Žalmy 119
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Aleph. Blahoslavení ti, kteříž jsou ctného obcování, kteříž chodí v zákoně Hospodinově.
1Алеф. Блаженний, в кого дорога чесна, хто в законї Господа ходить!
2Blahoslavení, kteříž ostříhají svědectví jeho, a kteříž ho celým srdcem hledají.
2Блаженний, хто сьвідчення його хоронить, хто цїлим серцем його шукає,
3Nečiní zajisté nepravosti, ale kráčejí po cestách jeho.
3Хто кривди не робить, його дорогами ходить!
4Ty jsi přikázal, aby pilně bylo ostříháno rozkazů tvých.
4Ти велїв заповідї твої пильно повнити.
5Ó by spraveny byly cesty mé k ostříhání ustanovení tvých.
5Ой коли б дороги мої та вели мене, щоб устави твої хоронити!
6Tehdážť nebudu zahanben, když budu patřiti na všecka přikázaní tvá.
6Тодї б я не посоромився, на всї заповідї твої зважаючи.
7Oslavovati tě budu v upřímnosti srdce, když se vyučovati budu právům spravedlnosti tvé.
7Буду прославляти тебе, навчаючись законів справедливостї твоєї.
8Ustanovení tvých budu ostříhati s pilností, toliko neopouštěj mne.
8Повнити му твої устави; не опусти мене зовсїм. Бет.
9Beth. Jakým způsobem očistí mládenec stezku svou? Takovým, aby se choval vedlé slova tvého.
9Як держати ме чисто парень стежку свою? Коли дбати ме про неї після слів твоїх.
10Celým srdcem svým hledám tebe, nedopouštějž mi blouditi od přikázaní tvých.
10Цїлим серцем моїм шукав я тебе; не дай менї відхилитись від заповідей твоїх!
11V srdci svém skládám řeč tvou, abych nehřešil proti tobě.
11Слово твоє заховав я в серцї моїм, щоб не согрішити проти тебе.
12Ty chvály hodný Hospodine, vyuč mne ustanovením svým.
12Благословен будь, Господи! Навчи мене уставів твоїх!
13Rty svými vypravuji o všech soudech úst tvých.
13Устами моїми звіщав я присуди уст твоїх.
14Z cesty svědectví tvých raduji se více, než z největšího zboží.
14Дорогами сьвідчень твоїх я більш любувався, як найбільшим багацтвом.
15O přikázaních tvých přemyšluji, a patřím na stezky tvé.
15Про заповідї твої буду промишляти, і стежок твоїх пильнувати.
16V ustanoveních tvých se kochám, aniž se zapomínám na slovo tvé.
16В уставах твоїх моє милуваннє; не забуду слова твого. Гімель.
17Gimel Tu milost učiň s služebníkem svým, abych, dokudž jsem živ, ostříhal slova tvého.
17Твори милість слузї твому, і буду жити і слово твоє хоринити!
18Otevři oči mé, abych spatřoval divné věci z zákona tvého.
18Отвори очі мої, і побачу дива закону твого!
19Příchozí jsem na tom světě, neukrývejž přede mnou přikázaní svých.
19Я стороннїй на землї, не крий від мене заповідей твоїх!
20Umdlévá duše má pro žádost soudů tvých všelikého času.
20Втомилась душа моя від щоденного бажання за присудами твоїми.
21Vyhlazuješ pyšné, zlořečené, kteříž bloudí od přikázaní tvých.
21Ти погрозив бутним, проклятим, що відступають від заповідей твоїх.
22Odejmi ode mne útržku a potupu, neboť ostříhám svědectví tvých.
22Одверни від мене сором і зневагу! Бо я хоронив сьвідчення твої.
23Také i knížata se zasazují, a mluví proti mně, služebník pak tvůj přemýšlí o ustanoveních tvých.
23І князї засїдають, змовляються проти мене; слуга ж твій про устави твої промишляє.
24Svědectví tvá zajisté jsou mé rozkoše a moji rádcové.
