Halelu 106
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1E HALELU aku ia Iehova. E mililani aku ia Iehova, no ka mea ua maikai ia; Ua mau loa hoi kona lokomaikai.
1Halleluja! Looft Jahweh, want Hij is goed En zijn genade duurt eeuwig!
2Owai la ka mea e hai mai i na mea nui a Iehova? A e hoike mai hoi i kona hanohano a pau?
2Wie kan Jahweh’s machtige daden vermelden, En heel zijn glorie verkonden?
3Pomaikai ka poe malama i ka hoopono, A hana i ka pololei i na manawa a pau.
3Gelukkig hij, die de wet onderhoudt, En altijd het goede blijft doen!
4E hoomanao mai oe ia'u, e Iehova, Me au e aloha'i i kou poe kanaka; E haawi mai no hoi ia'u i kou hoola ana.
4Wees ons indachtig, o Jahweh, Om uw liefde voor uw volk; Zoek ons op met uw heil,
5I ike aku au i ka maikai o kou poe i waeia, I lealea hoi au ma ka lealea ana o kou lahuikanaka, I kaena hoi au ma kou poe hooilina.
5Opdat wij het geluk uwer vrienden aanschouwen, Met uw blijde volk ons verblijden, Met uw erfdeel mogen roemen!
6Ua hewa pu no makou me ko makou poe kupuna, Ua lawehala hoi, a ua hana kolohe.
6Ach, wij hebben gezondigd met onze vaderen, Wij hebben misdreven en kwaad gedaan!
7O ko makou poe kupuna ma Aigupita, Aole lakou i hoomaopopo i kau mau hana mana; Aole hoi lakou i hoomanao i ka nui o kou lokomaikai; A hoonaukiuki aku la ma ke kai, ma ke Kaiula hoi.
7Onze vaderen in Egypte Hebben al niet op uw wonderen gelet; En zonder aan uw talrijke gunsten te denken, Zich bij de Rode Zee tegen den Allerhoogste verzet!
8Aka, no kona inoa, hoola mai oia ia lakou, I hoike mai ai oia i kona mana.
8Toch redde Hij hen om wille van zijn Naam, En om zijn almacht te tonen:
9Papa mai la oia i ke Kaiula, a maloo iho la ia; Alakai ae la oia ia lakou ma ka hohonu me he nahelehele la.
9Hij bedreigde de Rode Zee, ze liep droog, Hij leidde hen tussen de golven als door een uitgedroogd land.
10Hoola mai la oia ia lakou mai ka lima mai o ka poe inaina, A hoola panai hoi ia lakou mai ka lima mai o ka enemi.
10Hij redde hen uit de hand van hun haters, Verloste hen uit de macht van hun vijand;
11Popoi mai la na wai i ko lakou poe enemi; Aole i hookoeia kekahi o lakou.
11De wateren spoelden over hun vijanden heen, En geen bleef er over!
12Alaila, hooiaio lakou i kana mau olelo, A oli iho la i mau halelu nona.
12Toen sloegen ze geloof aan zijn woorden, En zongen zijn lof.
13Poina koke ia lakou kana mau hana, Aole lakou i kakali i kana ao ana.
13Maar spoedig waren ze weer zijn werken vergeten, En wachtten zijn raadsbesluiten niet af;
14Kuko nui no lakou ma ka waonahele, A hoao lakou i ke Akua, ma ka waoakua.
14Ze gaven zich in de woestijn aan hun gulzigheid over, En stelden God op de proef in de steppe.
15Haawi mai la oia ia lakou i ka mea a lakou i noi aku ai; A haawi mai nae i ka hookii iloko o ko lakou uhane.
15Hij schonk hun wat ze Hem vroegen, Maar Hij liet ze er spoedig van walgen.
16Huahua lakou ia Mose ma kahi hoomoana'i, A me Aarona hoi ka haipule a Iehova.
