Song of Solomon 2
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1I am a rose of Sharon, a lily of the valleys.
1Maar ik ben een crocus van Sjaron, Een lelie der dalen!
2As a lily among thorns, so is my love among the daughters.
2Als een lelie tussen de doornen, Is mijn liefste onder de meisjes.
3As an apple-tree among the trees of the wood, so is my beloved among the sons. Under its shadow I delighted to sit, and its fruit was sweet to my taste.
3Als een appelboom tussen de bomen in het woud, Is mijn beminde onder de jongemannen; Ik smacht er naar, in zijn schaduw te zitten, Zijn vrucht is zoet voor mijn mond.
4He hath brought me to the banqueting-house, and his banner over me is love.
4Brengt mij naar het huis van de wijn, Ontplooit over mij de standaard der liefde;
5'Stay ye me with dainties, refresh me with apples; for I am love-sick.'
5Verkwikt mij met druivenkoeken, Versterkt mij met appels. Want ik ben krank, Ben krank van liefde!
6Let his left hand be under my head, and his right hand embrace me.
6Zijn linker moet rusten onder mijn hoofd, Zijn rechter houde mij omstrengeld!
7'I adjure you, O daughters of Jerusalem, by the gazelles, and by the hinds of the field, that ye awaken not, nor stir up love, until it please.'
7Ik bezweer u, Jerusalems dochters, Bij de gazellen en de hinden in het veld: Wekt en lokt de liefde niet, Voordat het haar lust! …
8Hark! my beloved! behold, he cometh, leaping upon the mountains, skipping upon the hills.
8Maar hoor, mijn beminde! Zie, hij komt! Hij springt over de bergen, Hij huppelt over de heuvels.
9My beloved is like a gazelle or a young hart; behold, he standeth behind our wall, he looketh in through the windows, he peereth through the lattice.
9Mijn beminde gelijkt een gazel, Of het jong van een hert. Zie, daar staat hij reeds Achter onze muur. Hij staart door het venster, En blikt door de tralies;
10My beloved spoke, and said unto me: 'Rise up, my love, my fair one, and come away.
10Mijn beminde heft aan, En spreekt tot mij! Sta op, mijn geliefde, Mijn schone, kom mede!
11For, lo, the winter is past, the rain is over and gone;
11Want zie, de winter is voorbij, De regen is voorgoed verdwenen.
12The flowers appear on the earth; the time of singing is come, and the voice of the turtle is heard in our land;
12De bloemen prijken op het land, Men hoort de duiven al kirren;
13The fig-tree putteth forth her green figs, and the vines in blossom give forth their fragrance. Arise, my love, my fair one, and come away.
13De vijg kleurt reeds zijn jonge vrucht, De wingerds bloeien en geuren. Sta op, mijn geliefde, Mijn schone, kom mede;
14O my dove, that art in the clefts of the rock, in the covert of the cliff, let me see thy countenance, let me hear thy voice; for sweet is thy voice, and thy countenance is comely.'
14Mijn duifje in de spleten der rotsen, In de holen der klippen! Laat mij zien uw gelaat, Laat mij horen uw stem; Want uw stem is zo zoet, Uw gelaat is zo lief.
15'Take us the foxes, the little foxes, that spoil the vineyards; for our vineyards are in blossom.'
15Vangt ons de jakhalzen De kleine vossen, Die de tuinen vernielen, Ofschoon onze wijngaard al bloeit.
16My beloved is mine, and I am his, that feedeth among the lilies.
16Want mijn beminde is mijn, en ik van hem: Hij is het, die in de leliën weidt,
17Until the day breathe, and the shadows flee away, turn, my beloved, and be thou like a gazelle or a young hart upon the mountains of spices.
17Totdat de dag is afgekoeld En de schaduwen vlieden! Blijf hier, mijn beminde, En doe zoals de gazel Of het jong van het hert Op de balsembergen!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.