24Сьвідчення твої моя роскіш, моя рада. Далет.
25Daleth Přilnula k prachu duše má; obživiž mne podlé slova svého.
25До пороху пристала душа моя; оживи мене по слову твому.
26Cesty své předložilť jsem, a vyslýchals mne; vyuč mne ustanovením svým.
26Про дороги мої росказав я, і ти вислухав мене; навчи мене уставів твоїх!
27Cestě rozkazů tvých dej ať vyrozumívám, a ať přemýšlím o divných skutcích tvých.
27Дай зрозуміти дорогу росказів твоїх, і буду промишляти про дивні дїла твої.
28Rozplývá se zámutkem duše má, očerstviž mne podlé slova svého.
28Ниє душа моя від смутку; піддвигни мене, по слову твому!
29Cestu lživou odvrať ode mne, a zákon svůj z milosti dej mi.
29Одверни від мене дорогу льживу, і закон твій даруй менї!
30Cestu pravou jsem vyvolil, soudy tvé sobě předkládám.
30Вибрав я дорогу вірностї, твої присуди поставив перед собою.
31Svědectví tvých se přídržím, Hospodine, nedejž mi zahanbenu býti.
31Я пристав до сьвідчень твоїх; Господи, не дай осоромитись менї!
32Cestou rozkazů tvých poběhnu, když ty rozšíříš srdce mé.
32Пійду дорогою твоїх заповідей, коли зробиш простір серцю мому. Ге.
33He Vyuč mne, Hospodine, cestě ustanovení svých, kteréž bych ostříhal do konce.
33Навчи мене, Господи, дороги уставів твоїх, і додержу її до кінця життя.
34Dej mi ten rozum, ať šetřím zákona tvého, a ať ho ostříhám celým srdcem.
34Дай менї розум, і буду хоронити закон твій, і повнити з цїлого серця.
35Dej, ať chodím cestou přikázaní tvých; nebo v tom svou rozkoš skládám.
35Дай ходити стежкою заповідей твоїх! Бо в тому радість моя.
36Nakloň srdce mého k svědectvím svým, a ne k lakomství.
36Нахиляй серце моє до сьвідчень твоїх, а не до користї.
37Odvrať oči mé, ať nehledí marnosti; na cestě své obživ mne.
37Одверни очі мої, щоб марноти не бачили! Оживи мене в дорозї твоїй.
38Potvrď služebníku svému řeči své, kterýž se oddal k službě tvé.
38Сповни слово твоє слузї твому, що благовіє перед тобою.
39Odvrať ode mne pohanění, jehož se bojím; nebo soudové tvoji dobří jsou.
39Одверни від мене сором, котрого я боюся! Твої бо присуди благі.
40Aj, toužím po rozkázaních tvých; dej, ať jsem živ v spravedlnosti tvé.
40Глянь, я бажаю росказів твоїх; оживи мене правдою твоєю. Вав.
41Vav Ó ať se přiblíží ke mně milosrdenství tvá, Hospodine, a spasení tvé vedlé řeči tvé,
41І пошли менї милість твою, Господи, твоє спасеннє після слова твого!
42Tak abych odpovědíti uměl utrhači svému skutkem, že doufání skládám v slovu tvém.
42Тодї дам відповідь кепкуючим з мене, бо я вповаю на слово твоє.
43A nevynímej z úst mých slova nejpravějšího; neboť na soudy tvé očekávám.
43І не відбери зовсїм слова правди від уст моїх! Бо я вповаю на присуди твої.
44I budu ostříhati zákona tvého ustavičně, od věků až na věky,
44І хоронити му закон твій, без устанку, все і по віки.
45A bez přestání choditi na širokosti, neboť jsem se dotázal rozkazů tvých.
45І буду ходити по широкому просторі; бо я шукав заповідей твоїх.
46Nýbrž mluviti budu o svědectvích tvých i před králi, a nebudu se hanbiti.
46І перед царями говорити му про сьвідчення твої і не посоромлюсь.