16Daarna werden ze in hun kamp afgunstig op Moses, En op Aäron, aan Jahweh gewijd.
17Wahi ae la ka honua, a moni iho la ia Datana, A poi mai la hoi maluna o ke anaina o Abirama,
17Maar de aarde spleet open, zwolg Datan in, En bedolf de bent van Abiram;
18Hoaaia ke ahi ma ko lakou anaina, A pau iho la ka poe hewa i ka lapalapa ahi.
18Vuur verbrandde hun aanhang, Vlammen verteerden de bozen!
19Hana no lakou i keiki bipi ma Horeba, A kulou hoomana lakou ia kii hooheheeia.
19Dan maakten ze een kalf bij de Horeb, En wierpen zich voor een afgietsel neer;
20Hoololi lakou i ko lakou nani I ke ano o ka bipi e ai ana i ka mauu.
20Ze verruilden hun Glorie Voor het beeld van een grasvretend rund.
21Poina ia lakou ke Akua, ko lakou Hoola, Ka mea i hana i na mea nui ma Aigupita;
21Ze vergaten God, hun Verlosser Die grote dingen in Egypte had gedaan,
22Na mea kupanaha hoi ma ka aina o Hama, Na mea weliweli hoi ma ke Kaiula.
22Wonderwerken in het land van Cham, Ontzaglijke daden bij de Rode Zee.
23Alaila, olelo no oia e luku ia lakou, Ina i ku ole o Mose, kona mea i waeia ma ka hakahaka imua ona. E pale aku i kona huhu i ole ia e luku mai.
23En zeker had Hij hun verdelging beslist, Als Moses, zijn geliefde, er niet was geweest; Maar deze stelde zich tegen Hem in de bres, Om Hem te weerhouden, hen in zijn toorn te vernielen.
24A hoowahawaha no hoi lakou i ka aina aloha, Aole hoi i hooiaio i kana olelo.
24Later versmaadden ze het heerlijke land, En sloegen geen geloof aan zijn woord;
25Ohumu iho lakou ma ko lakou mau halelewa. Aole hoi i hoolohe i ka leo o Iehova.
25Ze begonnen in hun tenten te morren, En luisterden niet naar Jahweh’s stem.
26Alaila, hoana ae la oia i kona lima, E hoohina ia lakou ma ka waonahele;
26Toen stak Hij zijn hand tegen hen op: Hij zou ze neerslaan in de woestijn,
27E hoohina hoi i ka lakou poe mamo mawaena o ko na aina e, A e hooauhee ia lakou maluna o ka honua.
27Hun zaad verstrooien onder de volken, Ze over vreemde landen verspreiden!
28Hoopili ae la lakou ia Baalapeora, A ai no hoi lakou i na mohai o ka poe i make.
28Dan weer koppelden ze zich aan Báal-Peor, En aten de offers van levenloze wezens;
29Hoonaukiuki aku lakou ma ka lakou hana ana; A puka mai la ka mai make iwaena o lakou.
29Ze tergden Hem door hun gedrag, Zodat er een slachting onder hen woedde.
30Alaila ku ae la o Pinehasa iluna, a hoopai iho la, A hookiia ua mai make la.
30Toen trad Pinechas op, om de misdaad te wreken, En de slachting hield op;
31Manaoia'e la ia, he pono nona, I kela hanauna, i keia hanauna, a mau loa aku.
31Het werd hem tot verdienste gerekend, Van geslacht tot geslacht voor altijd.
32Hoonaukiuki aku lakou ia ia ma na wai o Meriba, A hewa o Mose, no lakou la.
32Ook bij de wateren van Meriba hebben ze Hem getergd, En ging het Moses om hunnentwil slecht:
33No ka mea, hookuee lakou i ka manao ana, A olelo pono ole mai la oia ma kona mau lehelehe.
33Want ze hadden zijn stemming verbitterd, Zodat hem onbezonnen woorden ontsnapten.
