Psalmen 107
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
1Brengt Jahweh dank, want Hij is goed, En zijn genade duurt eeuwig!
1E MILILANI aku ia Iehova, no ka mea, ua maikai ia; Ua mau loa no hoi kona lokomaikai.
2Zo moeten getuigen, die door Jahweh verlost zijn, En door Hem uit de nood zijn gered;
2E olelo mai no ka poe i hoolapanaiia e Iehova, Ka poe hoi ana i hoolapanai ai, mai ka lima mai o ka enemi.
3Die Hij van alle kant hierheen heeft gebracht, Van oost en west, van noord en zuid.
3No ka mea, ua hooili mai oia ia lakou mai na aina mai, Mai ka hikina, a me ke komohana mai, E mai ke kukulu akau, a mai ke kai mai.
4Sommigen doolden in woestijn en wildernis rond, Zonder de weg naar hun woonplaats te vinden;
4Kuewa wale lakou ma ka waonahele, Ma ke ala waoakua hoi; Aole i loaa ia lakou ke kulanakauhale kahi e noho ai.
5Ze leden honger en dorst, En hun leven verkwijnde.
5Pololi iho la lakou, a makewai hoi, A maule ko lakou uhane iloko o lakou.
6Maar ze riepen Jahweh aan in hun nood, En Hij verloste hen van hun angsten:
6Alaila, kahea aku lakou ia Iehova iloko o ko lakou pilikia, A hoopakele mai oia ia lakou i ko lakou popilikia ana.
7Hij bracht ze weer op de veilige weg, Zodat ze hun woonplaats bereikten.
7Alakai mai la oia ia lakou ma ke ala pono, I hiki ai lakou i ke kulanakauhale, kahi e noho ai.
8Laat ze Jahweh voor zijn goedheid dan danken, En voor zijn wonderen voor de kinderen der mensen:
8E mililani aku na kanaka ia Iehova no kona lokomaikai, A no kana mau hana kupanaha i na keiki a kanaka!
9Want den dorstige heeft Hij gelaafd, Den hongerige heeft Hij verzadigd!
9No ka mea, nana no i hookena i ka uhane makewai, A nana hoi i hoomaona i ka uhane pololi i ka maikai.
10Anderen zaten in duister en donker, In ellende en boeien gekluisterd;
10O ka poe i noho ma ka pouli, ma ka malu hoi o ka make, A paa no hoi i ka popilikia a me ka hao;
11Want ze hadden zich tegen Gods geboden verzet, En de vermaning van den Allerhoogste veracht;
11No ka mea, ua kipi lakou i na olelo a ke Akua, A ua hoowahawaha i ke ao ana mai o ka Mea kiekie;
12Zo was door rampspoed de moed hun ontzonken, En reddeloos stortten ze neer.
12Alaila hookulou oia i ko lakou naau i ka luhi, Hina iho la lakou ilalo, aohe mea nana e kokua.
13Maar ze riepen Jahweh aan in hun nood, En Hij verloste hen van hun angsten:
13Alaila, hea aku lakou ia Iehova i ko lakou pilikia ana, A hoola mai oia ia lakou i ko lakou popilikia ana.
14Hij haalde ze uit het duister en donker, En verbrak hun boeien.
14Hoopuka mai la oia ia lakou mailoko mai o ka pouli a me ka malu o ka make, A uhai hoi i ko lakou mea i paa ai.
15Laat ze Jahweh voor zijn goedheid dan danken, En voor zijn wonderen voor de kinderen der mensen:
15E hoalohaloha aku na kanaka ia Iehova, no kona lokomaikai, A no kana mau hana kupanaha i na keiki a kanaka!
16Want metalen poorten heeft Hij verbrijzeld, Ijzeren grendels in stukken geslagen!
16No ka mea, ua wawahi oia i na pani keleawe o na pukapa A ua uhai no hoi oia i na kaola kipuka hao.
17Anderen werden ziek door hun zondige wandel, Hadden smarten te lijden om hun schuld;
17O ka poe i lalau ma ka aoao o ka poe hewa, A me ka lawehala, ua hoopilikiaia lakou.
18Alle voedsel begon hun te walgen, En ze stonden al dicht bij de poorten des doods.
18Hoopailua no ko lakou uhane i na mea ai a pau; A hookokoke no lakou i na pukapa o ka make.
19Maar ze riepen Jahweh aan in hun nood, En Hij verloste hen van hun angsten.
19Alaila, hea aku no lakou ia Iehova i ko lakou pilikia ana, A hoola mai no oia ia lakou i ko lakou popilikia.
20Hij sprak: en ze werden genezen, En Hij ontrukte hen weer aan het graf.
20Haawi mai la oia i kana olelo, a hoala iho la ia lakou, A hoopakele no hoi ia lakou, mai ko lakou lua aku.
21Laat ze Jahweh voor zijn goedheid dan danken, En voor zijn wonderen voor de kinderen der mensen:
21E hoalohaloha aku na kanaka ia Iehova no kona lokomaikai, A no kana mau hana kupanaha i na keiki a kanaka!
