Psalmen 126
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1Een bedevaartslied. Toen Jahweh Sion uit de ballingschap bracht, Was het ons als een droom;
1Unless the Lord build the house, they labour in vain that build it. Unless the Lord keep the city, he watcheth in vain that keepeth it.
2Toen werd onze mond met lachen gevuld, Onze tong met gejubel. Toen zei men onder de volken: “Jahweh heeft hun grote dingen gedaan!”
2It is vain for you to rise before light, rise ye after you have sitten, you that eat the bread of sorrow. When he shall give sleep to his beloved,
3Ja, grote dingen heeft Jahweh ons gedaan; En daarom zijn wij verheugd!
3Behold the inheritance of the Lord are children: the reward, the fruit of the womb.
4Ach Jahweh, wend ons lot weer ten beste, Als voor de dorre greppels van Négeb:
4As arrows in the hand of the mighty, so the children of them that have been shaken.
5Die nu zaaien met tranen, Laat ze maaien met jubel!
5Blessed is the man that hath filled the desire with them; he shall not be confounded when he shall speak to his enemies in the gate.
6Met geween trekt men op, Om het zaad uit te strooien: Maar met gejuich keert men terug, Met schoven beladen!
no verse 6 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.