34Aole lakou i luku ae i na lahuikanaka, A Iehova i kauoha mai ai ia lakou.
34Ook verdelgden ze de volkeren niet, Zoals Jahweh het hun had bevolen;
35Ua huiia no lakou me ko na aina e, A ao mai la lakou i ka lakou mau hana.
35Maar ze vermengden zich met de heidenen, En leerden hun gewoonten aan:
36Malama aku no hoi i ko lakou poe akua kii, A lilo ia i pahele na lakou.
36Ze vereerden hun beelden, en die werden hun strik;
37Alaila, mohai aku la lakou i ka lakou poe keikikane, A me ka lakou poe kaikamahine no na daimonio.
37Ze brachten hun zonen en dochters aan de goden ten offer;
38Hookahe ae la lakou i ke koko hala ole, I ke koko hoi o ka lakou poe keikikane, a me ka lakou poe kaikamahine, Na mea a lakou i mohai aku ai i na'kua kii o Kanaana; A hoohaumiaia ka aina i ke koko.
38Ze gingen onschuldig bloed vergieten, Het bloed van hun zonen en dochters; Ze offerden het aan de beelden van Kanaän, En het land werd door hun bloedschuld ontwijd.
39A haumia no hoi lakou i ka lakou mau hana, A moe kolohe lakou me na mea a lakou i hana'i.
39Zo bezoedelden ze zich door eigen maaksels, En dreven overspel met het werk hunner handen!
40Nolaila, hoaaia ka inaina o Iehova i kona poe kanaka, A hoopailua mai la oia i kona hooilina iho.
40Toen werd Jahweh vergramd op zijn volk, En zijn erfdeel begon Hem te walgen:
41A haawi ae la ia ia lakou i ka lima o ko na aina e; A noho alii maluna o lakou ka poe inaina mai ia lakou.
41Hij leverde ze aan de heidenen uit, En hun haters werden hun meesters;
42Hookaumaha mai no hoi ko lakou poe enemi ia lakou, A hoohaahaaia mai no hoi malalo iho o ko lakou lima.
42Ze werden verdrukt door hun vijand, Moesten bukken onder hun macht.
43Hoopakele pinepine mai la oia ia lakou; Aka, hoonaukiuki aku lakou ia ia, ma ko lakou manao, A hokii iho la lakou no ko lakou hewa.
43En al bracht Hij hun telkens verlossing, Ze bleven in hun opstand volharden! Maar werden ze door hun misdaad vermorzeld,
44Alaila, ike mai la oia i ko lakou pilikia, Ia ia i lohe ai i ko lakou olo pihe ana.
44Dan zag Hij neer op hun nood, zodra Hij hun smeken vernam;
45A hoomanao mai la oia i kona berita me lakou, A minamina iho la oia, e like me ka nui o kona lokomaikai ana.
45Dan was Hij voor hen zijn verbond weer indachtig, Had deernis met hen naar zijn grote ontferming;
46Alaila, haawi mai la oia ia lakou I ke alohaia imua o ka poe a pau i lawe pio ia lakou.
46Dan liet Hij hen genade vinden, Bij die hen hadden weggevoerd.
47E hoola mai oe ia makou, e Iehova, e ko makou Akua, E hoiliili mai ia makou, maiwaena mai o ko na aina e, I mililani aku makou i ka inoa hoano, A e hiilani aku hoi ma kou halelu.
47Ach, red ons Jahweh, onze God, En breng ons uit het land der heidenen samen: Opdat wij uw heilige Naam mogen danken, En uw heerlijkheid prijzen!
48E hoomaikaiia o Iehova, ke Akua o ka Iseraela, Mai kahiko loa mai, a mau loa aku no: E i mai no hoi na kanaka a pau, Amene. E halelu aku ia Iehova.
48Gezegend zij Jahweh, Israëls God, van eeuwigheid tot eeuwigheid! Laat heel het volk het herhalen: Amen! Halleluja!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.