22Laat ze dankoffers brengen, En jubelend zijn werken vermelden!
22E mohai aku no hoi lakou i ka mohai o ke aloha, A e hoike aku i kana mau hana me ka hauoli.
23Anderen staken op schepen in zee, Om handel te drijven op de onmetelijke wateren.
23O ka poe iho ilalo i ka moana, ma na moku, A hana i ka hana ma na moana nui;
24Ook zij hebben Jahweh’s werken aanschouwd, In de kolken zijn wonderen.
24Ua ike no keia poe i na hana o Iehova, A mo kana mau mea kupanaha ma ka hohonu.
25Hij sprak: en er stak een stormwind op, Die zwiepte de golven omhoog;
25No ka mea, olelo wale mai oia, a hoala i ka makani kupikipikio, A piipii aku la na ale.
26Ze vlogen op naar de hemel, ploften neer in de diepten, En vergingen van angst;
26Pii aku la lakou i ka lani, a iho ilalo i ka hohonu: A hehee ko lakou uhane i ka ino.
27Ze rolden en tuimelden, als waren ze dronken, En al hun zeemanschap was tevergeefs.
27Hikaka lakou i o, a ia nei, a kunewanewa hoi e like me ke kanaka ona, A pau wale aku no ko lakou akamai.
28Maar ze riepen Jahweh aan in hun nood, En Hij verloste hen van hun angsten:
28Alaila, hea aku lakou ia Iehova i ko lakou pilikia ana, A hoopakele mai oia ia lakou, mailoko mai o ko lakou popilikia.
29Hij bedaarde de storm tot een bries, En de golven legden zich neer;
29Hoolilo no oia i ka ino i pohu, A malie loa iho la na ale.
30Wat waren ze blij, toen het kalm was geworden, En Hij hen naar de verbeide haven geleidde!
30Alaila, lealea lakou, no ka mea, ua malie; A hoopae no oia ia lakou ma ke awa a lakou e makemake ai.
31Laat ze Jahweh voor zijn goedheid dan danken, En voor zijn wonderen voor de kinderen der mensen:
31E mililani aku na kanaka ia Iehova no kona lokomaikai, A no kana mau hana kupanaha i na keiki a kanaka!
32Hem in de volksgemeente roemen, Hem in de raad der oudsten prijzen!
32E hapai no hoi ia ia ma ka ahakanaka, A e halelu aku ia ia ma ke anaina o ka poe kahiko.
33Rivieren maakt Hij tot steppe, Waterbronnen tot dorstige grond;
33Hoolilo no oia i na muliwai i waonahele, A me na waipuna i aina maloo;
34Vruchtbaar land tot zilte bodem, Om de boosheid van zijn bewoners.
34A me ka aina hua nui, i aina hua ole, No ka hewa o ka poe e noho ana malaila.
35Maar van de steppe maakt Hij een vijver, Waterbronnen van het dorre land;
35A hoolilo no hoi oia i ka waonahele, i wai lana, A me ka aina maloo hoi i wai puna.
36Daar zet Hij de hongerigen neer, Om er zich een woonplaats te stichten.
36Malaila no oia e hoonoho ai i ka poe pololi, A hoomakaukau no hoi lakou i kulanakauhale, kahi e noho ai;
37Ze bezaaien hun akkers, beplanten hun gaarden, En oogsten hun vruchten.
37A lulu no hoi lakou ma na mahinaai, A kauu iho no i na mala waina, A haawiia mai ka hua i hoohuaia'i.
38Hij zegent hen: ze worden zeer talrijk, En Hij vermeerdert hun vee.
38Hoomaikai mai la oia ia lakou, a kawowo nui ae la; Aole ia i hoemi i ka lakou poe holoholona.
39En nemen ze af in getal, en gaan ze ten onder Door verdrukking, ellende en jammer:
39A mahope, hooemiia lakou, a hoohaahania no hoi, No ka hookaumahaia, a me ka hewa, a me ka pilikia.
40Dan geeft Hij de tyrannen prijs aan de schande, En laat ze door de wildernis dolen.
40Ninini mai oia i ka hoomaau maluna o na'lii, A alakai no hoi oia ia lakou ma kahi mehameha, ala ole.
41Maar den arme heft Hij uit de ellende weer op, En maakt zijn geslacht weer talrijk als kudden:
41Hookiekie nae oia i ka poe hune mailoko aku o ka pilikia, A hoolilo i kona mau ohana, me he ohana hipa la.
42De vromen zien het, en juichen; Maar wat boos is, zwijgt stil.
42E ike aku no ka poe pono, a e lealea lakou; A e paa no ka nuku o ka hewa a pau.
43Wie wijs is, neemt het ter harte, En beseft de goedheid van Jahweh!
43Owai la ka mea akamai, a malama i keia mau mea! O lakou ka i hoomaopopo i ka lokomaikai o Iehova.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.