สดุดี 132
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
no verse 0 in this text
שִׁ֗יר הַֽמַּ֫עֲל֥וֹת
1พระยาห์เวห์ โปรดระลึกถึงดาวิดและความทุกข์ยากทั้งสิ้นของเขา
1זְכוֹר־יְהוָ֥ה לְדָוִ֑ד אֵ֝ת כָּל־עֻנּוֹתֽוֹ׃
2เขาสาบานต่อพระยาห์เวห์ และปฏิญาณต่อองค์ผู้ทรงฤทธิ์ของยาโคบว่า
2אֲשֶׁ֣ר נִ֭שְׁבַּע לַיהוָ֑ה נָ֝דַ֗ר לַאֲבִ֥יר יַעֲקֹֽב׃
3“ฉันจะไม่เข้าไปในบ้านของฉัน จะไม่ขึ้นไปนอนบนเตียง
3אִם־אָ֭בֹא בְּאֹ֣הֶל בֵּיתִ֑י אִם־אֶ֝עֱלֶ֗ה עַל־עֶ֥רֶשׂ יְצוּעָֽי׃
4จะไม่ยอมให้ตาหลับ หรือให้เปลือกตาเคลิ้มลง
4אִם־אֶתֵּ֣ן שְׁנַ֣ת לְעֵינָ֑י לְֽעַפְעַפַּ֥י תְּנוּמָֽה׃
5จนกว่าจะหาสถานที่สำหรับพระยาห์เวห์ได้ เป็นที่ประทับขององค์ผู้ทรงฤทธิ์ของยาโคบ”
5עַד־אֶמְצָ֣א מָ֭קוֹם לַיהוָ֑ה מִ֝שְׁכָּנ֗וֹת לַאֲבִ֥יר יַעֲקֹֽב׃
6เราได้ยินเรื่องนี้ที่เอฟราธาห์ และพบสิ่งนั้นในทุ่งยาอาร์
6הִנֵּֽה־שְׁמַֽעֲנ֥וּהָ בְאֶפְרָ֑תָה מְ֝צָאנ֗וּהָ בִּשְׂדֵי־יָֽעַר׃
7“เราจะเข้าไปยังที่ประทับของพระองค์ จะกราบลงที่วางเท้าของพระองค์”
7נָב֥וֹאָה לְמִשְׁכְּנוֹתָ֑יו נִ֝שְׁתַּחֲוֶ֗ה לַהֲדֹ֥ם רַגְלָֽיו׃
8พระยาห์เวห์ โปรดลุกขึ้นไปยังที่พักของพระองค์ ทั้งพระองค์และหีบแห่งฤทธานุภาพของพระองค์
8קוּמָ֣ה יְ֭הוָה לִמְנוּחָתֶ֑ךָ אַ֝תָּ֗ה וַאֲר֥וֹן עֻזֶּֽךָ׃
9ขอให้บรรดาปุโรหิตของพระองค์สวมความชอบธรรม และให้ผู้ภักดีของพระองค์โห่ร้องด้วยความยินดี!
9כֹּהֲנֶ֥יךָ יִלְבְּשׁוּ־צֶ֑דֶק וַחֲסִידֶ֥יךָ יְרַנֵּֽנוּ׃
10เพราะเห็นแก่ดาวิดผู้รับใช้ของพระองค์ โปรดอย่าหันหน้าหนีผู้ที่พระองค์ทรงเจิมไว้
10בַּ֭עֲבוּר דָּוִ֣ד עַבְדֶּ֑ךָ אַל־תָּ֝שֵׁ֗ב פְּנֵ֣י מְשִׁיחֶֽךָ׃
11พระยาห์เวห์ทรงปฏิญาณต่อดาวิดด้วยความสัตย์จริง และจะไม่ทรงหันกลับจากคำปฏิญาณนั้นว่า “เราจะตั้งลูกหลานที่เกิดจากกายของเจ้าไว้บนบัลลังก์ของเจ้า
11נִשְׁבַּֽע־יְהוָ֨ה׀ לְדָוִ֡ד אֱמֶת֮ לֹֽא־יָשׁ֪וּב מִ֫מֶּ֥נָּה מִפְּרִ֥י בִטְנְךָ֑ אָ֝שִׁ֗ית לְכִסֵּא־לָֽךְ׃
12หากลูกหลานของเจ้ารักษาพันธสัญญาของเรา และรักษาคำพยานที่เราจะสอนพวกเขา ลูกหลานของพวกเขาก็จะนั่งบนบัลลังก์ของเจ้าตลอดไปเช่นกัน”
12אִֽם־יִשְׁמְר֬וּ בָנֶ֨יךָ׀ בְּרִיתִי֮ וְעֵדֹתִ֥י ז֗וֹ אֲלַ֫מְּדֵ֥ם גַּם־בְּנֵיהֶ֥ם עֲדֵי־עַ֑ד יֵ֝שְׁב֗וּ לְכִסֵּא־לָֽךְ׃
13เพราะพระยาห์เวห์ทรงเลือกศิโยน และปรารถนาให้เป็นที่ประทับของพระองค์
13כִּֽי־בָחַ֣ר יְהוָ֣ה בְּצִיּ֑וֹן אִ֝וָּ֗הּ לְמוֹשָׁ֥ב לֽוֹ׃
14“ที่นี่เป็นที่พักของเราตลอดไป เราจะอยู่ที่นี่ เพราะเราปรารถนาที่นี่
14זֹאת־מְנוּחָתִ֥י עֲדֵי־עַ֑ד פֹּֽה־אֵ֝שֵׁ֗ב כִּ֣י אִוִּתִֽיהָ׃
15เราจะอวยพรให้เสบียงของเมืองนี้อุดมสมบูรณ์ จะให้ขนมปังแก่คนยากไร้จนอิ่ม
15צֵ֭ידָהּ בָּרֵ֣ךְ אֲבָרֵ֑ךְ אֶ֝בְיוֹנֶ֗יהָ אַשְׂבִּ֥יעַֽ לָֽחֶם׃
16เราจะสวมความรอดให้ปุโรหิตของเมืองนี้ และผู้ภักดีจะโห่ร้องด้วยความยินดี
16וְֽ֭כֹהֲנֶיהָ אַלְבִּ֣ישׁ יֶ֑שַׁע וַ֝חֲסִידֶ֗יהָ רַנֵּ֥ן יְרַנֵּֽנוּ׃
17ที่นี่เราจะทำให้เขาของดาวิดแตกหน่อขึ้น และเตรียมตะเกียงไว้สำหรับผู้ที่เราเจิม
17שָׁ֤ם אַצְמִ֣יחַ קֶ֣רֶן לְדָוִ֑ד עָרַ֥כְתִּי נֵ֝֗ר לִמְשִׁיחִֽי׃
18เราจะสวมความอับอายให้ศัตรูของเขา แต่มงกุฎบนศีรษะของเขาจะส่องประกาย”
18א֭וֹיְבָיו אַלְבִּ֣ישׁ בֹּ֑שֶׁת וְ֝עָלָ֗יו יָצִ֥יץ נִזְרֽוֹ׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.