Псалтырь

Old Testament

New Testament

Chapter 147
Synodal Translation (Син…
vs Old Persian Versio…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Хвали, Иерусалим, Господа; хвали, Сион, Бога твоего,
1هللویاه، زیرا خدای ما را سراییدن نیکو است و دل پسند، و تسبیح خواندن شایسته است!
2ибо Он укрепляет вереи ворот твоих, благословляет сынов твоих среди тебя;
2خداوند اورشلیم را بنامی کند و پراکندگان اسرائیل را جمع می‌نماید.
3утверждает в пределах твоих мир; туком пшеницы насыщает тебя;
3شکسته دلان را شفا می‌دهد و جراحت های ایشان را می‌بندد.
4посылает слово Свое на землю; быстро течет слово Его;
4عدد ستارگان را می‌شمارد وجمیع آنها را به نام می‌خواند.
5дает снег, как волну; сыплет иней, как пепел;
5خداوند ما بزرگ است و قوت او عظیم و حکمت وی غیرمتناهی.
6бросает град Свой кусками; перед морозом Его кто устоит?
6خداوند مسکینان را برمی افرازد و شریران را به زمین می‌اندازد.
7Пошлет слово Свое, и все растает; подует ветром Своим, и потекут воды.
7خداوند را با تشکر بسرایید. خدای ما را با بربط سرود بخوانید.
8Он возвестил слово Свое Иакову, уставы Свои и суды Свои Израилю.
8که آسمانهارا با ابرها می‌پوشاند و باران را برای زمین مهیامی نماید و گیاه را بر کوهها می‌رویاند.
9Не сделал Он того никакому другому народу, и судов Его они не знают. Аллилуия.
9که بهایم را آذوقه می‌دهد و بچه های غراب را که او رامی خوانند.
no verse 10 in this text
10در قوت اسب رغبت ندارد، و ازساقهای انسان راضی نمی باشد.
no verse 11 in this text
11رضامندی خداوند از ترسندگان وی است و از آنانی که به رحمت وی امیدوارند.
no verse 12 in this text
12‌ای اورشلیم، خداوند را تسبیح بخوان. ای صهیون، خدای خود را حمد بگو.
no verse 13 in this text
13زیرا که پشت بندهای دروازه هایت را مستحکم کرده وفرزندانت را در اندرونت مبارک فرموده است.
no verse 14 in this text
14که حدود تو را سلامتی می‌دهد و تو را ازمغز گندم سیر می‌گرداند.
no verse 15 in this text
15که کلام خود را برزمین فرستاده است و قول او به زودی هر‌چه تمام تر می‌دود.
no verse 16 in this text
16که برف را مثل پشم می‌باراند، و ژاله را مثل خاکستر می‌پاشد.
no verse 17 in this text
17که تگرگ خودرا در قطعه‌ها می‌اندازد؛ و کیست که پیش سرمای او تواند ایستاد؟
no verse 18 in this text
18کلام خود را می‌فرستد وآنها را می‌گدازد. باد خویش را می‌وزاند، پس آبها جاری می‌شود.
no verse 19 in this text
19کلام خود را به یعقوب بیان کرده، و فرایض و داوریهای خویش را به اسرائیل.
no verse 20 in this text
20با هیچ امتی چنین نکرده است و داوریهای او را ندانسته‌اند. هللویاه!

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.