Psalms 106
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Hallelujah! Give thanks to the LORD, for He is good; His loving devotion endures forever.
1هللویاه! خداوند را حمد بگوییدزیرا که او نیکو است و رحمت او تاابدالاباد!
2Who can describe the mighty acts of the LORD or fully proclaim His praise?
2کیست که اعمال عظیم خداوند رابگوید و همه تسبیحات او را بشنواند؟
3Blessed are those who uphold justice, who practice righteousness at all times.
3خوشابحال آنانی که انصاف را نگاه دارند و آن که عدالت را در همه وقت به عمل آورد.
4Remember me, O LORD, in Your favor to Your people; visit me with Your salvation,
4ای خداوند مرا یاد کن به رضامندیی که با قوم خودمی داری و به نجات خود از من تفقد نما.
5that I may see the prosperity of Your chosen ones, and rejoice in the gladness of Your nation, and give glory with Your inheritance.
5تاسعادت برگزیدگان تو را ببینم و به شادمانی قوم تو مسرور شوم و با میراث تو فخر نمایم.
6We have sinned like our fathers; we have done wrong and acted wickedly.
6با پدران خود گناه نموده‌ایم و عصیان ورزیده، شرارت کرده‌ایم.
7Our fathers in Egypt did not grasp Your wonders or remember Your abundant kindness; but they rebelled by the sea, there at the Red Sea.
7پدران ما کارهای عجیب تو را در مصر نفهمیدند و کثرت رحمت تو را به یاد نیاوردند بلکه نزد دریا یعنی بحر قلزم فتنه انگیختند.
8Yet He saved them for the sake of His name, to make His power known.
8لیکن به‌خاطر اسم خود ایشان رانجات داد تا توانایی خود را اعلان نماید.
9He rebuked the Red Sea, and it dried up; He led them through the depths as through a desert.
9و بحرقلزم را عتاب کرد که خشک گردید. پس ایشان رادر لجه‌ها مثل بیابان رهبری فرمود.
10He saved them from the hand that hated them; He redeemed them from the hand of the enemy.
10و ایشان رااز دست دشمن نجات داد و از دست خصم رهایی بخشید.
11The waters covered their foes; not one of them remained.
11و آب، دشمنان ایشان را پوشانید که یکی از ایشان باقی نماند.
12Then they believed His promises and sang His praise.
12آنگاه به کلام اوایمان آوردند و حمد او را سراییدند.
13Yet they soon forgot His works and failed to wait for His counsel.
13لیکن اعمال او را به زودی فراموش کردند و مشورت اورا انتظار نکشیدند.
14They craved intensely in the wilderness and tested God in the desert.
14بلکه شهوت‌پرستی نمودنددر بادیه؛ و خدا را امتحان کردند در هامون.
15So He granted their request, but sent a wasting disease upon them.
15ومسالت ایشان را بدیشان داد. لیکن لاغری درجانهای ایشان فرستاد.
16In the camp they envied Moses, as well as Aaron, the holy one of the LORD.
16پس به موسی در اردو حسد بردند و به هارون، مقدس یهوه.
17The earth opened up and swallowed Dathan; it covered the assembly of Abiram.
17و زمین شکافته شده، داتان را فرو برد و جماعت ابیرام را پوشانید.
18Then fire blazed through their company; flames consumed the wicked.
18وآتش، در جماعت ایشان افروخته شده، شعله آتش شریران را سوزانید.
19At Horeb they made a calf and worshiped a molten image.
19گوساله‌ای درحوریب ساختند و بتی ریخته شده را پرستش نمودند.
20They exchanged their Glory for the image of a grass-eating ox.
20و جلال خود را تبدیل نمودند به مثال گاوی که علف می‌خورد.
21They forgot God their Savior, who did great things in Egypt,
21و خدای نجات‌دهنده خود را فراموش کردند که کارهای عظیم در مصر کرده بود.
22wondrous works in the land of Ham, and awesome deeds by the Red Sea.
22و اعمال عجیبه را در زمین حام و کارهای ترسناک را در بحر قلزم.
23So He said He would destroy them— had not Moses His chosen one stood before Him in the breach to divert His wrath from destroying them.
23آنگاه گفت که ایشان را هلاک بکند. اگر برگزیده اوموسی در شکاف به حضور وی نمی ایستاد، تاغضب او را از هلاکت ایشان برگرداند.
24They despised the pleasant land; they did not believe His promise.
24و زمین مرغوب را خوار شمردند و به کلام وی ایمان نیاوردند.
