สดุดี 132

Freedom Bible (Thai)

Lutherbibel 1912

1พระยาห์เวห์ โปรดระลึกถึงดาวิดและความทุกข์ยากทั้งสิ้นของเขา

1Ein Lied im höhern Chor. Gedenke, HERR, an David und all sein Leiden,

2เขาสาบานต่อพระยาห์เวห์ และปฏิญาณต่อองค์ผู้ทรงฤทธิ์ของยาโคบว่า

2der dem HERRN schwur und gelobte dem Mächtigen Jakobs:

3“ฉันจะไม่เข้าไปในบ้านของฉัน จะไม่ขึ้นไปนอนบนเตียง

3“Ich will nicht in die Hütte meines Hauses gehen noch mich aufs Lager meines Bettes legen,

4จะไม่ยอมให้ตาหลับ หรือให้เปลือกตาเคลิ้มลง

4ich will meine Augen nicht schlafen lassen noch meine Augenlider schlummern,

5จนกว่าจะหาสถานที่สำหรับพระยาห์เวห์ได้ เป็นที่ประทับขององค์ผู้ทรงฤทธิ์ของยาโคบ”

5bis ich eine Stätte finde für den HERRN, zur Wohnung des Mächtigen Jakobs.”

6เราได้ยินเรื่องนี้ที่เอฟราธาห์ และพบสิ่งนั้นในทุ่งยาอาร์

6Siehe, wir hörten von ihr in Ephratha; wir haben sie gefunden auf dem Felde des Waldes.

7“เราจะเข้าไปยังที่ประทับของพระองค์ จะกราบลงที่วางเท้าของพระองค์”

7Wir wollen in seine Wohnung gehen und anbeten vor seinem Fußschemel.

8พระยาห์เวห์ โปรดลุกขึ้นไปยังที่พักของพระองค์ ทั้งพระองค์และหีบแห่งฤทธานุภาพของพระองค์

8HERR, mache dich auf zu deiner Ruhe, du und die Lade deiner Macht!

9ขอให้บรรดาปุโรหิตของพระองค์สวมความชอบธรรม และให้ผู้ภักดีของพระองค์โห่ร้องด้วยความยินดี!

9Deine Priester laß sich kleiden mit Gerechtigkeit und deine Heiligen sich freuen.

10เพราะเห็นแก่ดาวิดผู้รับใช้ของพระองค์ โปรดอย่าหันหน้าหนีผู้ที่พระองค์ทรงเจิมไว้

10Wende nicht weg das Antlitz deines Gesalbten um deines Knechtes David willen.

11พระยาห์เวห์ทรงปฏิญาณต่อดาวิดด้วยความสัตย์จริง และจะไม่ทรงหันกลับจากคำปฏิญาณนั้นว่า “เราจะตั้งลูกหลานที่เกิดจากกายของเจ้าไว้บนบัลลังก์ของเจ้า

11Der HERR hat David einen wahren Eid geschworen, davon wird er sich nicht wenden: “Ich will dir auf deinen Stuhl setzen die Frucht deines Leibes.

12หากลูกหลานของเจ้ารักษาพันธสัญญาของเรา และรักษาคำพยานที่เราจะสอนพวกเขา ลูกหลานของพวกเขาก็จะนั่งบนบัลลังก์ของเจ้าตลอดไปเช่นกัน”

12Werden deine Kinder meinen Bund halten und mein Zeugnis, das ich sie lehren werde, so sollen auch ihre Kinder auf deinem Stuhl sitzen ewiglich.”

13เพราะพระยาห์เวห์ทรงเลือกศิโยน และปรารถนาให้เป็นที่ประทับของพระองค์

13Denn der HERR hat Zion erwählt und hat Lust, daselbst zu wohnen.

14“ที่นี่เป็นที่พักของเราตลอดไป เราจะอยู่ที่นี่ เพราะเราปรารถนาที่นี่

14“Dies ist meine Ruhe ewiglich, hier will ich wohnen; denn es gefällt mir wohl.

15เราจะอวยพรให้เสบียงของเมืองนี้อุดมสมบูรณ์ จะให้ขนมปังแก่คนยากไร้จนอิ่ม

15Ich will ihre Speise segnen und ihren Armen Brot genug geben.

16เราจะสวมความรอดให้ปุโรหิตของเมืองนี้ และผู้ภักดีจะโห่ร้องด้วยความยินดี

16Ihre Priester will ich mit Heil kleiden, und ihre Heiligen sollen fröhlich sein.

17ที่นี่เราจะทำให้เขาของดาวิดแตกหน่อขึ้น และเตรียมตะเกียงไว้สำหรับผู้ที่เราเจิม

17Daselbst soll aufgehen das Horn Davids; ich habe meinen Gesalbten eine Leuchte zugerichtet.

18เราจะสวมความอับอายให้ศัตรูของเขา แต่มงกุฎบนศีรษะของเขาจะส่องประกาย”

18Seine Feinde will ich mit Schanden kleiden; aber über ihm soll blühen seine Krone.”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.