Psalmen 102
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1Gebed van een ongelukkige, als de moed hem ontzinkt, en hij voor Jahweh zijn jammerklacht uitstort. Jahweh, hoor mijn gebed, Mijn jammerklacht dringe tot U door!
1Aw Angraeng, lawk ka thuihaih hae tahngai ah; ka qahhaih lok loe nang khaeah pha nasoe.
2Verberg voor mij uw aanschijn niet, Wanneer het mij bang wordt; Luister naar mij, als ik roep, En verhoor mij toch snel!
2Raihaih ka tong naah kai khae hoi mikhmai hawk ving hmah; na naa to kai khae bangah patueng ah; kang kawk naah, karangah na pathim ah.
3Want als rook gaan mijn dagen voorbij; En mijn gebeente gloeit als een oven;
3Kai ih aninawk loe hmaikhue baktiah azawk o moe, ka huhnawk doeh hmai kamngaeh baktiah kangh.
4Mijn hart is verdroogd en verdord als het gras, Want ik denk er niet aan, mijn brood nog te eten;
4Ka palungthin loe zaek moe, qam baktiah azaem; buhcaak hanah doeh ka pahnet sut boeh.
5En door mijn klagen en kermen, Kleeft mijn gebeente aan mijn vlees.
5Ka haam loiah ka huhnawk doeh ka ngan hin hoiah angbet caeng boeh.
6Ik ben als een pelikaan der woestijn, En als een uil tussen puinen;
6Kai loe praezaek ih bukbuh baktih; long karoem ahmuen ih tavaa baktiah ni ka oh sut boeh.
7Ik kan niet meer slapen, en zit maar te klagen, Als een eenzame mus op het dak.
7Kai loe iip ai ah ka oh, angmabueng kaom imphu ih parit tavaa baktiah ni ka oh boeh.
8Mijn vijanden houden niet op, mij te honen, En tegen mij te razen en te vloeken.
8Ka misanawk mah ni thokkruek kasae ang thuih o; kai pahnui thuih kaminawk loe kai ih misa ah oh hanah lokthuih o.
9Ja, ik eet as als mijn brood, En met tranen meng ik mijn drank;
9Maiphunawk to buh baktiah ka caak; ka naek han koi doeh mikkhraetui hoiah angbaeh,
10Want Gij hebt om uw gramschap en toorn Mij opgenomen en weggeslingerd!
10dip thai ai ah palung na phui pongah, kai hae nang toengh tahang moe, long ah nang vah tathuk ving.
11Mijn dagen vlieden heen als een schaduw, Ik kwijn weg als het gras.
11Ka hinghaih aninawk loe kasawk tahlip baktiah oh moe, qam baktiah ka zaem.
12Maar Gij, Jahweh, blijft eeuwig, En uw Naam van geslacht tot geslacht!
12Toe Angraeng nang loe dungzan khoek to cak; na hmin panoekhaih doeh adungh kaminawk boih khoek to cak.
13Gij zult opstaan, en U over Sion ontfermen: Het is tijd, hem genadig te zijn; het uur is gekomen!
13Nang loe angthawk ueloe, Zion nuiah palungnathaih na tawn vop tih; anih tahmenhaih atue, atue khaehhaih atue angzoh boeh.
14Want uw dienaars hebben zijn stenen lief, En hebben deernis met zijn puinen.
14Na tamnanawk loe to ih thlungnawk to koeh o moe, maiphu doeh koeh o.
15Dan zullen de heidenen de Naam van Jahweh vrezen, Alle vorsten der aarde uw majesteit:
15Sithaw panoek ai kaminawk mah Angraeng ih ahmin to zii o ueloe, long ih siangpahrangnawk boih mah a lensawkhaih to zii o tih.
16Omdat Jahweh Sion herbouwt, En Zich openbaart in zijn glorie;
16Angraeng mah Zion to pakhraih naah, anih loe a lensawkhaih hoiah angphong tih.
17Zich tot de bede der verlatenen neigt, En hun gebed niet versmaadt!
17Amtang kaminawk lawkthuihaih lok to anih mah pathim pae tih, nihcae lawkthuihaih to patoek pae mak ai.
18Men schrijve dit op voor een volgend geslacht, Opdat het volk, door Jahweh herschapen, Hem zal prijzen:
18Hae kawng hae angzo han koi adung kaminawk hanah tarik tih; a sak ih kaminawk mah Angraeng to saphaw o tih.
19Als Jahweh weer neerziet Uit zijn heilige woning, En uit de hemel Weer neerblikt op aarde:
19Angraeng loe kasang angmah ih hmuenciim hoiah khet tathuk moe, van hoiah long to a dan tathuk,
20Om het gekerm der gevangenen te horen, Te verlossen, die ten dode zijn gewijd;
20thongkrah kaminawk hanghaih lok to tahngai pae, kadueh tom kaminawk to loisak hanah,
21En om Jahweh’s Naam in Sion te melden, In Jerusalem zijn lof,
21Zion ah Angraeng ih ahmin to taphong moe, Jerusalem ah anih saphawhaih laa to sak pacoengah,
22Wanneer de volkeren zich verzamelen, En de koninkrijken, om Jahweh te dienen!
22Angraeng ih tok sak hanah, kaminawk hoi praenawk nawnto amkhueng o tih.
23Wel heeft Hij midden op mijn weg mijn krachten gebroken, En mijn dagen verkort; maar toch blijf ik bidden:
23Loklam ka caeh li naah anih mah tha ang zoksak; kai ih aninawk to ang duemsak.
24Mijn God, neem mij niet weg op de helft mijner dagen; Uw jaren duren van geslacht tot geslacht.
24To pongah kai mah, Aw ka Sithaw, khosak hoih li naah ka hinghaih na la pae ving hmah; nang ih saningnawk loe angzo han koi adung kaminawk khoek to oh.
25In den beginne hebt Gij de aarde gegrond, En de hemelen zijn het werk uwer handen!
25Tangsuek nathuem hoi boeh ni long hae na sak; vannawk loe na ban hoiah sak ih hmuen ah ni oh o.
26Zij zullen vergaan, maar Gij blijft; Als een kleed zullen zij allen verslijten.
26Nihcae loe anghma angtaa o tih, toe nang loe na om poe tih; ue, nihcae loe kahni baktiah prawn o boih tih; nihcae to kahni baktiah nam khraisak tih, to naah nihcae loe amkhraih o tih.
27Gij verwisselt ze als een mantel, zij zullen verdwijnen; Maar Gij blijft dezelfde, en uw jaren nemen geen einde.
27Toe nang loe nangmah toeng roengah ni om tih; na saningnawk loe boenghaih om mak ai.
28Zo blijven ook de zonen uwer dienaars bestaan, En hun kroost houdt stand voor uw aanschijn!
28Na tamnanawk ih caanawk loe apet ai ah om o tih, nihcae ih atii loe na hmaa ah kacakah om o tih.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.