Psalmen 106
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
World English Bible
1Halleluja! Looft Jahweh, want Hij is goed En zijn genade duurt eeuwig!
1Praise the LORD! Give thanks to the LORD, for he is good, for his loving kindness endures forever.
2Wie kan Jahweh’s machtige daden vermelden, En heel zijn glorie verkonden?
2Who can utter the mighty acts of the LORD, or fully declare all his praise?
3Gelukkig hij, die de wet onderhoudt, En altijd het goede blijft doen!
3Blessed are those who keep justice. Blessed is one who does what is right at all times.
4Wees ons indachtig, o Jahweh, Om uw liefde voor uw volk; Zoek ons op met uw heil,
4Remember me, LORD, with the favor that you show to your people. Visit me with your salvation,
5Opdat wij het geluk uwer vrienden aanschouwen, Met uw blijde volk ons verblijden, Met uw erfdeel mogen roemen!
5that I may see the prosperity of your chosen, that I may rejoice in the gladness of your nation, that I may glory with your inheritance.
6Ach, wij hebben gezondigd met onze vaderen, Wij hebben misdreven en kwaad gedaan!
6We have sinned with our fathers. We have committed iniquity. We have done wickedly.
7Onze vaderen in Egypte Hebben al niet op uw wonderen gelet; En zonder aan uw talrijke gunsten te denken, Zich bij de Rode Zee tegen den Allerhoogste verzet!
7Our fathers didn’t understand your wonders in Egypt. They didn’t remember the multitude of your loving kindnesses, but were rebellious at the sea, even at the Red Sea.
8Toch redde Hij hen om wille van zijn Naam, En om zijn almacht te tonen:
8Nevertheless he saved them for his name’s sake, that he might make his mighty power known.
9Hij bedreigde de Rode Zee, ze liep droog, Hij leidde hen tussen de golven als door een uitgedroogd land.
9He rebuked the Red Sea also, and it was dried up; so he led them through the depths, as through a desert.
10Hij redde hen uit de hand van hun haters, Verloste hen uit de macht van hun vijand;
10He saved them from the hand of him who hated them, and redeemed them from the hand of the enemy.
11De wateren spoelden over hun vijanden heen, En geen bleef er over!
11The waters covered their adversaries. There was not one of them left.
12Toen sloegen ze geloof aan zijn woorden, En zongen zijn lof.
12Then they believed his words. They sang his praise.
13Maar spoedig waren ze weer zijn werken vergeten, En wachtten zijn raadsbesluiten niet af;
13They soon forgot his works. They didn’t wait for his counsel,
14Ze gaven zich in de woestijn aan hun gulzigheid over, En stelden God op de proef in de steppe.
14but gave in to craving in the desert, and tested God in the wasteland.
15Hij schonk hun wat ze Hem vroegen, Maar Hij liet ze er spoedig van walgen.
15He gave them their request, but sent leanness into their soul.
16Daarna werden ze in hun kamp afgunstig op Moses, En op Aäron, aan Jahweh gewijd.
16They envied Moses also in the camp, and Aaron, the LORD’s saint.
17Maar de aarde spleet open, zwolg Datan in, En bedolf de bent van Abiram;
17The earth opened and swallowed up Dathan, and covered the company of Abiram.
18Vuur verbrandde hun aanhang, Vlammen verteerden de bozen!
18A fire was kindled in their company. The flame burned up the wicked.
19Dan maakten ze een kalf bij de Horeb, En wierpen zich voor een afgietsel neer;
19They made a calf in Horeb, and worshiped a molten image.
20Ze verruilden hun Glorie Voor het beeld van een grasvretend rund.
20Thus they exchanged their glory for an image of a bull that eats grass.
21Ze vergaten God, hun Verlosser Die grote dingen in Egypte had gedaan,
21They forgot God, their Savior, who had done great things in Egypt,
22Wonderwerken in het land van Cham, Ontzaglijke daden bij de Rode Zee.
22wondrous works in the land of Ham, and awesome things by the Red Sea.
23En zeker had Hij hun verdelging beslist, Als Moses, zijn geliefde, er niet was geweest; Maar deze stelde zich tegen Hem in de bres, Om Hem te weerhouden, hen in zijn toorn te vernielen.
23Therefore he said that he would destroy them, had Moses, his chosen, not stood before him in the breach, to turn away his wrath, so that he wouldn’t destroy them.
