Psalmen 60
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Reina-Valera 1909
1Voor muziekbegeleiding; op de wijze: “De lelie der wet.” Een punt- en leerdicht van David, toen, na zijn oorlog tegen Aram van Mesopotamië en Aram-Soba, Joab terugkeerde, en in het Zoutdal twaalfduizend Edomieten versloeg. O God, Gij hebt ons verstoten, Onze gelederen verbroken; Gij waart vertoornd, En hebt ons doen vluchten.
1Al Músico principal: sobre Susan-Heduth: Michtam de David, para enseñar, cuando tuvo guerra contra Aram-Naharaim y contra Aram de Soba, y volvió Joab, é hirió de Edom en el valle de las Salinas doce mil. OH Dios, tú nos has desechado, nos disipaste; te has airado: vuélvete á nosotros.
2Gij hebt het land laten kraken en scheuren; Het stortte ineen, en ligt nu in puin.
2Hiciste temblar la tierra, abrístela: sana sus quiebras, porque titubea.
3Gij hebt uw volk harde dingen doen slikken, En ons een koppige wijn laten drinken!
3Has hecho ver á tu pueblo duras cosas: hicístenos beber el vino de agitación.
4Maar voor uw vromen hadt Gij een banier opgericht, Om zich daar omheen te verzamelen tegen de boog;
4Has dado á los que te temen bandera que alcen por la verdad. (Selah.)
5En om uw geliefden te redden, Strek uw rechterhand uit, en verhoor ons.
5Para que se libren tus amados, salva con tu diestra, y óyeme.
6Bij zijn heiligheid heeft God beloofd: Juichend zal ik Sikem verdelen, En het dal van Soekkot meten;
6Dios pronunció por su santuario; yo me alegraré; partiré á Sichêm, y mediré el valle de Succoth.
7Mij behoort Gilad, van mij is Manasse. Efraïm is de helm van mijn hoofd, Juda mijn schepter,
7Mío es Galaad, y mío es Manasés; y Ephraim es la fortaleza de mi cabeza; Judá, mi legislador;
8Moab is mijn voetenbekken; Op Edom werp ik mijn schoeisel, Over Filistea hef ik mijn zegekreet aan.
8Moab, la vasija de mi lavatorio; sobre Edom echaré mi zapato: haz júbilo sobre mí, oh Palestina.
9Maar wie brengt mij nu binnen de vesting, Wie zal mij naar Edom geleiden:
9¿Quién me llevará á la ciudad fortalecida? ¿quién me llevará hasta Idumea?
10Moet Gij het niet zijn, die ons hebt verstoten, o God, En niet langer met onze heirscharen optrekt, o God?
10Ciertamente, tú, oh Dios, que nos habías desechado; y no salías, oh Dios, con nuestros ejércitos.
11Ach, help ons dan tegen den vijand, Want hulp van mensen is ijdel;
11Danos socorro contra el enemigo, que vana es la salud de los hombres.
12Maar met God zijn wij sterk, Hij zal onze verdrukkers vertrappen!
12En Dios haremos proezas; y él hollará nuestros enemigos.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.