Psalms 10
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Why, O LORD, do You stand far off? Why do You hide in times of trouble?
1ای خداوند چرا دور ایستاده‌ای و خودرا در وقت های تنگی پنهان می‌کنی؟
2In pride the wicked pursue the needy; let them be caught in the schemes they devise.
2از تکبر شریران، فقیر سوخته می‌شود؛ درمشورت هایی که اندیشیده‌اند، گرفتار می‌شوند.
3For the wicked man boasts in the cravings of his heart; he blesses the greedy and reviles the LORD.
3زیرا که شریر به شهوات نفس خود فخر می‌کند، و آنکه می‌رباید شکر می‌گوید و خداوند را اهانت می‌کند.
4In his pride the wicked man does not seek Him; in all his schemes there is no God.
4شریر در غرور خود می‌گوید: «بازخواست نخواهد کرد.» همه فکرهای او اینست که خدایی نیست.
5He is secure in his ways at all times; Your lofty judgments are far from him; he sneers at all his foes.
5راههای او همیشه استوار است. احکام تو از او بلند و بعید است. همه دشمنان خود را به هیچ می‌شمارد.
6He says to himself, “I will not be moved; from age to age I am free of distress.”
6در دل خود گفته است: «هرگزجنبش نخواهم خورد، و دور به دور بدی رانخواهم دید.»
7His mouth is full of cursing, deceit, and violence; trouble and malice are under his tongue.
7دهن او از لعنت و مکر و ظلم پر است؛ زیرزبانش مشقت و گناه است؛
8He lies in wait near the villages; in ambush he slays the innocent; his eyes watch in stealth for the helpless.
8در کمینهای دهات می‌نشیند؛ در جایهای مخفی بی‌گناه را می‌کشد؛ چشمانش برای مسکینان مراقب است؛
9He lies in wait like a lion in a thicket; he lurks to seize the oppressed; he catches the lowly in his net.
9در جای مخفی مثل شیر در بیشه خود کمین می‌کند؛ به جهت گرفتن مسکین کمین می‌کند؛ فقیر را به دام خود کشیده، گرفتار می‌سازد.
10They are crushed and beaten down; the hapless fall prey to his strength.
10پس کوفته وزبون می‌شود؛ و مساکین در زیر جباران اومی افتند.
11He says to himself, “God has forgotten; He hides His face and never sees.”
11در دل خود گفت: «خدا فراموش کرده است؛ روی خود را پوشانیده و هرگزنخواهد دید.»
12Arise, O LORD! Lift up Your hand, O God! Do not forget the helpless.
12ای خداوند برخیز! ای خدا دست خود رابرافراز! و مسکینان را فراموش مکن.
13Why has the wicked man renounced God? He says to himself, “You will never call me to account.”
13چراشریر خدا را اهانت کرده، در دل خود می‌گوید: «تو بازخواست نخواهی کرد؟»
14But You have regarded trouble and grief; You see to repay it by Your hand. The victim entrusts himself to You; You are the helper of the fatherless.
14البته دیده‌ای زیرا که تو بر مشقت و غم می‌نگری، تا به‌دست خود مکافات برسانی. مسکین امر خویش را به توتسلیم کرده است. مددکار یتیمان، تو هستی.
15Break the arm of the wicked and evildoer; call him to account for his wickedness until none is left to be found.
15بازوی گناهکار را بشکن. و اما شریر را ازشرارت او بازخواست کن تا آن را نیابی.
16The LORD is King forever and ever; the nations perish from His land.
16خداوند پادشاه است تا ابدالاباد. امت‌ها اززمین او هلاک خواهند شد.
17You have heard, O LORD, the desire of the humble; You will strengthen their hearts. You will incline Your ear,
17ای خداوندمسالت مسکینان را اجابت کرده‌ای، دل ایشان رااستوار نموده‌ای و گوش خود را فراگرفته‌ای،
18to vindicate the fatherless and oppressed, that the men of the earth may strike terror no more.
18تایتیمان و کوفته شدگان را دادرسی کنی. انسانی که از زمین است، دیگر نترساند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.