24Later versmaadden ze het heerlijke land, En sloegen geen geloof aan zijn woord;
24Yes, they despised the pleasant land. They didn’t believe his word,
25Ze begonnen in hun tenten te morren, En luisterden niet naar Jahweh’s stem.
25but murmured in their tents, and didn’t listen to the LORD’s voice.
26Toen stak Hij zijn hand tegen hen op: Hij zou ze neerslaan in de woestijn,
26Therefore he swore to them that he would overthrow them in the wilderness,
27Hun zaad verstrooien onder de volken, Ze over vreemde landen verspreiden!
27that he would overthrow their offspring among the nations, and scatter them in the lands.
28Dan weer koppelden ze zich aan Báal-Peor, En aten de offers van levenloze wezens;
28They joined themselves also to Baal Peor, and ate the sacrifices of the dead.
29Ze tergden Hem door hun gedrag, Zodat er een slachting onder hen woedde.
29Thus they provoked him to anger with their deeds. The plague broke in on them.
30Toen trad Pinechas op, om de misdaad te wreken, En de slachting hield op;
30Then Phinehas stood up and executed judgment, so the plague was stopped.
31Het werd hem tot verdienste gerekend, Van geslacht tot geslacht voor altijd.
31That was credited to him for righteousness, for all generations to come.
32Ook bij de wateren van Meriba hebben ze Hem getergd, En ging het Moses om hunnentwil slecht:
32They angered him also at the waters of Meribah, so that Moses was troubled for their sakes;
33Want ze hadden zijn stemming verbitterd, Zodat hem onbezonnen woorden ontsnapten.
33because they were rebellious against his spirit, he spoke rashly with his lips.
34Ook verdelgden ze de volkeren niet, Zoals Jahweh het hun had bevolen;
34They didn’t destroy the peoples, as the LORD commanded them,
35Maar ze vermengden zich met de heidenen, En leerden hun gewoonten aan:
35but mixed themselves with the nations, and learned their works.
36Ze vereerden hun beelden, en die werden hun strik;
36They served their idols, which became a snare to them.
37Ze brachten hun zonen en dochters aan de goden ten offer;
37Yes, they sacrificed their sons and their daughters to demons.
38Ze gingen onschuldig bloed vergieten, Het bloed van hun zonen en dochters; Ze offerden het aan de beelden van Kanaän, En het land werd door hun bloedschuld ontwijd.
38They shed innocent blood, even the blood of their sons and of their daughters, whom they sacrificed to the idols of Canaan. The land was polluted with blood.
39Zo bezoedelden ze zich door eigen maaksels, En dreven overspel met het werk hunner handen!
39Thus they were defiled with their works, and prostituted themselves in their deeds.
40Toen werd Jahweh vergramd op zijn volk, En zijn erfdeel begon Hem te walgen:
40Therefore the LORD burned with anger against his people. He abhorred his inheritance.
41Hij leverde ze aan de heidenen uit, En hun haters werden hun meesters;
41He gave them into the hand of the nations. Those who hated them ruled over them.
42Ze werden verdrukt door hun vijand, Moesten bukken onder hun macht.
42Their enemies also oppressed them. They were brought into subjection under their hand.
43En al bracht Hij hun telkens verlossing, Ze bleven in hun opstand volharden! Maar werden ze door hun misdaad vermorzeld,
43He rescued them many times, but they were rebellious in their counsel, and were brought low in their iniquity.
44Dan zag Hij neer op hun nood, zodra Hij hun smeken vernam;
44Nevertheless he regarded their distress, when he heard their cry.
45Dan was Hij voor hen zijn verbond weer indachtig, Had deernis met hen naar zijn grote ontferming;
45He remembered for them his covenant, and repented according to the multitude of his loving kindnesses.
46Dan liet Hij hen genade vinden, Bij die hen hadden weggevoerd.
46He made them also to be pitied by all those who carried them captive.
47Ach, red ons Jahweh, onze God, En breng ons uit het land der heidenen samen: Opdat wij uw heilige Naam mogen danken, En uw heerlijkheid prijzen!
47Save us, LORD, our God, gather us from among the nations, to give thanks to your holy name, to triumph in your praise!
48Gezegend zij Jahweh, Israëls God, van eeuwigheid tot eeuwigheid! Laat heel het volk het herhalen: Amen! Halleluja!
48Blessed be the LORD, the God of Israel, from everlasting even to everlasting! Let all the people say, “Amen.” Praise the LORD!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.