47Nebo rozkoš svou skládám v přikázaních tvých, kteráž jsem zamiloval.
47І мати му роскоші у заповідях твоїх, любих менї.
48Přičinímť i ruce své k přikázaním tvým, kteráž miluji, a přemýšleti budu o ustanoveních tvých.
48І простирати му руки мої до заповідей твоїх, любих менї; і про встанови твої промишляти му. Заїн.
49Zajin Rozpomeň se na slovo k služebníku svému, kterýmž jsi mne ubezpečil.
49Спогадай слова до слуги твого, на котре казав менї вповати!
50Toť jest má útěcha v ssoužení mém, že mne slovo tvé obživuje.
50Се ж одрада для мене в горю моїм, що слово твоє оживляло мене.
51Pyšní mi se velmi posmívají, však od zákona tvého se neuchyluji.
51Бутні над міру посьміялись з мене; та я не відхилився від закону твого.
52Neboť se rozpomínám na soudy tvé věčné, Hospodine, kterýmiž se potěšuji.
52Споминаю, Господи, суди твої одвічні, і даю серцю обраду.
53Děsím se nad bezbožnými, kteříž opouštějí zákon tvůj.
53Обгорнув мене гнїв великий на беззаконних, що закон твій покинули.
54Ustanovení tvá jsou mé písničky na místě mého putování.
54Устави твої були пїснями для мене в стороннїй оселї моїй.
55Rozpomínám se i v noci na jméno tvé, Hospodine, a ostříhám zákona tvého.
55Ночами згадував я імя твоє, Господи, і повнив закон твій.
56Toť mám odtud, abych ostříhal rozkazů tvých.
56Сталось се зо мною, бо я хоронив прикази твої. Хет.
57Cheth Díl můj, řekl jsem, Hospodine, ostříhati výmluvnosti tvé.
57Сказав я, Господи, доля моя, повнити слова твої.
58Modlívám se milosti tvé v celém srdci: Smiluj se nade mnou podlé slova svého.
58З цїлого серця благав я тебе; будь милостивий для мене, по слову твому!
59Rozvážil jsem na mysli cesty své, a obrátil jsem nohy své k tvým svědectvím.
59Про дороги мої промишляв я, і ноги мої повернулись до сьвідчень твоїх.
60Pospíchámť a neodkládám ostříhati rozkazů tvých.
60Я спішився і не гаявся, заповідї твої повнити.
61Rota bezbožníků zloupila mne, na zákon tvůj se nezapomínám.
61Сїти беззаконних обгорнули мене; та не забув я закону твого.
62O půlnoci vstávám, abych tě oslavoval v soudech spravedlnosti tvé.
62О півночі встаю, щоб прославляти тебе за праведні суди твої.
63Účastník jsem všech, kteříž se bojí tebe, a těch, kteříž ostříhají přikázaní tvých.
63Товариш я всїм, що бояться тебе, і тим, що прикази твої шанують.
64Milosrdenství tvého, Hospodine, plná jest země, ustanovením svým vyuč mne.
64Милосердя твого, Господи, повна земля; навчи мене уставів твоїх. Тет.
65Teth Dobrotivě jsi nakládal s služebníkem svým, Hospodine, podlé slova svého.
65Добро вчинив єси, Господи, слузї твому, по слову твому.
66Pravému soudu a umění vyuč mne, nebo jsem přikázaním tvým uvěřil.
66Настав мене на розум добрий і пізнаннє! Бо я вірив заповідям твоїм.
67Prvé než jsem snížen byl, bloudil jsem, ale nyní výmluvnosti tvé ostříhám.
67Як ще не був я впокорений, блукав я; тепер же сповняю слово твоє.
68Dobrý jsi ty a dobrotivý, vyuč mne ustanovením svým.
68Ти благий і благотворящий; навчи мене твоїх уставів!
69Složiliť jsou lež proti mně pyšní, ale já celým srdcem ostříhám přikázaní tvých.
69Бутні зновили брехню проти мене; я сповняю твої велїння.
