Song of Solomon 1
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1THE SONG of songs, which is Solomon's.
1Het hooglied van Salomon.
2Let him kiss me with the kisses of his mouth — for thy love is better than wine.
2Drenk mij met de kussen van uw mond; Want uw liefde is zoeter dan wijn.
3Thine ointments have a goodly fragrance; thy name is as ointment poured forth; therefore do the maidens love thee.
3Heerlijk is de geur van uw balsem, Uw naam is het kostbaarst aroom. Daarom hebben de meisjes u lief.
4Draw me, we will run after thee; the king hath brought me into his chambers; we will be glad and rejoice in thee, we will find thy love more fragrant than wine! sincerely do they love thee.
4Neem mij mede, laat ons vluchten; Want de koning heeft mij in zijn vertrekken gebracht! Wij willen juichen, in u ons verblijden, Uw liefde roemen, hoger dan wijn, Terecht beminnen zij u!
5'I am black, but comely, O ye daughters of Jerusalem, as the tents of Kedar, as the curtains of Solomon.
5Wel ben ik donker, Maar toch nog schoon, Jerusalems dochters: Als de tenten van Kedar, De paviljoenen van Sjalma.
6Look not upon me, that I am swarthy, that the sun hath tanned me; my mother's sons were incensed against me, they made me keeper of the vineyards; but mine own vineyard have I not kept.'
6Let er niet op, dat ik zwart ben, En van de zon ben verbrand; Want de zonen van mijn moeder waren boos op mij, En lieten mij de wijngaarden bewaken….Maar mijn eigen wijngaard bewaakte ik niet!
7Tell me, O thou whom my soul loveth, where thou feedest, where thou makest thy flock to rest at noon; for why should I be as one that veileth herself beside the flocks of thy companions?
7Bericht mij toch, mijn zielsbeminde, Waar ge uw kudde laat weiden, Waar ge ze in de middag laat rusten? Want waarom zou ik gaan zwerven Bij de kudden uwer vrienden?
8If thou know not, O thou fairest among women, go thy way forth by the footsteps of the flock and feed thy kids, beside the shepherds' tents.
8Als ge het niet weet, Schoonste der vrouwen, Volg dan het spoor van de kudde, En hoed uw geiten Bij de tenten der herders.
9I have compared thee, O my love, to a steed in Pharaoh's chariots.
9Met het span van Farao’s wagens Vergelijk ik u, liefste;
10Thy cheeks are comely with circlets, thy neck with beads.
10Hoe bekoorlijk uw wangen tussen de hangers, Uw hals in de snoeren.
11We will make thee circlets of gold with studs of silver.
11Gouden hangers laten we u maken, Met plaatjes van zilver.
12While the king sat at his table, my spikenard sent forth its fragrance.
12Zolang de koning in zijn harem verbleef, Straalde mijn nardus haar geur.
13My beloved is unto me as a bag of myrrh, that lieth betwixt my breasts.
13Want mijn beminde is mij een bundeltje mirre, Dat op mijn boezem blijft rusten;
14My beloved is unto me as a cluster of henna in the vineyards of En-gedi.
14Mijn beminde is mij een cyper-tros, Van Engédi’s gaarden.
15Behold, thou art fair, my love; behold, thou art fair; thine eyes are as doves.
15Wat zijt ge verrukkelijk, mijn liefste, Uw ogen zijn duiven.
16Behold, thou art fair, my beloved, yea, pleasant; also our couch is leafy.
16Wat zijt ge verrukkelijk schoon, mijn beminde Ons rustbed is in het groen!
17The beams of our houses are cedars, and our panels are cypresses.
17De binten van ons paleis zijn ceders, Onze wanden cypressen.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.