Psalmaro
Chapter 55
Londona Biblio (Esperant…
vs Petrus Canisius Bi…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Psalmaro 55

Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Aŭskultu, ho Dio, mian preĝon, Kaj ne kaŝu Vin de mia petego.
1Voor muziekbegeleiding; met harpen. Een leerdicht van David. Hoor toch, o God, naar mijn bidden, En wend U niet af van mijn smeken;
2Atentu min, kaj respondu al mi; Mi ĝemas en mia malĝojo, kaj mi ploregas,
2Luister naar mij, en schenk mij verhoring: Van ellende loop ik radeloos rond.
3Pro la kriado de la malamiko, Pro la premado de la malbonulo, Ĉar ili preparas kontraŭ mi malicon Kaj kolere min malamas.
3Ik sidder voor het geschreeuw van den vijand, En het gehuil van den boze; Want ze storten rampen over mij uit, En bestoken mij grimmig.
4Mia koro tremas en mi; Kaj teruroj de morto min atakis;
4Mijn hart krimpt in mijn boezem, En doodsangst bekruipt mij;
5Timo kaj tremo venis sur min, Kaj konsternego min kovris.
5Vrees en ontzetting houden mij beklemd, En de schrik grijpt mij aan.
6Kaj mi diris: Ho, se mi havus flugilojn kiel kolombo! Mi forflugus kaj mi ie ekloĝus;
6Ik dacht: Had ik maar vleugels als een duif, Dan vloog ik heen, om een wijkplaats te vinden;
7Malproksimen mi foriĝus, Mi ekloĝus en dezerto. Sela.
7Ver, ver weg zou ik vluchten, En een rustoord zoeken in de woestijn.
8Mi rapidus al rifuĝejo For de ventego kaj fulmotondro.
8Ik zou mij haastig in veiligheid stellen Voor de razende storm,
9Pereigu, ho mia Sinjoro, disigu ilian langon; Ĉar mi vidas rabadon kaj malpacon en la urbo.
9Voor de wervelstorm, Heer, En voor de stortvloed van hun tongen. Want ik zie geweld ontketend, En de strijd tegen de stad;
10Tage kaj nokte ili ĉirkaŭas ĝiajn murojn; Kaj malbonfaroj estas interne de ĝi;
10Dag en nacht trekken ze om haar heen, Over haar wallen. Daarbinnen heerst onrecht en knevelarij,
11Pereigemo estas interne de ĝi, Kaj trompo kaj falso ne forlasas ĝian straton.
11En de misdaad troont in haar midden; En van haar pleinen wijkt Geweld noch bedrog.
12Ne malamiko min ja insultas — mi tion tolerus; Ne mia malamanto tenas sin grande kontraŭ mi — mi kaŝus min de li;
12En was het een vijand, die mij beschimpte, Ik zou het verdragen; Of een van mijn haters, die mij hoonde, Ik zou mij verschuilen.
13Sed vi, kiu estas tia sama homo, kiel mi, Mia amiko, mia kamarado,
13Maar gij, een man van mijn stam, Mijn vriend en mijn makker,
14Vi, kun kiu ni kune intime paroladis, Iradis en la domon de Dio en la homamaso.
14Met wien ik vertrouwelijk omging, Eendrachtig leefde in Gods huis!
15La morto ilin kaptu, Ili iru vivaj en Ŝeolon; Ĉar malbonagado estas en iliaj loĝejoj, en ilia mezo.
15Moge de dood ze verrassen, Zodat ze levend in het dodenrijk dalen! Want boosheid heerst in hun woning, En slechtheid in hun gemoed.
16Mi vokas al Dio, Kaj la Eternulo min savos.
16Maar ìk roep tot God, En Jahweh komt mij te hulp.
17Vespere kaj matene kaj tagmeze mi plendas kaj ĝemas; Kaj Li aŭskultas mian voĉon.
17‘s Avonds, ‘s morgens en ‘s middags klaag ik en zucht ik, En Hij hoort naar mijn smeken.
18Li liberigis pace mian animon de atako kontraŭ mi, Kiam ili grandanombre estis kontraŭ mi.
18Hij zal mij vrede schenken, mij van mijn belagers bevrijden, Al staan ze nog zo talrijk tegen mij op.
19Dio aŭskultos, kaj Li humiligos ilin, La vivanto de eterne; Sela. Ĉar ili ne ŝanĝiĝas Kaj ili ne timas Dion.
19God verhoort mij: Hij zal ze vernederen, Hij, die van eeuwigheid op zijn troon is gezeten. Want ze zijn onverbeterlijk, En vrezen God niet;
20Li metis sian manon sur siajn amikojn, Li rompis sian interligon;
20Ze slaan de hand aan hun vrienden, En schenden hun trouw.
21Pli glata ol butero estas lia buŝo, Sed milito estas en lia koro; Liaj vortoj estas pli delikataj ol oleo, Sed ili estas nudigitaj glavoj.
21Hun mond is gladder dan boter, Maar vijandig hun hart; Hun woorden zijn zachter dan olie, Maar steken als dolken.
22Metu vian ŝarĝon sur la Eternulon, Kaj Li vin subtenos; Neniam Li lasos fali piulon.
22Werp daarom uw kommer op Jahweh, Hij zal voor u zorgen; En nooit zal Hij dulden, Dat de rechtvaardige wankelt.
23Vi, ho Dio, malsuprenigos ilin en la foson de pereo; La homoj de sango kaj falso ne atingos la duonon de siaj tagoj; Sed mi fidas Vin.
23Maar stort in het diepst van het graf, o mijn God, Die mannen van bloed en bedrog; Laat ze de helft van hun dagen niet zien, Doch laat mìj op U blijven hopen!

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.