25They grumbled in their tents and did not listen to the voice of the LORD.
25و در خیمه های خود همهمه کردندو قول خداوند را استماع ننمودند.
26So He raised His hand and swore to cast them down in the wilderness,
26لهذا دست خود را برایشان برافراشت، که ایشان را در صحرااز پا درآورد.
27to disperse their offspring among the nations and scatter them throughout the lands.
27و ذریت ایشان را در میان امتهابیندازد و ایشان را در زمینها پراکنده کند.
28They yoked themselves to Baal of Peor and ate sacrifices offered to lifeless gods.
28پس به بعل فغور پیوستند و قربانی های مردگان راخوردند.
29So they provoked the LORD to anger with their deeds, and a plague broke out among them.
29و به‌کارهای خود خشم او را به هیجان آوردند و وبا بر ایشان سخت آمد.
30But Phinehas stood and intervened, and the plague was restrained.
30آنگاه فینحاس بر پا ایستاده، داوری نمود ووبا برداشته شد.
31It was credited to him as righteousness for endless generations to come.
31و این برای او به عدالت محسوب گردید، نسلا بعد نسل تا ابدالاباد.
32At the waters of Meribah they angered the LORD, and trouble came to Moses because of them.
32واو را نزد آب مریبه غضبناک نمودند. حتی موسی را به‌خاطر ایشان آزاری عارض گردید.
33For they rebelled against His Spirit, and Moses spoke rashly with his lips.
33زیراکه روح او را تلخ ساختند، تا از لبهای خود ناسزاگفت.
34They did not destroy the peoples as the LORD had commanded them,
34و آن قوم‌ها را هلاک نکردند، که درباره ایشان خداوند امر فرموده بود.
35but they mingled with the nations and adopted their customs.
35بلکه خویشتن را با امتها آمیختند و کارهای ایشان را آموختند.
36They worshiped their idols, which became a snare to them.
36و بتهای ایشان را پرستش نمودند تا آنکه برای ایشان دام گردید.
37They sacrificed their sons and their daughters to demons.
37و پسران و دختران خویش رابرای دیوها قربانی گذرانیدند.
38They shed innocent blood— the blood of their sons and daughters, whom they sacrificed to the idols of Canaan, and the land was polluted with blood.
38و خون بی‌گناه راریختند یعنی خون پسران و دختران خود را که آن را برای بتهای کنعان ذبح کردند و زمین از خون ملوث گردید.
39They defiled themselves by their actions and prostituted themselves by their deeds.
39و از کارهای خود نجس شدند ودر افعال خویش زناکار گردیدند.
40So the anger of the LORD burned against His people, and He abhorred His own inheritance.
40لهذا خشم خداوند بر قوم خود افروخته شد و میراث خویش را مکروه داشت.
41He delivered them into the hand of the nations, and those who hated them ruled over them.
41و ایشان را به‌دست امتها تسلیم نمود تا آنانی که از ایشان نفرت داشتند، بر ایشان حکمرانی کردند.
42Their enemies oppressed them, and subdued them under their hand.
42و دشمنان ایشان بر ایشان ظلم نمودند و زیر دست ایشان ذلیل گردیدند.
43Many times He rescued them, but they were bent on rebellion and sank down in their iniquity.
43بارهای بسیار ایشان راخلاصی داد. لیکن به مشورتهای خویش براو فتنه کردند و به‌سبب گناه خویش خوار گردیدند.
44Nevertheless He heard their cry; He took note of their distress.
44با وجود این، بر تنگی ایشان نظر کرد، وقتی که فریاد ایشان را شنید.
45And He remembered His covenant with them, and relented by the abundance of His loving devotion.
45و به‌خاطر ایشان، عهدخود را به یاد آورد و در کثرت رحمت خویش بازگشت نمود.
46He made them objects of compassion to all who held them captive.
46و ایشان را حرمت داد، در نظرجمیع اسیرکنندگان ایشان.
47Save us, O LORD our God, and gather us from the nations, that we may give thanks to Your holy name, that we may glory in Your praise.
47ای یهوه خدای ما، ما را نجات ده! و ما را از میان امتها جمع کن! تا نام قدوس تو را حمد گوییم و در تسبیح تو فخرنماییم.
48Blessed be the LORD, the God of Israel, from everlasting to everlasting. Let all the people say, “Amen!” Hallelujah!
48یهوه خدای اسرائیل متبارک باد از ازل تا ابدالاباد. و تمامی قوم بگویند آمین. هللویاه!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.