Psalmen 144
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Reina-Valera 1909
1Van David. Geprezen zij Jahweh, Mijn Rots; Die mijn handen leert strijden, En mijn vingers leert kampen.
1Salmo de David. BENDITO sea Jehová, mi roca, que enseña mis manos á la batalla, y mis dedos á la guerra:
2Mijn sterkte en burcht, Mijn schuilplaats en toevlucht, Mijn schild, waarop ik vertrouw: Die de volkeren aan mij onderwerpt.
2Misericordia mía y mi castillo, altura mía y mi libertador, escudo mío, en quien he confiado; el que allana mi pueblo delante de mí.
3Jahweh, wat is de mens, dat Gij acht op hem slaat; Een mensenkind, dat Gij om hem U bekommert?
3Oh Jehová, ¿qué es el hombre, para que de él conozcas? ¿ó el hijo del hombre, para que lo estimes?
4De mens lijkt enkel een zucht, Zijn dagen een vluchtige schaduw.
4El hombre es semejante á la vanidad: sus días son como la sombra que pasa.
5Jahweh, buig uw hemel omlaag, en daal neer, Raak de bergen aan, en ze roken;
5Oh Jehová, inclina tus cielos y desciende: toca los montes, y humeen.
6Slinger uw bliksems, en strooi ze in het rond, Schiet uw pijlen, en jaag ze uiteen.
6Despide relámpagos, y disípalos; envía tus saetas, y contúrbalos.
7Reik mij uw hand uit den hoge, En verlos mij uit de macht der barbaren,
7Envía tu mano desde lo alto; redímeme, y sácame de las muchas aguas, de la mano de los hijos extraños;
8Wier mond alleen maar leugentaal spreekt, En wier rechter een hand van bedrog is.
8Cuya boca habla vanidad, y su diestra es diestra de mentira.
9Dan zal ik een nieuw lied voor U zingen, o God, Op de tiensnarige harp voor U spelen:
9Oh Dios, á ti cantaré canción nueva: con salterio, con decacordio cantaré á ti.
10Voor U, die aan koningen de zege verleent, Die redding brengt aan David, uw dienaar.
10Tú, el que da salud á los reyes, el que redime á David su siervo de maligna espada.
11Ja, Hij hééft mij gered van het moordende zwaard, Mij verlost uit de macht der barbaren, Wier mond alleen maar leugentaal spreekt, En wier rechter een hand van bedrog is.
11Redímeme, y sálvame de mano de los hijos extraños, cuya boca habla vanidad, y su diestra es diestra de mentira.
12Nu zijn onze zonen als planten, Zorgvuldig gekweekt in hun jeugd; Onze dochters als zuilen, Voor de bouw van paleizen gehouwen.
12Que nuestros hijos sean como plantas crecidas en su juventud; nuestras hijas como las esquinas labradas á manera de las de un palacio;
13Onze schuren gevuld, Boordevol van allerlei vrucht; Onze schapen bij duizenden werpend,
13Nuestros graneros llenos, provistos de toda suerte de grano ; nuestros ganados, que paran á millares y diez millares en nuestras plazas:
14De runderen in onze weiden bij tienduizenden drachtig. Geen bres en geen stormloop, Op onze pleinen geen kermen:
14Que nuestros bueyes estén fuertes para el trabajo; que no tengamos asalto, ni que hacer salida, ni grito de alarma en nuestras plazas.
15Gelukkig het volk, wat zo’n lot is beschoren; Gelukkig het volk, waarvan Jahweh de God is!
15Bienaventurado el pueblo que tiene esto: bienaventurado el pueblo cuyo Dios es Jehová.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.