70Zbřidlo jako tuk srdce jejich, já zákonem tvým se potěšuji.
70Серце їх, мов від товщі потовстїло; моя роскіш в законї твому.
71K dobrémuť jest mi to, že jsem pobyl v trápení, abych se naučil ustanovením tvým.
71Благо менї, що був я впокорений, щоб уставів твоїх навчитись.
72Za lepší sobě pokládám zákon úst tvých, nežli na tisíce zlata a stříbra.
72Луччий для мене закон уст твоїх, як тисячі золота і срібла. Йод.
73Jod Ruce tvé učinily a sformovaly mne, dej mi ten rozum, abych se naučil přikázaním tvým,
73Руки твої сотворили і приготовили мене; дай менї розум і навчусь заповідей твоїх.
74Tak aby bojící se tebe mne vidouce, radovali se, že na slovo tvé očekávám.
74Боящіся тебе побачать мене і звеселяться, що я вповав на слово твоє.
75Seznávámť, Hospodine, že jsou spravedliví soudové tvoji, a že jsi mne hodně potrestal.
75Знаю, Господи, що суди твої справедливі, і що по правдї ти покарав мене.
76Nechať jest již zřejmé milosrdenství tvé ku potěšení mému, podlé řeči tvé mluvené služebníku tvému.
76Милість твоя нехай буде обрадою для мене, по слову твому до слуги твого!
77Přiďtež na mne slitování tvá, abych živ býti mohl; nebo zákon tvůj rozkoš má jest.
77Змилосердися надо мною, то буду жити! Бо закон твій моя роскіш.
78Zahanbeni buďte pyšní, proto že lstivě chtěli mne podvrátiti, já pak přemyšluji o přikázaních tvých.
78Допусти сором на бутних! Вони бо понижили мене безвинно; я промишляю про велїння твої.
79Obraťtež se ke mně, kteříž se bojí tebe, a kteříž znají svědectví tvá.
79Нехай обернуться до мене, хто сьвідчення твої знає.
80Budiž srdce mé upřímé při ustanoveních tvých, tak abych nebyl zahanben.
80Серце моє нехай буде без докору в уставах твоїх, щоб не осоромитись менї. Каф.
81Kaph Touží duše má po spasení tvém, na slovo tvé očekávám.
81Душа моя тужить за спасеннєм твоїм, я вповаю на слово твоє.
82Hynou i oči mé žádostí výmluvností tvých, když říkám: Skoro-liž mne potěšíš?
82Очі мої виглядають слова твого, я кажу: коли потїшиш мене?
83Ačkoli jsem jako nádoba kožená v dymu, na ustanovení tvá však jsem nezapomenul.
83Я бо став, мов шкурлат у димі; уставів твоїх я не забув.
84Mnoho-liž bude dní služebníka tvého? Skoro-liž soud vykonáš nad těmi, kteříž mi protivenství činí?
84Чи довгий ще вік слузї твому? Коли зробиш суд над гонителями моїми?
85Vykopali mi pyšní jámy, kterážto věc není podlé zákona tvého.
85Бутні люде копали яму для мене, вони, що не ходять по закону твому.
86Všecka přikázaní tvá jsou pravda; bez příčiny mi se protiví, spomoziž mi.
86Всї заповідї твої правда. Вони безвинно нападають на мене; допоможи менї!
87Téměřť jsou mne již v nic obrátili na zemi, já jsem však neopustil přikázaní tvých.
87Мало, що не знищили мене на землї; я ж не покинув заповідей твоїх.
88Podlé milosrdenství svého obživ mne, abych ostříhal svědectví úst tvých.
88Оживи мене по милостї твоїй, і буду хоронити сьвідченнє уст твоїх! Ламед.
89Lamed Na věky, ó Hospodine, slovo tvé trvánlivé jest v nebesích.
89На віки, Господи, слово твоє стоїть твердо на небесах.
90Od národu do pronárodu pravda tvá, utvrdil jsi zemi, a tak stojí.
