Psalms 10
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Why standest Thou afar off, O LORD? Why hidest Thou Thyself in times of trouble?
1Waarom, Jahweh, zoudt Gij veraf blijven staan, U verbergen in tijden van nood?
2Through the pride of the wicked the poor is hotly pursued, they are taken in the devices that they have imagined.
2Waarom zou de arme zich ergeren aan de trots van den boze, In de listen worden verstrikt, die hij spon?
3For the wicked boasteth of his heart's desire, and the covetous vaunteth himself, though he contemn the LORD.
3Zie, de goddeloze pocht op zijn lusten, De woekeraar prijst zich gelukkig,
4The wicked, in the pride of his countenance, saith: 'He will not require'; all his thoughts are: 'There is no God.'
4De zondaar trekt honend zijn neus op voor Jahweh, En denkt maar: “Hij straft niet; er is geen God!”
5His ways prosper at all times; Thy judgments are far above out of his sight; as for all his adversaries, he puffeth at them.
5Zijn wandel is altijd krom uw wetten gooit hij ver van zich af, En wie hem weerstaat, fluit hij uit;
6He saith in his heart: 'I shall not be moved, I who to all generations shall not be in adversity.'
6Hij zegt bij zich zelf: “Nooit zal ik wankelen; Van geslacht tot geslacht treft mij ongeluk noch vloek!”
7His mouth is full of cursing and deceit and oppression; under his tongue is mischief and iniquity.
7Zijn mond zit vol bedrog en geweld, Verderf en onheil kleven aan zijn tong.
8He sitteth in the lurking-places of the villages; in secret places doth he slay the innocent; his eyes are on the watch for the helpless.
8Hij legt zich in hinderlaag achter de heggen, Om heimelijk de onschuld te moorden. Zijn ogen begluren den zwakke,
9He lieth in wait in a secret place as a lion in his lair, he lieth in wait to catch the poor; he doth catch the poor, when he draweth him up in his net.
9Hij ligt op de loer als een leeuw in zijn hol; Hij besluipt den ongelukkige, om hem te bespringen, Grijpt hem vast, en sleept hem weg in zijn net.
10He croucheth, he boweth down, and the helpless fall into his mighty claws.
10Dan slaat hij hem neer, kromt zich over hem heen, En de ongelukkige valt in zijn klauwen.
11He hath said in his heart: 'God hath forgotten; He hideth His face; He will never see.'
11En hij zegt bij zich zelf: “God vergeet het! Hij verbergt zijn gelaat; Hij ziet het niet eens!”
12Arise, O LORD; O God, lift up Thy hand; forget not the humble.
12Sta op dan Jahweh! Steek uw hand uit, o God; Vergeet de ongelukkigen niet!
13Wherefore doth the wicked contemn God, and say in his heart: 'Thou wilt not require'?
13Waarom zou de booswicht God blijven honen, Bij zichzelf blijven zeggen: “Toch vergeldt Gij het niet!”
14Thou hast seen; for Thou beholdest trouble and vexation, to requite them with Thy hand; unto Thee the helpless committeth himself; Thou hast been the helper of the fatherless.
14Gij ziet toch het leed en de ellende; Gij blikt er op neer, om ze te wreken! De zwakke verlaat zich op U, En een wees hebt Gij altijd geholpen!
15Break Thou the arm of the wicked; and as for the evil man, search out his wickedness, till none be found.
15Verbrijzel de arm van zondaar en boze; Vergeld hem zijn misdaad, laat ze niet ongestraft.
16The LORD is King for ever and ever; the nations are perished out of His land.
16Jahweh, wees Koning voor eeuwig en immer; Weg met de heidenen, weg uit zijn land!
17LORD, Thou hast heard the desire of the humble: Thou wilt direct their heart, Thou wilt cause Thine ear to attend;
17Hoor het smachtend verlangen der armen, o Jahweh; Luister naar de roep van hun hart:
18To right the fatherless and the oppressed, that man who is of the earth may be terrible no more.
18Om recht te verschaffen aan wees en verdrukte, Zodat ze niemand ter wereld meer vrezen.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.