Psalmen 71
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Reina-Valera 1909
1Tot U neem ik mijn toevlucht, o Jahweh; Laat mij toch nooit beschaamd komen staan.
1EN ti, oh Jehová, he esperado; no sea yo confuso para siempre.
2Bevrijd en verlos mij door uw genade, Hoor mij aan, en kom mij te hulp.
2Hazme escapar, y líbrame en tu justicia: inclina tu oído y sálvame.
3Wees mij een veilige, altijd toegankelijke rots; Gewaardig U, mij te helpen, want Gij zijt mijn toevlucht en schuts!
3Séme por peña de estancia, adonde recurra yo continuamente: mandado has que yo sea salvo; porque tú eres mi roca, y mi fortaleza.
4Mijn God, red mij uit de hand van den boze, Uit de vuist van tyran en verdrukker.
4Dios mío, líbrame de la mano del impío, de la mano del perverso y violento.
5Want Gij, o Heer, zijt mijn hoop, Van kindsbeen af mijn vertrouwen, o Jahweh;
5Porque tú, oh Señor Jehová, eres mi esperanza: seguridad mía desde mi juventud.
6Ik steunde op U van de moederschoot af, Reeds vóór mijn geboorte waart Gij mijn beschermer. In U heb ik altijd gejubeld,
6Por ti he sido sustentado desde el vientre: de las entrañas de mi madre tú fuiste el que me sacaste: de ti será siempre mi alabanza.
7Zodat ik velen een voorbeeld kon zijn. Gij zijt mijn machtige toevlucht geweest,
7Como prodigio he sido á muchos; y tú mi refugio fuerte.
8Mijn mond bleef vervuld van uw lof; Zo heb ik uw glorie bezongen, Uw heerlijkheid iedere dag!
8Sea llena mi boca de tu alabanza, de tu gloria todo el día.
9Verstoot mij niet, nu ik oud ben; Verlaat mij niet, nu de kracht mij ontzinkt.
9No me deseches en el tiempo de la vejez; cuando mi fuerza se acabare, no me desampares.
10Want mijn vijanden houden al beraad over mij, En die mijn leven belagen, smeden samen hun plannen.
10Porque mis enemigos han tratado de mí; y los que acechan mi alma, consultaron juntamente,
11Ze zeggen: “God heeft hem verlaten; vervolgt en grijpt hem; Want er is niemand, die hem kan redden!”
11Diciendo: Dios lo ha dejado: perseguid y tomadle, porque no hay quien le libre.
12O God, blijf niet ver van mij af; Mijn God, kom mij spoedig te hulp!
12Oh Dios, no te alejes de mí: Dios mío, acude presto á mi socorro.
13Laat schaamte en schande hen treffen, Die mijn leven belagen; Hoon en smaad hen bedekken, Die mijn ongeluk zoeken.
13Sean avergonzados, fallezcan los adversarios de mi alma; sean cubiertos de vergüenza y de confusión los que mi mal buscan.
14Maar ìk wil standvastig vertrouwen, En al uw glorie blijven verkonden:
14Mas yo siempre esperaré, y añadiré sobre toda tu alabanza.
15Mijn mond zal uw gerechtigheid melden, En altijd uw heil, want ik ken er geen maat van;
15Mi boca publicará tu justicia y tu salud todo el día, aunque no sé el número de ellas .
16Ik zal de machtige daden des Heren verhalen, Jahweh, uw gerechtigheid roemen, de uwe alleen!
16Vendré á las valentías del Señor Jehová: haré memoria de sola tu justicia.
17Gij hebt mij van jongsaf geleid, o mijn God, En tot nu toe heb ik uw wonderen verkondigd;
17Oh Dios, enseñásteme desde mi mocedad; y hasta ahora he manifestado tus maravillas.
18Wil mij ook thans, nu ik oud ben en grijs, Toch nimmer verlaten, o God; Dan zal ik dit geslacht uw arm doen kennen, Heel het komend geslacht uw kracht.
18Y aun hasta la vejez y las canas; oh Dios, no me desampares, hasta que denuncie tu brazo á la posteridad, tus valentías á todos los que han de venir.
19Uw rechtvaardigheid reikt tot de hemel, o God; Want Gij hebt grote dingen gedaan: wie is U gelijk, o mijn God!
19Y tu justicia, oh Dios, hasta lo excelso; porque has hecho grandes cosas: oh Dios, ¿quién como tú?
20Wel liet Gij mij veel smarten en rampen verduren, Maar Gij zult mij nu doen herleven,
20Tú, que me has hecho ver muchas angustias y males, volverás á darme vida, y de nuevo me levantarás de los abismos de la tierra.
21Mij optrekken uit de diepten der aarde, Nog meer mij verhogen, en troosten.
21Aumentarás mi grandeza, y volverás á consolarme.
22Dan zal ik op harpen U danken voor uw trouw, o mijn God; U, Israëls Heilige, op de citer bezingen.
22Asimismo yo te alabaré con instrumento de salterio, oh Dios mío: tu verdad cantaré yo á ti en el arpa, oh Santo de Israel.
23Mijn lippen zullen bij mijn lofzangen jubelen, Met mijn ziel, die Gij hebt verlost;
23Mis labios cantarán cuando á ti salmeare, y mi alma, á la cual redimiste.
24Ook mijn tong zal iedere dag uw rechtvaardigheid melden, Als schaamte en schande hen treffen, die mijn ongeluk zochten!
24Mi lengua hablará también de tu justicia todo el día: por cuanto fueron avergonzados, porque fueron confusos los que mi mal procuraban.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.