Psalmen 59
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1Voor muziekbegeleiding; “Verderf niet.” Een puntdicht van David, toen Saül het huis liet bewaken, om hem te doden. Red mij van mijn vijanden, o mijn God, Bescherm mij tegen mijn verdrukkers;
1Unto the end, for them that shall be changed, for the inscription of a title, to David himself, for doctrine,
2Bevrijd mij van de woestelingen, Verlos mij van de bloeddorstigen.
2When he set fire to Mesopotamia of Syria and Sobal and Joab returned and slew of Edom, in the vale of the saltpits, twelve thousand men.
3Want zie, ze belagen mijn leven, En geweldenaars grijpen mij aan;
3O God, thou hast cast us off, and hast destroyed us; thou hast been angry, and hast had mercy on us.
4O Jahweh, ofschoon ik niets kwaads of verkeerds heb gedaan, En geen schuld er aan heb, lopen zij uit en wachten mij op. Sta op! Snel mij te hulp en zie toe,
4Thou hast moved the earth, and hast troubled it: heal thou the breaches thereof, for it has been moved.
5Jahweh der heirscharen, Israëls God! Ontwaak, om al die trotsaards te straffen, Spaar geen van die valse verraders!
5Thou hast shewn thy people hard things; thou hast made us drink wine of sorrow.
6Iedere avond komen ze terug. En lopen de stad rond, jankend als honden.
6Thou hast given a warning to them that fear thee: that they may flee from before the bow: That thy beloved may be delivered.
7Zie, ze kwijlen smaad uit hun mond, En het ligt op hun lippen: “Wie wil er wat horen!”
7Save me with thy right hand, and hear me.
8Maar Jahweh, Gij lacht ze uit, En drijft met al die trotsaards de spot!
8God hath spoken in his holy place: I will rejoice, and I will divide Sichem; and will mete out the vale of tabernacles.
9Mijn Sterkte, aan U klamp ik mij vast, Want Gij zijt mijn toevlucht, o God!
9Galaad is mine, and Manasses is mine: and Ephraim is the strength of my head. Juda is my king:
10Mijn God, uw goedheid trede mij tegen, En doe mij op mijn vijanden neerzien, o God.
10Moab is the pot of my hope. Into Edom will I stretch out my shoe: to me the foreigners are made subject.
11Neen, spaar ze niet, opdat ze mijn volk niet verleiden; Maar doe ze vallen, en stort ze neer door uw kracht.
11Who will bring me into the strong city? who will lead me into Edom?
12Vergeld hun, o Heer, het kwaad van hun mond En het woord hunner lippen; Laat ze in hun eigen trots zich verstrikken, Om de vloeken en leugens, die ze hebben gesproken.
12Wilt not thou, O God, who hast cast us off? and wilt not thou, O God, go out with our armies?
13Maak een eind aan hun woede, Maak een eind aan hun trots, Opdat ze erkennen, dat God heerst in Jakob Tot aan de grenzen der aarde.
13Give us help from trouble: for vain is the salvation of man.
14Laat ze terugkomen, iedere avond opnieuw, En door de stad lopen, jankend als honden,
14Through God we shall do mightily: and he shall bring to nothing them that afflict us.
15Rondzwervend, om vreten te zoeken, En blaffen, wanneer ze niet vol zijn.
no verse 15 in this text
16Maar ìk zal uw almacht bezingen, Elke morgen uw goedertierenheid prijzen; Want Gij zijt mijn schuts, Mijn toevlucht in tijden van nood.
no verse 16 in this text
17Mijn Sterkte, U wil ik loven; Want Gij zijt mijn toevlucht, o God, mijn genadige God!
no verse 17 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.