Psalmen 104
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1Halleluja! Loof Jahweh, mijn ziel: Jahweh, mijn God, hoog zijt Gij verheven! Gij hebt U met glorie en luister omkleed,
1Alleluia. Give glory to the Lord, and call upon his name: declare his deeds among the Gentiles.
2En hult U in het licht als een mantel; Gij spant de hemelen uit als een tent,
2Sing to him, yea sing praises to him: relate all his wondrous works.
3En legt op de wateren uw opperzalen. Gij maakt van de wolken uw wagen, Zweeft op de vleugels van de wind;
3Glory ye in his holy name: let the heart of them rejoice that seek the Lord.
4Stelt de stormen aan tot uw boden, Laaiend vuur tot uw knechten.
4Seek ye the Lord, and be strengthened: seek his face evermore.
5Gij hebt de aarde op haar pijlers gegrond, Zodat ze voor eeuwig niet wankelt.
5Remember his marvellous works which he hath done; his wonders, and the judgments of his mouth.
6De Oceaan bedekte haar als een kleed, Nog boven de bergen stonden de wateren:
6O ye seed of Abraham his servant; ye sons of Jacob his chosen.
7Maar ze namen de vlucht voor uw dreigen, Rilden van angst voor de stem van uw donder;
7He is the Lord our God: his judgments are in all the earth.
8Toen rezen de bergen, en zonken de dalen Op de plaats, die Gij hun hadt bestemd.
8He hath remembered his covenant for ever: the word which he commanded to a thousand generations.
9Gij hebt ze grenzen gesteld, die ze niet overschreden, Ze mochten niet meer de aarde bedekken;
9Which he made to Abraham; and his oath to Isaac:
10Gij zendt de bronnen in de dalen, En tussen de bergen stromen ze voort;
10And he appointed the same to Jacob for a law, and to Israel for an everlasting testament:
11Ze laven al de wilde dieren, En de woudezel lest er zijn dorst;
11Saying: To thee will I give the land of Chanaan, the lot of your inheritance.
12Daar nestelen de vogels uit de lucht, En fluiten er tussen de struiken.
12When they were but a small number: yea very few, and sojourners therein:
13Uit uw zalen drenkt Gij de bergen, Door het sap van uw nevel wordt de aarde verzadigd;
13And they passed from nation to nation, and from one kingdom to another people.
14Gij laat voor het vee het gras ontspruiten, En het groen voor wat de mensen dient. Gij roept het graan uit de aarde te voorschijn,
14He suffered no man to hurt them: and he reproved kings for their sakes.
15En de wijn, die het hart van de mensen verheugt; Olie, om het gelaat te doen glanzen, Brood, dat het hart van de mensen verkwikt.
15Touch ye not my anointed: and do no evil to my prophets.
16Jahweh’s bomen drinken zich vol, De Libanon-ceders, die Hij heeft geplant:
16And he called a famine upon the land: and he broke in pieces all the support of bread.
17Waar de vogels zich nestelen, In wier toppen de ooievaar woont.
17He sent a man before them: Joseph, who was sold for a slave.
18De hoogste bergen zijn voor de gemzen, De klippen een schuilplaats voor bokken.
18They humbled his feet in fetters: the iron pierced his soul,
19Gij schiept de maan, om de tijd te bepalen, De zon weet, wanneer ze onder moet gaan.
19Until his word came. The word of the Lord inflamed him.
20Maakt Gij het donker, dan wordt het nacht, En sluipen de wilde beesten rond,
20The king sent, and he released him: the ruler of the people, and he set him at liberty.
21Brullen de leeuwen om buit, En vragen God om hun voedsel.
21He made him master of his house, and ruler of all his possession.
22De zon gaat op: ze kruipen weg, En leggen zich neer in hun holen;
22That he might instruct his princes as himself, and teach his ancients wisdom.
23Maar de mens tijgt aan zijn werk, En aan zijn arbeid tot aan de avond.
23And Israel went into Egypt: and Jacob was a sojourner in the land of Cham.
24Hoe ontzaglijk zijn uw werken, o Jahweh: Gij hebt ze allen met wijsheid gewrocht! De aarde is vol van uw schepselen,
24And he increased his people exceedingly: and strengthened them over their enemies,
25Niet minder de zee; Die is groot en geweldig, En het wemelt daarin zonder tal: Beesten, kleine en grote,
25He turned their heart to hate his people: and to deal deceitfully with his servants.
26Monsters trekken er door, Liwjatan dien Gij hebt geschapen, Om er mede te spelen.
26He sent Moses his servant: Aaron the man whom he had chosen.
27Allen zien naar U uit, Om voedsel, elk op zijn tijd.
27He gave them power to shew his signs, and his wonders in the land of Cham.
28Geeft Gij het: ze eten het op; Gij opent uw hand: ze worden van het goede verzadigd.
28He sent darkness, and made it obscure: and grieved not his words.
29Maar verbergt Gij uw aanschijn: Ze verstarren van schrik; Gij ontneemt hun de adem: Ze sterven en keren terug tot hun stof.
29He turned their waters into blood, and destroyed their fish.
30Maar Gij zendt weer uw geest: en ze worden geschapen, En Gij vernieuwt het aanschijn der aarde!
30Their land brought forth frogs, in the inner chambers of their kings.
31Eeuwig dure de glorie van Jahweh, En blijve Jahweh Zich in zijn werken verheugen;
31He spoke, and there came divers sorts of flies and sciniphs in all their coasts.
32Hij, die de aarde beziet: en ze beeft; Die de bergen aanraakt: ze roken!
32He gave them hail for rain, a burning fire in the land.
33Heel mijn leven zal ik zingen voor Jahweh, Mijn God blijven loven, zolang ik besta!
33And he destroyed their vineyards and their fig trees: and he broke in pieces the trees of their coasts.
34Moge mijn zang Hèm behagen, En ìk mij in Jahweh verblijden;
34He spoke, and the locust came, and the bruchus, of which there was no number.
35Maar mogen de zondaars van de aarde verdwijnen, En de goddelozen niet blijven bestaan! Loof Jahweh, mijn ziel!
35And they devoured all the grass in their land, and consumed all the fruit of their ground.
no verse 36 in this text
36And he slew all the firstborn in their land: the firstfruits of all their labour.
no verse 37 in this text
37And he brought them out with silver and gold: and there was not among their tribes one that was feeble.
no verse 38 in this text
38Egypt was glad when they departed: for the fear of them lay upon them.
no verse 39 in this text
39He spread a cloud for their protection, and fire to give them light in the night.
no verse 40 in this text
40They asked, and the quail came: and he filled them with the bread of heaven.
no verse 41 in this text
41He opened the rock, and waters flowed: rivers ran down in the dry land.
no verse 42 in this text
42Because he remembered his holy word, which he had spoken to his servant Abraham.
no verse 43 in this text
43And he brought forth his people with joy, and his chosen with gladness.
no verse 44 in this text
44And he gave them the lands of the Gentiles: and they possessed the labours of the people:
no verse 45 in this text
45That they might observe his justifications, and seek after his law.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.