90З роду в рід правда твоя; ти утвердив землю, і вона стоїть твердо.
91Vedlé úsudků tvých stojí to vše do dnešního dne, všecko to zajisté jsou služebníci tvoji.
91По твоїй волї стоїть все до днешного дня, всї бо речі тобі служять.
92Byť zákon tvůj nebyl mé potěšení, dávno bych byl zahynul v svém trápení.
92Як би не закон твій, моя роскіш, я в бідї моїй пропав би.
93Na věky se nezapomenu na rozkazy tvé; jimi zajisté obživil jsi mne.
93Нїколи не забуду приказів твоїх; ти бо ними оживив мене.
94Tvůjť jsem já, zachovávejž mne; nebo přikázaní tvá zpytuji.
94Я твій, спаси мене! Бо я сповняв повелїння твої.
95Očekávajíť na mne bezbožní, aby mne zahubili, já pak svědectví tvá rozvažuji.
95Засїли на мене беззаконники, щоб погубити мене; я ж на сьвідчення твої зважаю.
96Každé věci dokonalé vidím skončení; rozkaz tvůj jest přeširoký náramně.
96У всякої звершеної речі бачив я конець; заповідь же твоя вельми далеко сягає. Мем.
97Mem Ó jak miluji zákon tvůj, tak že každého dne on jest mé přemyšlování.
97Як же любий менї закон твій! Цїлий день думка моя про його.
98Nad nepřátely mé moudřejšího mne činíš přikázaními svými; nebo mám je ustavičně před sebou.
98Мудрійшим став я над ворогів моїх через заповідї твої, вони бо все зо мною.
99Nade všecky své učitele rozumnější jsem učiněn; nebo svědectví tvá jsou má přemyšlování.
99Понад усїх учителїв моїх став я розумнїйшим, бо сьвідчення твої на думцї в мене.
100I nad starce opatrnější jsem, nebo přikázaní tvých ostříhám.
100Більше розуму в мене, як в старцїв, бо я хоронив прикази твої.
101Od každé cesty zlé zdržuji nohy své, abych ostříhal slova tvého.
101Від всякої лихої стежки спиняю стопи мої, щоб хоронити слово твоє.
102Od soudů tvých se neodvracuji, proto že ty mne vyučuješ.
102Від присудів твоїх я не відхилявся, бо ти, Боже, вчив мене.
103Ó jak jsou sladké dásním mým výmluvnosti tvé, nad med ústům mým.
103Як солодкі слова твої для уст моїх, вони понад мід губам моїм!
104Z přikázaní tvých rozumnosti jsem nabyl, a protož všeliké cesty bludné nenávidím.
104Заповідьми твоїми розумним став я, тому ненавиджу всяку стежку льживу. Нун.
105Nun Svíce nohám mým jest slovo tvé, a světlo stezce mé.
105Слово твоє сьвітильник перед ногами моїми, і сьвітло на стежцї моїй.
106Přisáhl jsem, což i splním, že chci ostříhati soudů spravedlnosti tvé.
106Я клявся хоронити присуди справедливостї твоєї, і встою в слові моїм.
107Ztrápenýť jsem přenáramně, Hospodine, obživiž mne vedlé slova svého.
107Над міру я похилився, Господи, оживи мене по слову твому!
108Dobrovolné oběti úst mých, žádám, oblib, Hospodine, a právům svým vyuč mne.
108Прийми ласкаво, Господи, добровільну жертву уст моїх, і навчи мене присудїв твоїх.
109Duše má jest v ustavičném nebezpečenství, a však na zákon tvůj se nezapomínám.
109Життє моє безустанно в небезпеці, та не забув я закону твого.
110Polékli jsou mi bezbožní osídlo, ale já od rozkazů tvých se neodvracím.
110Заставили безбожні клїтку на мене, та я від приказів твоїх не відхилився.
111Za dědictví věčné ujal jsem svědectví tvá, neboť jsou radost srdce mého.
