Psalmen 104
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1Halleluja! Loof Jahweh, mijn ziel: Jahweh, mijn God, hoog zijt Gij verheven! Gij hebt U met glorie en luister omkleed,
1Bless the LORD, O my soul. O LORD my God, Thou art very great; Thou art clothed with glory and majesty.
2En hult U in het licht als een mantel; Gij spant de hemelen uit als een tent,
2Who coverest Thyself with light as with a garment, who stretchest out the heavens like a curtain;
3En legt op de wateren uw opperzalen. Gij maakt van de wolken uw wagen, Zweeft op de vleugels van de wind;
3Who layest the beams of Thine upper chambers in the waters, who makest the clouds Thy chariot, who walkest upon the wings of the wind;
4Stelt de stormen aan tot uw boden, Laaiend vuur tot uw knechten.
4Who makest winds Thy messengers, the flaming fire Thy ministers.
5Gij hebt de aarde op haar pijlers gegrond, Zodat ze voor eeuwig niet wankelt.
5Who didst establish the earth upon its foundations, that it should not be moved for ever and ever;
6De Oceaan bedekte haar als een kleed, Nog boven de bergen stonden de wateren:
6Thou didst cover it with the deep as with a vesture; the waters stood above the mountains.
7Maar ze namen de vlucht voor uw dreigen, Rilden van angst voor de stem van uw donder;
7At Thy rebuke they fled, at the voice of Thy thunder they hasted away —
8Toen rezen de bergen, en zonken de dalen Op de plaats, die Gij hun hadt bestemd.
8The mountains rose, the valleys sank down — unto the place which Thou hadst founded for them;
9Gij hebt ze grenzen gesteld, die ze niet overschreden, Ze mochten niet meer de aarde bedekken;
9Thou didst set a bound which they should not pass over, that they might not return to cover the earth.
10Gij zendt de bronnen in de dalen, En tussen de bergen stromen ze voort;
10Who sendest forth springs into the valleys; they run between the mountains;
11Ze laven al de wilde dieren, En de woudezel lest er zijn dorst;
11They give drink to every beast of the field, the wild asses quench their thirst.
12Daar nestelen de vogels uit de lucht, En fluiten er tussen de struiken.
12Beside them dwell the fowl of the heaven, from among the branches they sing.
13Uit uw zalen drenkt Gij de bergen, Door het sap van uw nevel wordt de aarde verzadigd;
13Who waterest the mountains from Thine upper chambers; the earth is full of the fruit of Thy works.
14Gij laat voor het vee het gras ontspruiten, En het groen voor wat de mensen dient. Gij roept het graan uit de aarde te voorschijn,
14Who causeth the grass to spring up for the cattle, and herb for the service of man; to bring forth bread out of the earth,
15En de wijn, die het hart van de mensen verheugt; Olie, om het gelaat te doen glanzen, Brood, dat het hart van de mensen verkwikt.
15And wine that maketh glad the heart of man, making the face brighter than oil, and bread that stayeth man's heart.
16Jahweh’s bomen drinken zich vol, De Libanon-ceders, die Hij heeft geplant:
16The trees of the LORD have their fill, the cedars of Lebanon, which He hath planted;
17Waar de vogels zich nestelen, In wier toppen de ooievaar woont.
17Wherein the birds make their nests; as for the stork, the fir-trees are her house.
18De hoogste bergen zijn voor de gemzen, De klippen een schuilplaats voor bokken.
18The high mountains are for the wild goats; the rocks are a refuge for the conies.
19Gij schiept de maan, om de tijd te bepalen, De zon weet, wanneer ze onder moet gaan.
19Who appointedst the moon for seasons; the sun knoweth his going down.
20Maakt Gij het donker, dan wordt het nacht, En sluipen de wilde beesten rond,
20Thou makest darkness, and it is night, wherein all the beasts of the forest do creep forth.
21Brullen de leeuwen om buit, En vragen God om hun voedsel.
21The young lions roar after their prey, and seek their food from God.
22De zon gaat op: ze kruipen weg, En leggen zich neer in hun holen;
22The sun ariseth, they slink away, and couch in their dens.
23Maar de mens tijgt aan zijn werk, En aan zijn arbeid tot aan de avond.
23Man goeth forth unto his work and to his labour until the evening.
24Hoe ontzaglijk zijn uw werken, o Jahweh: Gij hebt ze allen met wijsheid gewrocht! De aarde is vol van uw schepselen,
24How manifold are Thy works, O LORD! In wisdom hast Thou made them all; the earth is full of Thy creatures.
25Niet minder de zee; Die is groot en geweldig, En het wemelt daarin zonder tal: Beesten, kleine en grote,
25Yonder sea, great and wide, therein are creeping things innumerable, living creatures, both small and great.
26Monsters trekken er door, Liwjatan dien Gij hebt geschapen, Om er mede te spelen.
26There go the ships; there is leviathan, whom Thou hast formed to sport therein.
27Allen zien naar U uit, Om voedsel, elk op zijn tijd.
27All of them wait for Thee, that Thou mayest give them their food in due season.
28Geeft Gij het: ze eten het op; Gij opent uw hand: ze worden van het goede verzadigd.
28Thou givest it unto them, they gather it; Thou openest Thy hand, they are satisfied with good.
29Maar verbergt Gij uw aanschijn: Ze verstarren van schrik; Gij ontneemt hun de adem: Ze sterven en keren terug tot hun stof.
29Thou hidest Thy face, they vanish; Thou withdrawest their breath, they perish, and return to their dust.
30Maar Gij zendt weer uw geest: en ze worden geschapen, En Gij vernieuwt het aanschijn der aarde!
30Thou sendest forth Thy spirit, they are created; and Thou renewest the face of the earth.
31Eeuwig dure de glorie van Jahweh, En blijve Jahweh Zich in zijn werken verheugen;
31May the glory of the LORD endure for ever; let the LORD rejoice in His works!
32Hij, die de aarde beziet: en ze beeft; Die de bergen aanraakt: ze roken!
32Who looketh on the earth, and it trembleth; He toucheth the mountains, and they smoke.
33Heel mijn leven zal ik zingen voor Jahweh, Mijn God blijven loven, zolang ik besta!
33I will sing unto the LORD as long as I live; I will sing praise to my God while I have any being.
34Moge mijn zang Hèm behagen, En ìk mij in Jahweh verblijden;
34Let my musing be sweet unto Him; as for me, I will rejoice in the LORD.
35Maar mogen de zondaars van de aarde verdwijnen, En de goddelozen niet blijven bestaan! Loof Jahweh, mijn ziel!
35Let sinners cease out of the earth, and let the wicked be no more. Bless the LORD, O my soul. Hallelujah.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.