詩篇 137

Freedom Bible (フリーダム・バイブル)

Freedom Bible (Thai)

1バビロンの川々のほとり、そこに私たちは座った。シオンを思い出したとき、私たちは泣いた。

1ที่ริมแม่น้ำแห่งบาบิโลน เรานั่งลงที่นั่น และร้องไห้เมื่อระลึกถึงศิโยน

2その地の柳の木々に、私たちは竪琴を掛けた。

2เราแขวนพิณไว้ บนต้นหลิวในแผ่นดินนั้น

3私たちを捕らえ移した者たちが、そこで歌を求め、私たちを苦しめた者たちが、喜びの歌を求めたからだ。「シオンの歌を一つ、私たちに歌え」と。

3เพราะที่นั่น คนที่จับเราเป็นเชลยเรียกร้องให้เราร้องเพลง คนที่ทรมานเราสั่งให้ร้องเพลงแห่งความยินดีว่า “ร้องเพลงแห่งศิโยนให้เราฟังสักเพลงสิ!”

4異国の地で、どうして主の歌を歌えようか。

4เราจะร้องเพลงของพระยาห์เวห์ในต่างแดนได้อย่างไร?

5エルサレムよ、もし私があなたを忘れるなら、私の右の手が、その巧みさを忘れるように。

5เยรูซาเล็มเอ๋ย หากฉันลืมเจ้า ขอให้มือขวาของฉันลืมฝีมือ

6もし私があなたを思い出さないなら、私の舌が上あごに張りつくように。エルサレムを何にもまさる喜びとしないなら。

6หากฉันไม่ระลึกถึงเจ้า ขอให้ลิ้นติดเพดานปาก หากไม่ยกเยรูซาเล็มไว้เหนือความยินดีสูงสุดของฉัน

7主よ、エルサレムの日に、エドムの子らが言ったことを覚えてください。「破壊せよ！その基までも破壊せよ！」と。

7พระยาห์เวห์ โปรดระลึกถึงลูกหลานของเอโดมในวันที่เยรูซาเล็มล่มสลาย พวกเขาร้องว่า “รื้อเสีย! รื้อให้ถึงรากฐาน!”

8滅びに定められたバビロンの娘よ、あなたに報いる者は幸いである。あなたが私たちにしたとおりに。

8ธิดาแห่งบาบิโลน ผู้ถูกกำหนดให้พินาศ คนที่ตอบแทนเจ้า ตามสิ่งที่เจ้าได้ทำกับเรา ย่อมเป็นสุข

9あなたの幼子を捕らえ、岩に打ちつける者は幸いである。

9คนที่จับลูกเล็กของเจ้า แล้วฟาดกับก้อนหิน ย่อมเป็นสุข

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.