111Сьвідчення твої як спадьщину вічну взяв я, вони бо радість серця мого.
112Naklonil jsem srdce svého k vykonávání ustanovení tvých ustavičně, až i do konce.
112Я наклонив серце моє, повнити устави твої вічно аж до кінця. Самех.
113Samech Výmyslků nenávidím, zákon pak tvůj miluji.
113В кого серце подвійне, ненавиджу, і закон твій люблю.
114Skrýše má a pavéza má ty jsi, na slovo tvé očekávám.
114Ти єси мій притулок і щит мій; на слово твоє вповаю.
115Odstuptež ode mne nešlechetníci, abych ostříhal přikázaní Boha svého.
115Ідїть геть від мене, ви беззаконні, а я хоронити му заповідї Бога мого.
116Zdržujž mne podlé slova svého, tak abych živ byl, a nezahanbuj mne v mém očekávání.
116Допоможи менї по слову твому, щоб жити менї, і не дай осоромитись в надїї моїй!
117Posiluj mne, abych zachován byl, a patřil k ustanovením tvým ustavičně.
117Підопри мене, і я спасуся, і буду все пильнувати устави твої.
118Potlačuješ všecky ty, kteříž odstupují od ustanovení tvých; neboť jest lživá opatrnost jejich.
118Ти всїх відкинув, що від уставів твоїх відхилились, бо мантїйства їх льживі.
119Jako trůsku odmítáš všecky bezbožníky země, a protož miluji svědectví tvá.
119Як жужлї, так відгорнув ти всїх беззаконників землї, тому люблю я сьвідчення твої.
120Děsí se strachem před tebou tělo mé; nebo soudů tvých bojím se.
120Від страху перед тобою жахається тїло моє, і судів твоїх я боюся. Аїн.
121Ajin Èiním soud a spravedlnost, nevydávejž mne mým násilníkům.
121Творив я суд і справедливість; не віддай мене ворогам у руки!
122Zastup sám služebníka svého k dobrému, tak aby mne pyšní nepotlačili.
122Слузї твому будь порукою до доброго; не дай бутним пригнїчувати мене!
123Oči mé hynou čekáním na spasení tvé, a na výmluvnost spravedlnosti tvé.
123Очі мої нетерплячо визирають спасення твого, і слова справедливостї твоєї.
124Nalož s služebníkem svým vedlé milosrdenství svého, a ustanovením svým vyuč mne.
124Яви ласку твою слузї твому, і навчи мене уставів твоїх.
125Služebník tvůj jsem já, dejž mi rozumnost, abych uměl svědectví tvá.
125Я твій слуга, дай менї зрозуміннє, і пізнаю сьвідчення твої.
126Èasť jest, abys se přičinil, Hospodine; zrušili zákon tvůj.
126Пора Господеві до дїла; вони закон твій зломили.
127Z té příčiny miluji přikázaní tvá více nežli zlato, i to, kteréž jest nejlepší.
127Тому люблю заповідї твої над золото і над щире золото.
128A proto, že všecky rozkazy tvé o všech věcech pravé býti poznávám, všeliké stezky bludné nenávidím.
128Тому всї прикази твої вважаю зовсїм правими; ненавиджу кожну стежку льживу. Пе.
129Pe Předivnáť jsou svědectví tvá, a protož jich ostříhá duše má.
129Дивні сьвідчення твої, тому хоронить їх душа моя.
130Začátek učení tvého osvěcuje, a vyučuje sprostné rozumnosti.
130Обявлене слово твоє просьвічує, дає зрозуміннє людям простодушним.
131Ústa svá otvírám, a dychtím, nebo přikázaní tvých jsem žádostiv.
131Устами отвертими лакнув я, бо заповідей твоїх бажав.
132Popatřiž na mne, a smiluj se nade mnou podlé práva těch, kteříž milují jméno tvé.
132Повернися до мене і помилуй мене, як милуєш тих, що імя твоє люблять.
133Kroky mé utvrzuj v slovu svém, a nedej, aby nade mnou panovati měla jaká nepravost.
