Žalmy 88

Kralice Bible (1613)

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

1Píseň a žalm synů Chóre, přednímu zpěváku na machalat k zpívání, vyučující, složený od Hémana Ezrachitského.

1ای یهوه خدای نجات من، شب و روزنزد تو فریاد کرده‌ام.

2Hospodine, Bože spasení mého, ve dne i v noci k tobě volám.

2دعای من به حضور تو برسد، به ناله من گوش خود را فراگیر.

3Vstupiž před oblíčej tvůj modlitba má, nakloň ucha svého k volání mému.

3زیرا که جان من از بلایا پر شده است وزندگانی‌ام به قبر نزدیک گردیده.

4Neboť jest naplněna trápeními duše má, a život můj až k hrobu se přiblížil.

4از فروروندگان به هاویه شمرده شده‌ام و مثل مرد بی‌قوت گشته‌ام.

5Počten jsem mezi ty, kteříž se dostávají do jámy; připodobněn jsem člověku beze vší síly.

5در میان مردگان منفرد شده، مثل کشتگان که در قبر خوابیده‌اند، که ایشان را دیگربه یاد نخواهی آورد و از دست تو منقطع شده‌اند.

6Mezi mrtvé jsem odložen, jako zmordovaní ležící v hrobě, na něž nezpomínáš více, kteříž od ruky tvé vyhlazeni jsou.

6مرا در هاویه اسفل گذاشته‌ای، در ظلمت درژرفیها.

7Spustils mne do jámy nejzpodnější, do nejtemnějšího a nejhlubšího místa.

7خشم تو بر من سنگین شده است و به همه امواج خود مرا مبتلا ساخته‌ای، سلاه.

8Dolehla na mne prchlivost tvá, a vším vlnobitím svým přikvačil jsi mne. Sélah.

8آشنایانم را از من دور کرده، و مرا مکروه ایشان گردانیده‌ای محبوس شده، بیرون نمی توانم آمد.

9Daleko jsi vzdálil mé známé ode mne, jimž jsi mne velice zošklivil, a tak jsem sevřín, že mi nelze nijakž vyjíti.

9چشمانم از مذلت کاهیده شد. ای خداوند، نزدتو فریاد کرده‌ام تمامی روز. دستهای خود را به تودراز کرده‌ام.

10Zrak můj hyne trápením; na každý den vzývám tě, Hospodine, ruce své před tebou rozprostíraje.

10آیا برای مردگان کاری عجیب خواهی کرد؟ مگر مردگان برخاسته، تو را حمد خواهندگفت؟ سلاه.

11Zdali před mrtvými učiníš zázrak? Aneb vstanou-liž mrtví, aby tě oslavovali? Sélah.

11آیا رحمت تو در قبر مذکورخواهد شد؟ و امانت تو در هلاکت؟

12I zdali bude ohlašováno v hrobě milosrdenství tvé, a pravda tvá v zahynutí?

12آیا کارعجیب تو در ظلمت اعلام می‌شود و عدالت تودر زمین فراموشی؟

13Zdaliž v známost přichází ve tmách div tvůj, a spravedlnost tvá v zemi zapomenutí?

13و اما من نزد تو‌ای خداوندفریاد برآورده‌ام و بامدادان دعای من در‌پیش تومی آید.

14Já pak, Hospodine, k tobě volám, a každého jitra předchází tě modlitba má.

14‌ای خداوند چرا جان مرا ترک کرده، وروی خود را از من پنهان نموده‌ای.

15Pročež, ó Hospodine, zamítáš mne, a tvář svou skrýváš přede mnou?

15من مستمندو از طفولیت مشرف بر موت شده‌ام. ترسهای تورا متحمل شده، متحیر گردیده‌ام.

16Ztrápený jsem, jako hned maje umříti od násilí; snáším hrůzy tvé, a děsím se.

16حدت خشم تو بر من گذشته است و خوف های تو مراهلاک ساخته.

17Hněv tvůj přísný na mne se obořil, a hrůzy tvé krutě sevřely mne.

17مثل آب دور مرا گرفته است تمامی روز و مرا از هر سو احاطه نموده.

18Obkličují mne jako voda, na každý den obstupují mne hromadně.

18یاران و دوستان را از من دور کرده‌ای و آشنایانم را در تاریکی.

19Vzdálil jsi ode mne přítele a tovaryše, a známým svým jsem ve tmě.

no verse 19 in this text

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.