag, Zodat er een slachting onder hen woedde.
30Then stood up Phinehas, and executed judgment: and so the plague was stayed.
30Toen trad Pinechas op, om de misdaad te wreken, En de slachting hield op;
31And that was counted unto him for righteousness unto all generations for evermore.
31Het werd hem tot verdienste gerekend, Van geslacht tot geslacht voor altijd.
32They angered him also at the waters of strife, so that it went ill with Moses for their sakes:
32Ook bij de wateren van Meriba hebben ze Hem getergd, En ging het Moses om hunnentwil slecht:
33Because they provoked his spirit, so that he spake unadvisedly with his lips.
33Want ze hadden zijn stemming verbitterd, Zodat hem onbezonnen woorden ontsnapten.
34They did not destroy the nations, concerning whom the LORD commanded them:
34Ook verdelgden ze de volkeren niet, Zoals Jahweh het hun had bevolen;
35But were mingled among the heathen, and learned their works.
35Maar ze vermengden zich met de heidenen, En leerden hun gewoonten aan:
36And they served their idols: which were a snare unto them.
36Ze vereerden hun beelden, en die werden hun strik;
37Yea, they sacrificed their sons and their daughters unto devils,
37Ze brachten hun zonen en dochters aan de goden ten offer;
38And shed innocent blood, even the blood of their sons and of their daughters, whom they sacrificed unto the idols of Canaan: and the land was polluted with blood.
38Ze gingen onschuldig bloed vergieten, Het bloed van hun zonen en dochters; Ze offerden het aan de beelden van Kanaän, En het land werd door hun bloedschuld ontwijd.
39Thus were they defiled with their own works, and went a whoring with their own inventions.
39Zo bezoedelden ze zich door eigen maaksels, En dreven overspel met het werk hunner handen!
40Therefore was the wrath of the LORD kindled against his people, insomuch that he abhorred his own inheritance.
40Toen werd Jahweh vergramd op zijn volk, En zijn erfdeel begon Hem te walgen:
41And he gave them into the hand of the heathen; and they that hated them ruled over them.
41Hij leverde ze aan de heidenen uit, En hun haters werden hun meesters;
42Their enemies also oppressed them, and they were brought into subjection under their hand.
42Ze werden verdrukt door hun vijand, Moesten bukken onder hun macht.
43Many times did he deliver them; but they provoked him with their counsel, and were brought low for their iniquity.
43En al bracht Hij hun telkens verlossing, Ze bleven in hun opstand volharden! Maar werden ze door hun misdaad vermorzeld,
44Nevertheless he regarded their affliction, when he heard their cry:
44Dan zag Hij neer op hun nood, zodra Hij hun smeken vernam;
45And he remembered for them his covenant, and repented according to the multitude of his mercies.
45Dan was Hij voor hen zijn verbond weer indachtig, Had deernis met hen naar zijn grote ontferming;
46He made them also to be pitied of all those that carried them captives.
46Dan liet Hij hen genade vinden, Bij die hen hadden weggevoerd.
47Save us, O LORD our God, and gather us from among the heathen, to give thanks unto thy holy name, and to triumph in thy praise.
47Ach, red ons Jahweh, onze God, En breng ons uit het land der heidenen samen: Opdat wij uw heilige Naam mogen danken, En uw heerlijkheid prijzen!
48Blessed be the LORD God of Israel from everlasting to everlasting: and let all the people say, Amen. Praise ye the LORD .
48Gezegend zij Jahweh, Israëls God, van eeuwigheid tot eeuwigheid! Laat heel het volk het herhalen: Amen! Halleluja!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.