133Утверди шаги мої в слові твоїм, і не дай неправотї запанувати надо мною!
134Vysvoboď mne z nátisků lidských, abych ostříhal rozkazů tvých.
134Вибави мене з неволї людської, то буду сповняти велїння твої.
135Zasvěť tvář svou nad služebníkem svým, a ustanovením svým vyuč mne.
135Засьвіти лицем твоїм над слугою твоїм, і навчи уставів твоїх!
136Potůčkové vod vyplývají z očí mých příčinou těch, kteříž neostříhají zákona tvého.
136Потоком плинуть сльози з очей моїх, бо люде не хоронять закону твого. Цаде.
137Tsade Spravedlivý jsi, Hospodine, a upřímý v soudech svých.
137Справедлив єси, Господи, і праві суди твої.
138Ty jsi vydal spravedlivá svědectví svá, a vší víry hodná.
138Ти заповідав сьвідчення твої в справедливостї і в повній вірностї.
139Až svadnu, tak horlím, že se zapomínají na slovo tvé nepřátelé moji.
139Ревність моя сушить мене, напасники бо мої забули слова твої.
140Zprubovanáť jest řeč tvá dokonale, tou příčinou ji miluje služebník tvůj.
140Слово твоє випробоване, і любе слузї твому.
141Maličký a opvržený jsem já, však na rozkazy tvé se nezapomínám.
141Малий я і мізерний; та не забув приказів твоїх.
142Spravedlnost tvá jest spravedlnost věčná, a zákon tvůj pravda.
142Справедливість твоя, вічна справедливість, і закон твій правда.
143Ssoužení a nátisk mne stihají, přikázaní tvá jsou mé rozkoše.
143Скорбота і горе постигли мене; та заповідї твої роскіш моя.
144Spravedlnost svědectví tvých trvá na věky; dej mi z ní rozumnosti nabýti, tak abych živ býti mohl.
144Справедливість сьвідчень твоїх вічна; дай менї зрозуміннє, і жити му! Коф.
145Koph Z celého srdce volám, vyslyšiš mne, ó Hospodine, abych ostříhal ustanovení tvých.
145З цїлого серця кликав я; вислухай мене, Господи! Устави твої хоронити му.
146K tobě volám, vysvoboď mne, abych šetřil svědectví tvých.
146До тебе кликав я; спаси мене і сьвідчення твої сповняти му.
147Předstihám svitání a volám, na tvéť slovo očekávám.
147Перед досьвітом вставши, благав я; вповав на слово твоє.
148Předstihají oči mé bdění proto, abych přemýšlel o výmluvnostech tvých.
148Очі мої випереджували сторожу нічню, щоб над словом твоїм промишляти.
149Hlas můj slyš podlé svého milosrdenství, Hospodine, podlé soudů svých obživ mne.
149Почуй голос мій по милостї твоїй; Господи, по суду твому оживи мене.
150Přibližují se následovníci nešlechetnosti, ti, kteříž se od zákona tvého vzdálili.
150Приближились ті, що задумали лихо; від закону твого вони далеко стали.
151Ty blíže jsi, Hospodine; nebo všecka přikázaní tvá jsou pravda.
151Близько єси, Господи, і всї заповідї твої правда.
152Jižť to dávno vím o svědectvích tvých, že jsi je stvrdil až na věky.
152Від давна знаю із сьвідчень твоїх, що ти утвердив їх на віки. Реш.
153Reš Popatřiž na mé trápení, a vysvoboď mne; neboť se na zákon tvůj nezapomínám.
153Споглянь на горе моє і вибави мене! Я бо не забув закону твого.
154Zasaď se o mou při, a ochraň mne; pro řeč svou obživ mne.
154Заступи справу мою і визволи мене! Оживи мене по слову твому!
155Dalekoť jest od bezbožných spasení, nebo nedotazují se na ustanovení tvá.
155Далеко від беззаконних спасеннє, вони бо не дбають про устави твої.
