Psalms 35
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Contend with my opponents, O LORD; fight against those who fight against me.
1ای خداوند با خصمان من مخاصمه نما و جنگ کن با آنانی که با من جنگ می‌کنند.
2Take up Your shield and buckler; arise and come to my aid.
2سپر و مجن را بگیر و به اعانت من برخیز.
3Draw the spear and javelin against my pursuers; say to my soul: “I am your salvation.”
3و نیزه را راست کن و راه را پیش روی جفاکنندگانم ببند و به‌جان من بگو من نجات توهستم.
4May those who seek my life be disgraced and put to shame; may those who plan to harm me be driven back and confounded.
4خجل و رسوا شوند آنانی که قصد جان من دارند و آنانی که بداندیش منند، برگردانیده وخجل شوند.
5May they be like chaff in the wind, as the angel of the LORD drives them away.
5مثل کاه پیش روی باد باشند وفرشته خداوند ایشان را براند.
6May their path be dark and slick, as the angel of the LORD pursues.
6راه ایشان تاریکی و لغزنده باد. و فرشته خداوند ایشان را تعاقب کند.
7For without cause they laid their net for me; without reason they dug a pit for my soul.
7زیرا دام خود را برای من بی‌سبب درحفره‌ای پنهان کردند که آن را برای جان من بی‌جهت کنده بودند.
8May ruin befall them by surprise; may the net they hid ensnare them; may they fall into the hazard they created.
8هلاکت ناگهانی بدو برسد و دامی که پنهان کرد خودش را بگیرد و در آن به هلاکت گرفتار گردد.
9Then my soul will rejoice in the LORD and exult in His salvation.
9و اما جان من در خداوندوجد خواهد کرد و در نجات او شادی خواهدنمود.
10All my bones will exclaim, “Who is like You, O LORD, who delivers the afflicted from the aggressor, the poor and needy from the robber?”
10همه استخوانهایم می‌گویند «ای خداوندکیست مانند تو که مسکین را از شخص قوی تر ازاو می‌رهاند و مسکین وفقیر را از تاراج کننده وی.»
11Hostile witnesses come forward; they make charges I know nothing about.
11شاهدان کینه ور برخاسته‌اند. چیزهایی را که نمی دانستم از من می‌پرسند.
12They repay me evil for good, to the bereavement of my soul.
12به عوض نیکویی بدی به من می‌کنند. جان مرا بیکس گردانیده‌اند.
13Yet when they were ill, I put on sackcloth; I humbled myself with fasting, but my prayers returned unanswered.
13و اما من چون ایشان بیمار می‌بودند پلاس می‌پوشیدم. جان خود را به روزه می‌رنجانیدم ودعایم به سینه‌ام برمی گشت.
14I paced about as for my friend or brother; I was bowed down with grief, like one mourning for his mother.
14مثل آنکه اودوست و برادرم می‌بود، سرگردان می‌رفتم. چون کسی‌که برای مادرش ماتم گیرد، از حزن خم می‌شدم.
15But when I stumbled, they assembled in glee; they gathered together against me. Assailants I did not know slandered me without ceasing.
15ولی چون افتادم شادی‌کنان جمع شدند. آن فرومایگان بر من جمع شدند. و کسانی که نشناخته بودم مرا دریدند و ساکت نشدند.
16Like godless jesters at a feast, they gnashed their teeth at me.
16مثل فاجرانی که برای نان مسخرگی می‌کنند. دندانهای خود را بر من می‌افشردند.
17How long, O Lord, will You look on? Rescue my soul from their ravages, my precious life from these lions.
17ای خداوند تا به کی نظر خواهی کرد! جانم را ازخرابیهای ایشان برهان و یگانه مرا از شیربچگان.
18Then I will give You thanks in the great assembly; I will praise You among many people.
18و تو را در جماعت بزرگ حمد خواهم گفت. ترا در میان قوم عظیم تسبیح خواهم خواند.
19Let not my enemies gloat over me without cause, nor those who hate me without reason wink in malice.
19تاآنانی که بی‌سبب دشمن منند، بر من فخر نکنند. وآنانی که بر من بی‌سبب بغض می‌نمایند، چشمک نزنند.
20For they do not speak peace, but they devise deceitful schemes against those who live quietly in the land.
20زیرا برای سلامتی سخن نمی گویند و برآنانی که در زمین آرامند سخنان حیله آمیز را تفکرمی کنند.
21They gape at me and say, “Aha, aha! Our eyes have seen!”
21و دهان خود را بر من باز کرده، می‌گویند هه هه چشم ما دیده است.
22O LORD, You have seen it; be not silent. O Lord, be not far from me.
22ای خداوند تو آن را دیده‌ای پس سکوت مفرما. ای خداوند از من دور مباش.
23Awake and rise to my defense, to my cause, my God and my Lord!
23خویشتن را برانگیز وبرای داد من بیدار شو، ای خدای من و خداوند من برای دعوی من.
24Vindicate me by Your righteousness, O LORD my God, and do not let them gloat over me.
24ای یهوه خدایم مرا موافق عدل خود داد بده، مبادا بر من شادی نمایند.
25Let them not say in their hearts, “Aha, just what we wanted!” Let them not say, “We have swallowed him up!”
25تادر دل خود نگویند اینک مراد ما. تا نگویند او رابلعیده‌ایم.
26May those who gloat in my distress be ashamed and confounded; may those who exalt themselves over me be clothed in shame and reproach.
26و آنانی که در بدی من شادند، با هم خجل و شرمنده شوند. و آنانی که بر من تکبرمی کنند، به خجلت و رسوایی ملبس شوند.
27May those who favor my vindication shout for joy and gladness; may they always say, “Exalted be the LORD who delights in His servant’s well-being.”
27آنانی که خواهان حق منند ترنم و شادی نمایند. و دائم گویند خداوند بزرگ است که به سلامتی بنده خود رغبت دارد.
28Then my tongue will proclaim Your righteousness and Your praises all day long.
28و زبانم عدالت تو را بیان خواهد کرد و تسبیح تو را تمامی روز.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.