สดุดี 50
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Lutherbibel 1912
1ผู้ทรงฤทธิ์ พระเจ้า พระยาห์เวห์ ตรัส และเรียกแผ่นดินโลกตั้งแต่ดวงอาทิตย์ขึ้นจนตก
1Ein Psalm Asaphs. Gott, der HERR, der Mächtige, redet und ruft der Welt vom Aufgang der Sonne bis zu ihrem Niedergang.
2จากศิโยน ความงามอันสมบูรณ์แบบ พระเจ้าส่องประกายออกมา
2Aus Zion bricht an der schöne Glanz Gottes.
3พระเจ้าของเรากำลังมา และจะไม่นิ่งเงียบ ไฟเผาผลาญอยู่ข้างหน้าพระองค์ พายุโหมแรงรอบพระองค์
3Unser Gott kommt und schweigt nicht. Fressend Feuer geht vor ihm her und um ihn her ist ein großes Wetter.
4พระองค์เรียกฟ้าสวรรค์เบื้องบน และเรียกแผ่นดินโลก เพื่อจะตัดสินประชากรของพระองค์
4Er ruft Himmel und Erde, daß er sein Volk richte:
5“จงรวบรวมผู้ภักดีต่อเรามาหาเรา คนที่ทำพันธสัญญากับเราด้วยเครื่องบูชา”
5“Versammelt mir meine Heiligen, die den Bund mit mir gemacht haben beim Opfer.”
6ฟ้าสวรรค์จะประกาศความชอบธรรมของพระองค์ เพราะพระเจ้าเองคือผู้พิพากษา เซลาห์
6Und die Himmel werden seine Gerechtigkeit verkündigen; denn Gott ist Richter. (Sela.)
7“ประชากรของเรา ฟังเถิด เราจะพูด อิสราเอล เราจะเป็นพยานกล่าวโทษเจ้า เราคือพระเจ้า พระเจ้าของเจ้า
7“Höre, mein Volk, laß mich reden; Israel, laß mich unter dir zeugen: Ich, Gott, bin dein Gott.
8เราไม่ได้ตำหนิเจ้าเรื่องเครื่องบูชา เครื่องเผาบูชาของเจ้าอยู่ตรงหน้าเราเสมอ
8Deines Opfers halber strafe ich dich nicht, sind doch deine Brandopfer immer vor mir.
9เราไม่ต้องการวัวผู้จากคอกของเจ้า หรือแพะตัวผู้จากเล้าของเจ้า
9Ich will nicht von deinem Hause Farren nehmen noch Böcke aus deinen Ställen.
10เพราะสัตว์ทุกตัวในป่าเป็นของเรา รวมทั้งสัตว์เลี้ยงบนเนินเขาพันลูก
10Denn alle Tiere im Walde sind mein und das Vieh auf den Bergen, da sie bei tausend gehen.
11เรารู้นกทุกตัวบนภูเขา สัตว์ป่าในทุ่งก็เป็นของเรา
11Ich kenne alle Vögel auf den Bergen, und allerlei Tier auf dem Feld ist vor mir.
12ถ้าเราหิว เราก็ไม่ต้องบอกเจ้า เพราะโลกและทุกสิ่งในนั้นเป็นของเรา
12Wo mich hungerte, wollte ich dir nicht davon sagen; denn der Erdboden ist mein und alles, was darinnen ist.
13เราจะกินเนื้อวัวผู้หรือ? หรือจะดื่มเลือดแพะ?
13Meinst du, daß ich Ochsenfleisch essen wolle oder Bocksblut trinken?
14จงถวายเครื่องบูชาแห่งการขอบคุณแด่พระเจ้า และทำตามคำปฏิญาณที่ให้ไว้ต่อองค์ผู้สูงสุด
14Opfere Gott Dank und bezahle dem Höchsten deine Gelübde
15จงร้องหาเราในวันทุกข์ยาก เราจะช่วยเจ้าให้พ้น แล้วเจ้าจะให้เกียรติเรา”
15und rufe mich an in der Not, so will ich dich erretten, so sollst du mich preisen.”
16แต่พระเจ้าตรัสกับคนชั่วว่า “เจ้ามีสิทธิ์อะไรมาเล่ากฎเกณฑ์ของเรา และเอาพันธสัญญาของเรามาพูดติดปาก
16Aber zum Gottlosen spricht Gott: “Was verkündigst du meine Rechte und nimmst meinen Bund in deinen Mund,
17ทั้งที่เจ้าเกลียดคำสั่งสอน และโยนคำของเราทิ้งไว้ข้างหลัง?
17so du doch Zucht hassest und wirfst meine Worte hinter dich?
18เมื่อเห็นขโมย เจ้าก็เข้าข้างเขา และเข้าเป็นพวกกับคนล่วงประเวณี
18Wenn du einen Dieb siehst, so läufst du mit ihm und hast Gemeinschaft mit den Ehebrechern.
19“เจ้าปล่อยปากให้พูดชั่ว ลิ้นของเจ้าสานคำหลอกลวง
19Deinen Mund lässest du Böses reden, und deine Zunge treibt Falschheit.
20เจ้านั่งพูดร้ายพี่น้องของตัวเอง ใส่ร้ายลูกชายของแม่เจ้าเอง
20Du sitzest und redest wider deinen Bruder; deiner Mutter Sohn verleumdest du.
21เจ้าทำเรื่องเหล่านี้ แต่เรานิ่งเงียบ เจ้าจึงคิดว่าเราเหมือนเจ้า เราจะตำหนิเจ้า และเรียงข้อกล่าวหาไว้ต่อหน้าต่อตาเจ้า
21Das tust du, und ich schweige; da meinst du, ich werde sein gleichwie du. Aber ich will dich strafen und will dir's unter Augen stellen.
22“พวกเจ้าที่ลืมพระเจ้า จงคิดเรื่องนี้ให้ดี ไม่อย่างนั้นเราจะฉีกเจ้าเป็นชิ้น ๆ และจะไม่มีใครช่วย
22Merket doch das, die ihr Gottes vergesset, daß ich nicht einmal hinraffe und sei kein Retter da.
23คนที่ถวายเครื่องบูชาแห่งการขอบคุณให้เกียรติเรา และคนที่จัดวิถีของตนให้พร้อม เราจะให้เขาเห็นความรอดของพระเจ้า”
23Wer Dank opfert, der preiset mich; und da ist der Weg, daß ich ihm zeige das Heil Gottes.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.