156Slitování tvá mnohá jsou, Hospodine; podlé soudů svých obživ mne.
156Велика милість твоя, Господи; оживи мене по правосуддю твому.
157Jakžkoli jsou mnozí protivníci moji a nepřátelé moji, však od svědectví tvých se neuchyluji.
157Багацько в мене напасників і гнобителїв моїх; від сьвідчень твоїх я не відхилився.
158Viděl jsem ty, kteříž se převráceně měli, velmi to těžce nesa, že řeči tvé neostříhali.
158Бачив я невірних, і вони були огидою для мене, бо не хоронили слова твого.
159Popatřiž, žeť rozkazy tvé miluji, Hospodine; podlé milosrdenství svého obživ mne.
159Дивись, як я люблю велїння твої; по милостї твоїй, Господи, оживи мене!
160Nejpřednější věc slova tvého jest pravda, a na věky trvá všeliký úsudek spravedlnosti tvé.
160Основа слова твого правда, і всякий присуд справедливостї твоєї вічній. Шін.
161Šin Knížata mi se protiví bez příčiny, však slova tvého děsí se srdce mé.
161Безвинного гонили мене дуки; та слова твого боїться серце моє.
162Já raduji se z řeči tvé tak jako ten, kterýž dochází hojné kořisti.
162Радїю словом твоїм, як той, хто здобич велику находить.
163Falše pak nenávidím, a jí v ohavnosti mám; zákon tvůj miluji.
163Брехню ненавиджу й гидую нею; закон твій люблю я.
164Sedmkrát za den chválím tě z soudů tvých spravedlivých.
164Сїм раз у день хвалю тебе за присуди справедливостї твоєї.
165Pokoj mnohý těm, kteříž milují zákon tvůj, a nemají žádné urážky.
165Великим спокоєм радуються ті, що люблять закон твій і нема для них спотикання.
166Očekávám na spasení tvé, Hospodine, a přikázaní tvá vykonávám.
166Я вповав на спасеннє твоє, Господи, і сповняв заповідї твої.
167Ostříhá duše má svědectví tvých, nebo je velice miluji.
167Душа моя хоронила сьвідчення твої, і вони менї вельми любі.
168Ostříhám rozkazů tvých a svědectví tvých; nebo všecky cesty mé jsou před tebou.
168Твої велїння і сьвідчення сповняв я, всї бо дороги мої перед тобою. Тав.
169Thav Předstupiž úpění mé před oblíčej tvůj, Hospodine, a podlé slova svého uděl mi rozumnosti.
169Моє благаннє нехай прийде близько до тебе, Господи! Дай менї зрозуміннє, по слову твому.
170Vejdiž pokorná prosba má před tvář tvou, a vedlé řeči své vytrhni mne.
170Моє моленнє нехай дійде до тебе! Вирятуй мене, по слову твому.
171I vynesou rtové moji chválu, když ty mne vyučíš ustanovením svým.
171Уста мої віддадуть хвалу тобі, коли навчиш мене уставів твоїх.
172Zpívati bude i jazyk můj slovo tvé, a že všecka přikázaní tvá jsou spravedlnost.
172Язик мій грімко промовить слово твоє, всї бо заповідї твої справедливість.
173Budiž mi ku pomoci ruka tvá; neboť jsem sobě zvolil přikázaní tvá.
173Простягни руку твою на поміч менї! Твої бо велїння вибрав я.
174Toužím po spasení tvém, Hospodine, a zákon tvůj jest rozkoš má.
174Тужив я за спасеннєм твоїм, Господи, і закон твій роскіш моя.
175Živa bude duše má, a bude tě chváliti, a soudové tvoji budou mi na pomoc.
175Дай жити душі моїй, і буде тебе хвалити, і присуди твої нехай поможуть менї!
176Bloudím jako ovce ztracená, hledejž služebníka svého, neboť se na přikázaní tvá nezapomínám.
176Блукаю, мов вівця заблудивша; шукай слугу твого! Я бо не забув заповідей твоїх.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.