Psalmen 79
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1Een psalm van Asaf. Ach God, de heidenen zijn in uw erfdeel gedrongen, Hebben uw heilige tempel ontwijd, En Jerusalem tot een puinhoop gemaakt!
1Unto the end, for them that shall he changed, a testimony for Asaph, a psalm.
2Ze hebben de lijken van uw dienaren Als spijs toegeworpen aan de vogels in de lucht, En aan de wilde dieren het vlees uwer vromen;
2Give ear, O thou that rulest Israel: thou that leadest Joseph like a sheep. Thou that sittest upon the cherubims, shine forth
3Ze hebben hun bloed als water vergoten Rondom Jerusalem; en niemand heeft ze begraven.
3Before Ephraim, Benjamin, and Manasses. Stir up thy might, and come to save us.
4Wij zijn een smaad voor onze buren geworden, Een spot en een hoon voor onze omgeving!
4Convert us, O God: and shew us thy face, and we shall be saved.
5Hoelang nog, Jahweh, blijft Gij altijd maar toornen, En zal uw ijverzucht branden als vuur?
5O Lord God of hosts, how long wilt thou be angry against the prayer of thy servant?
6Neen, stort uw gramschap over de heidenen uit, die U niet kennen, Over de koninkrijken, die uw Naam niet vereren;
6How long wilt thou feed us with the bread of tears: and give us for our drink tears in measure?
7Want ze hebben Jakob verslonden, En zijn woonplaats verwoest!
7Thou hast made us to be a contradiction to our neighbours: and our enemies have scoffed at us.
8Ach, reken ons de vroegere zonden niet toe; Uw ontferming trede ons snel tegemoet, Want onze ellende is groot!
8O God of hosts, convert us: and shew thy face, and we shall be saved.
9Help ons, o God van ons heil, En red ons om de eer van uw Naam; Vergeef onze zonden om wille van uw Naam!
9Thou hast brought a vineyard out of Egypt: thou hast cast cut the Gentiles and planted it.
10Waarom zouden de heidenen zeggen: “Waar is nu hun God?” Neen, laat de heidenen voor onze ogen de wraak ondergaan Voor het vergoten bloed van uw dienaars;
10Thou wast the guide of its journey in its sight: thou plantedst the roots thereof, and it filled the land.
11Laat het gekerm van den gevangene voor uw aangezicht komen: Verlos de ten dode gewijden door de kracht van uw arm.
11The shadow of it covered the hills: and the branches thereof the cedars of God.
12Werp in de schoot onzer buren tot zevenmaal toe De smaad, o Heer, waarmee ze U hebben gehoond.
12It stretched forth its branches unto the sea, and its boughs unto the river.
13Maar wij blijven uw volk en de kudde uwer weide; Wij prijzen U eeuwig, en verkonden uw lof van geslacht tot geslacht.
13Why hast thou broken down the hedge thereof, so that all they who pass by the way do pluck it?
no verse 14 in this text
14The boar out of the wood hath laid it waste: and a singular wild beast hath devoured it.
no verse 15 in this text
15Turn again, O God of hosts, look down from heaven, and see, and visit this vineyard:
no verse 16 in this text
16And perfect the same which thy right hand hath planted: and upon the son of man whom thou hast confirmed for thyself.
no verse 17 in this text
17Things set on fire and dug down shall perish at the rebuke of thy countenance.
no verse 18 in this text
18Let thy hand be upon the man of thy right hand: and upon the son of man whom thou hast confirmed for thyself.
no verse 19 in this text
19And we depart not from thee, thou shalt quicken us: and we will call upon thy name.
no verse 20 in this text
20O Lord God of hosts, convert us: and shew thy face, and we shall be saved.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.