Psalmen 68
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1Voor muziekbegeleiding van David. Een psalm; een lied. God staat op: zijn vijanden stuiven uiteen, Zijn haters vluchten voor Hem weg!
1Unto the end, for them that shall be changed; for David.
2Zoals rook spoorloos verdwijnt, En was wegsmelt in vuur, Zo vergaan de bozen Voor het aanschijn van God.
2SAVE me, O God: for the waters are come in even unto my soul.
3Maar de rechtvaardigen mogen juichen en jubelen, Zich verheugen en verblijden in God!
3I stick fast in the mire of the deep: and there is no sure standing. I am come into the depth of the sea: and a tempest hath overwhelmed me.
4Zingt God ter ere, en verheerlijkt zijn Naam, Jubelt voor Hem, die door de woestijn kwam gereden; Verheugt u in Jahweh, En juicht voor zijn aanschijn!
4I have laboured with crying; my jaws are become hoarse: my eyes have failed, whilst I hope in my God.
5Hij is de Vader der wezen, de Beschermer der weduwen, Hij is God in zijn heilige tent;
5They are multiplied above the hairs of my head, who hate me without cause. My enemies are grown strong who have wrongfully persecuted me: then did I pay that which I took not away.
6God, die de eenzame zwervers naar huis geleidde, Maar de weerspannigen bleven in de wildernis achter!
6O God, thou knowest my foolishness; and my offences are not hidden from thee:
7Bij uw uittocht, o God, aan de spits van uw volk, En bij uw opmars door de woestijn:
7Let not them be ashamed for me, who look for thee, O Lord, the Lord of hosts. Let them not be confounded on my account, who seek thee, O God of Israel.
8Beefde de aarde, dropen de hemelen voor het aanschijn van God, Rilde de Sinaï voor het aanschijn van Jahweh, Israëls God!
8Because for thy sake I have borne reproach; shame hath covered my face.
9Een regen van gaven hebt Gij uitgestort, o God, En toen uw erfdeel uitgeput was, hebt Gij het gesterkt;
9I am become a stranger to my brethren, and an alien to the sons of my mother.
10Uw beesten lieten zich onder hen neer, De uitgehongerden hebt Gij, o God, in uw goedheid verkwikt.
10For the zeal of thy house hath eaten me up: and the reproaches of them that reproached thee are fallen upon me.
11Toen heeft de Heer zijn belofte vervuld, En een leger van vrouwen kwam het blijde verkonden:
11And I covered my soul in fasting: and it was made a reproach to me.
12Machtige koningen slaan met haast op de vlucht, En het schone geslacht verdeelt de buit!
12And I made haircloth my garment: and I became a byword to them.
13Nu moogt gij gaan rusten in uw beemden: Zilverwit als de vleugels der duif, met goud overtrokken;
13They that sat in the gate spoke against me: and they that drank wine made me their song.
14Want de Almachtige heeft de koningen verstrooid, Zoals het sneeuwt op de Salmon!
14But as for me, my prayer is to thee, O Lord; for the time of thy good pleasure, O God. In the multitude of thy mercy hear me, in the truth of thy salvation.
15Bergen van Basjan, godengebergte met uw spitsen:
15Draw me out of the mire, that I may not stick fast: deliver me from them that hate me, and out of the deep waters.
16Bergen en toppen, waarom kijkt gij scheel Naar de berg, die God tot woonplaats verkoos, En waar Jahweh eeuwig zal wonen?
16Let not the tempest of water drown me, nor the deep swallow me up: and let not the pit shut her mouth upon me.
17Op de wagens van God: tienduizenden, duizend maal duizend, Trokt Gij van de Sinaï uw heiligdom binnen, o Heer;
17Hear me, O Lord, for thy mercy is kind; look upon me according to the multitude of thy tender mercies.
18Gij hebt de hoogte beklommen, De gevangenen meegevoerd, Van de mensen geschenken aanvaard, Van weerspannigen zelfs, voor de woonplaats van God!
18And turn not away thy face from thy servant: for I am in trouble, hear me speedily.
19Geloofd zij de Heer, die ons altijd beschermt, de God van ons heil;
19Attend to my soul, and deliver it: save me because of my enemies.
20Gij, die ons redt; Jahweh, die nog uitwegen kent van de dood;
20Thou knowest my reproach, and my confusion, and my shame.
21God, die de kop van zijn vijand verplettert, De harde schedel van hem, die in ongerechtigheid leeft!
21In thy sight are all they that afflict me; my heart hath expected reproach and misery. And I looked for one that would grieve together with me, but there was none: and for one that would comfort me, and I found none.
22De Heer heeft gezegd: Ik sleep ze uit Basjan, Haal ze naar boven uit de diepten der zee,
22And they gave me gall for my food, and in my thirst they gave me vinegar to drink.
23Opdat gij in hun bloed met uw voeten kunt plassen, Ook de tong van uw honden haar deel van de vijanden krijgt!
23Let their table become as a snare before them, and a recompense, and a stumblingblock.
24Ziet, daar nadert de feeststoet van God, De feeststoet naar het heiligdom van mijn God en mijn Koning!
24Let their eyes be darkened that they see not; and their back bend thou down always.
25Voorop gaan de zangers, de harpspelers volgen;
25Pour out thy indignation upon them: and let thy wrathful anger take hold of them.
26In het midden de maagden met pauken: in koren loven ze God. Dan de heersers, uit Israëls bronnen ontsprongen:
26Let their habitation be made desolate: and let there be none to dwell in their tabernacles.
27Benjamin de jongste vooraan, Met de vorsten van Juda in machtige drommen, En de vorsten van Zabulon en Neftali’s vorsten!
27Because they have persecuted him whom thou hast smitten; and they have added to the grief of my wounds.
28Toon nu uw almacht, o God, die Gij ons hebt betuigd,
28Add thou iniquity upon their iniquity: and let them not come into thy justice.
29Van uw heiligdom uit voor Jerusalems heil! Laat koningen U geschenken brengen:
29Let them be blotted out of the book of the living; and with the just let them not be written.
30Jonge schapen, kudden stieren en kalveren uit Patros; Met staven van zilver en goud Als vrijwillige schatting der volken;
30But I am poor and sorrowful: thy salvation, O God, hath set me up.
31Laat Egypte zijn vette gaven brengen, Koesj zijn handen vullen voor God!
31I will praise the name of God with a canticle: and I will magnify him with praise.
32Koninkrijken der aarde, zingt ter ere van God, En stemt een loflied aan voor den Heer:
32And it shall please God better than a young calf, that bringeth forth horns and hoofs.
33Die de hoogste hemel der hemelen bestijgt, En met zijn stem de machtige donder doet rollen!
33Let the poor see and rejoice: seek ye God, and your soul shall live.
34Geeft glorie aan Israëls God, Wiens macht en kracht in de wolken reikt!
34For the Lord hath heard the poor: and hath not despised his prisoners.
35Ontzaglijk is God in zijn heilige woning: Hij, Israëls God, Die kracht en sterkte geeft aan het volk: Gezegend zij God!
35Let the heavens and the earth praise him; the sea, and every thing that creepeth therein.
no verse 36 in this text
36For God will save Sion, and the cities of Juda shall be built up. And they shall dwell there, and acquire it by inheritance.
no verse 37 in this text
37And the seed of his servants shall possess it; and they that love his name shall dwell therein.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.