Psalmaro 132

Londona Biblio (Esperanto, 1910)

Lutherbibel 1912

1Rememoru, ho Eternulo, Davidon kaj ĉiujn liajn suferojn;

1Ein Lied im höhern Chor. Gedenke, HERR, an David und all sein Leiden,

2Ke li ĵuris al la Eternulo, Kaj donis sanktan promeson al la Potenculo de Jakob:

2der dem HERRN schwur und gelobte dem Mächtigen Jakobs:

3Mi ne eniros en la ŝirmejon de mia domo, Mi ne supreniros sur la liton, pretigitan por mi;

3“Ich will nicht in die Hütte meines Hauses gehen noch mich aufs Lager meines Bettes legen,

4Mi ne donos dormon al miaj okuloj, Nek dormeton al miaj palpebroj,

4ich will meine Augen nicht schlafen lassen noch meine Augenlider schlummern,

5Ĝis mi trovos lokon por la Eternulo, Loĝejon por la Potenculo de Jakob.

5bis ich eine Stätte finde für den HERRN, zur Wohnung des Mächtigen Jakobs.”

6Jen ni aŭdis, ke ĝi estas en Efrata; Ni ĝin trovis sur arbara kampo.

6Siehe, wir hörten von ihr in Ephratha; wir haben sie gefunden auf dem Felde des Waldes.

7Ni iru en Lian loĝejon, Ni kliniĝu antaŭ la benketo de Liaj piedoj.

7Wir wollen in seine Wohnung gehen und anbeten vor seinem Fußschemel.

8Leviĝu, ho Eternulo, en Vian ripozejon, Vi kaj la kesto de Via potenco.

8HERR, mache dich auf zu deiner Ruhe, du und die Lade deiner Macht!

9Viaj pastroj vestiĝu per justeco, Kaj Viaj fideluloj triumfu.

9Deine Priester laß sich kleiden mit Gerechtigkeit und deine Heiligen sich freuen.

10Pro David, Via sklavo, Ne forturnu la vizaĝon de Via sanktoleito.

10Wende nicht weg das Antlitz deines Gesalbten um deines Knechtes David willen.

11La Eternulo ĵuris al David veron, kaj Li ne dekliniĝos de ĝi: Frukton de via ventro Mi sidigos sur via trono;

11Der HERR hat David einen wahren Eid geschworen, davon wird er sich nicht wenden: “Ich will dir auf deinen Stuhl setzen die Frucht deines Leibes.

12Se viaj filoj observos Mian interligon kaj Mian leĝon, kiun Mi instruos al ili, Tiam ankaŭ iliaj filoj eterne sidos sur via trono.

12Werden deine Kinder meinen Bund halten und mein Zeugnis, das ich sie lehren werde, so sollen auch ihre Kinder auf deinem Stuhl sitzen ewiglich.”

13Ĉar la Eternulo elektis Cionon, Kaj deziris, ke ĝi estu loĝejo por Li:

13Denn der HERR hat Zion erwählt und hat Lust, daselbst zu wohnen.

14Ĉi tio estas Mia ripozejo por eterne; Ĉi tie Mi loĝos, ĉar ĝin Mi ekdeziris.

14“Dies ist meine Ruhe ewiglich, hier will ich wohnen; denn es gefällt mir wohl.

15Ĝian nutraĵon Mi abunde benos, Ĝiajn malriĉulojn Mi satigos per pano.

15Ich will ihre Speise segnen und ihren Armen Brot genug geben.

16Kaj ĝiajn pastrojn Mi vestos per savo; Kaj ĝiaj fideluloj ĝojos kaj triumfos.

16Ihre Priester will ich mit Heil kleiden, und ihre Heiligen sollen fröhlich sein.

17Tie Mi elkreskigos kornon al David, Tie Mi aranĝos lumilon por Mia sanktoleito.

17Daselbst soll aufgehen das Horn Davids; ich habe meinen Gesalbten eine Leuchte zugerichtet.

18Liajn malamikojn Mi kovros per honto; Sed sur li brilos lia krono.

18Seine Feinde will ich mit Schanden kleiden; aber über ihm soll blühen seine Krone.”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.