مزامیر 66
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1ای تمامی زمین، برای خدا بانگ شادمانی بزنید!
1ای تمامی زمین، برای خدا بانگ شادمانی بزنید!
2جلال نام او رابسرایید! و در تسبیح او جلال او را توصیف نمایید!
2جلال نام او رابسرایید! و در تسبیح او جلال او را توصیف نمایید!
3خدا را گویید: «چه مهیب است کارهای تو! از شدت قوت تو دشمنانت نزد تو تذلل خواهند کرد!
3خدا را گویید: «چه مهیب است کارهای تو! از شدت قوت تو دشمنانت نزد تو تذلل خواهند کرد!
4تمامی زمین تو را پرستش خواهند کرد و تو را خواهند سرایید و به نام توترنم خواهند نمود.» سلاه.
4تمامی زمین تو را پرستش خواهند کرد و تو را خواهند سرایید و به نام توترنم خواهند نمود.» سلاه.
5بیایید کارهای خدا را مشاهده کنید. او درکارهای خود به بنی آدم مهیب است.
5بیایید کارهای خدا را مشاهده کنید. او درکارهای خود به بنی آدم مهیب است.
6دریا را به خشکی مبدل ساخت و مردم از نهر با پا عبورکردند. در آنجا بدو شادی نمودیم.
6دریا را به خشکی مبدل ساخت و مردم از نهر با پا عبورکردند. در آنجا بدو شادی نمودیم.
7در توانایی خود تا به ابد سلطنت میکند و چشمانش مراقب امتها است. فتنه انگیزان خویشتن را برنیفرازند، سلاه.
7در توانایی خود تا به ابد سلطنت میکند و چشمانش مراقب امتها است. فتنه انگیزان خویشتن را برنیفرازند، سلاه.
8ای قومها، خدای ما را متبارک خوانید وآواز تسبیح او را بشنوانید.
8ای قومها، خدای ما را متبارک خوانید وآواز تسبیح او را بشنوانید.
9که جانهای ما را درحیات قرار میدهد و نمی گذارد که پایهای مالغزش خورد.
9که جانهای ما را درحیات قرار میدهد و نمی گذارد که پایهای مالغزش خورد.
10زیراای خدا تو ما را امتحان کردهای و ما را غال گذاشتهای چنانکه نقره راغال میگذارند.
10زیراای خدا تو ما را امتحان کردهای و ما را غال گذاشتهای چنانکه نقره راغال میگذارند.
11ما را به دام درآوردی و باری گران بر پشتهای ما نهادی.
11ما را به دام درآوردی و باری گران بر پشتهای ما نهادی.
12مردمان را بر سرما سوار گردانیدی و به آتش و آب درآمدیم. پس ما را بهجای خرم بیرون آوردی.
12مردمان را بر سرما سوار گردانیدی و به آتش و آب درآمدیم. پس ما را بهجای خرم بیرون آوردی.
13قربانی های سوختنی به خانه تو خواهم آورد. نذرهای خود را به تو وفا خواهم نمود،
13قربانی های سوختنی به خانه تو خواهم آورد. نذرهای خود را به تو وفا خواهم نمود،
14که لبهای خود را بر آنها گشودم و در زمان تنگی خودآنها را به زبان خود آوردم.
14که لبهای خود را بر آنها گشودم و در زمان تنگی خودآنها را به زبان خود آوردم.
15قربانی های سوختنی پرواری را نزد تو خواهم گذرانید. گوسالهها و بزها را با بخور قوچها ذبح خواهم کرد، سلاه.
15قربانی های سوختنی پرواری را نزد تو خواهم گذرانید. گوسالهها و بزها را با بخور قوچها ذبح خواهم کرد، سلاه.
16ای همه خداترسان بیایید و بشنوید تا ازآنچه او برای جان من کرده است خبر دهم.
16ای همه خداترسان بیایید و بشنوید تا ازآنچه او برای جان من کرده است خبر دهم.
17به دهانم نزد او آواز خود را بلند کردم و تسبیح بلند بر زبان من بود.
17به دهانم نزد او آواز خود را بلند کردم و تسبیح بلند بر زبان من بود.
18اگر بدی را در دل خودمنظور میداشتم، خداوند مرا نمی شنید.
18اگر بدی را در دل خودمنظور میداشتم، خداوند مرا نمی شنید.
19لیکن خدا مرا شنیده است و به آواز دعای من توجه فرموده.
19لیکن خدا مرا شنیده است و به آواز دعای من توجه فرموده.
20متبارک باد خدا که دعای مرا ازخود، و رحمت خویش را از من برنگردانیده است.
20متبارک باد خدا که دعای مرا ازخود، و رحمت خویش را از من برنگردانیده است.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.