Psalmen 79
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1Een psalm van Asaf. Ach God, de heidenen zijn in uw erfdeel gedrongen, Hebben uw heilige tempel ontwijd, En Jerusalem tot een puinhoop gemaakt!
1Начальнику хора. На музыкальном орудии Шошанним-Эдуф. Псалом Асафа.
2Ze hebben de lijken van uw dienaren Als spijs toegeworpen aan de vogels in de lucht, En aan de wilde dieren het vlees uwer vromen;
2Пастырь Израиля! внемли; водящий, как овец, Иосифа, восседающий на Херувимах, яви Себя.
3Ze hebben hun bloed als water vergoten Rondom Jerusalem; en niemand heeft ze begraven.
3Пред Ефремом и Вениамином и Манассиею воздвигни силу Твою, и приди спасти нас.
4Wij zijn een smaad voor onze buren geworden, Een spot en een hoon voor onze omgeving!
4Боже! восстанови нас; да воссияет лице Твое, и спасемся!
5Hoelang nog, Jahweh, blijft Gij altijd maar toornen, En zal uw ijverzucht branden als vuur?
5Господи, Боже сил! доколе будешь гневен к молитвам народа Твоего?
6Neen, stort uw gramschap over de heidenen uit, die U niet kennen, Over de koninkrijken, die uw Naam niet vereren;
6Ты напитал их хлебом слезным, и напоил их слезами в большой мере,
7Want ze hebben Jakob verslonden, En zijn woonplaats verwoest!
7положил нас в пререкание соседям нашим, и враги наши издеваются над нами.
8Ach, reken ons de vroegere zonden niet toe; Uw ontferming trede ons snel tegemoet, Want onze ellende is groot!
8Боже сил! восстанови нас; да воссияет лице Твое, и спасемся!
9Help ons, o God van ons heil, En red ons om de eer van uw Naam; Vergeef onze zonden om wille van uw Naam!
9Из Египта перенес Ты виноградную лозу, выгнал народы и посадил ее;
10Waarom zouden de heidenen zeggen: “Waar is nu hun God?” Neen, laat de heidenen voor onze ogen de wraak ondergaan Voor het vergoten bloed van uw dienaars;
10очистил для нее место, и утвердил корни ее, и она наполнила землю.
11Laat het gekerm van den gevangene voor uw aangezicht komen: Verlos de ten dode gewijden door de kracht van uw arm.
11Горы покрылись тенью ее, и ветви ее как кедры Божии;
12Werp in de schoot onzer buren tot zevenmaal toe De smaad, o Heer, waarmee ze U hebben gehoond.
12она пустила ветви свои до моря и отрасли свои до реки.
13Maar wij blijven uw volk en de kudde uwer weide; Wij prijzen U eeuwig, en verkonden uw lof van geslacht tot geslacht.
13Для чего разрушил Ты ограды ее, так что обрывают ее все, проходящие по пути?
no verse 14 in this text
14Лесной вепрь подрывает ее, и полевой зверь объедает ее.
no verse 15 in this text
15Боже сил! обратись же, призри с неба, и воззри, и посети виноград сей;
no verse 16 in this text
16охрани то, что насадила десница Твоя, и отрасли, которые Ты укрепил Себе.
no verse 17 in this text
17Он пожжен огнем, обсечен; от прещения лица Твоего погибнут.
no verse 18 in this text
18Да будет рука Твоя над мужем десницы Твоей, над сыном человеческим, которого Ты укрепил Себе,
no verse 19 in this text
19и мы не отступим от Тебя; оживи нас, и мы будем призывать имя Твое.
no verse 20 in this text
20Господи, Боже сил! восстанови нас; да воссияет лице Твое, и спасемся!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.