Tingtoeng
Chapter 50
Baibal Olcim (Matupi Chin)
vs Lutherbibel 1912
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Tingtoeng 50

Baibal Olcim (Matupi Chin)
Lutherbibel 1912
1Pathen, BOEIPA Pathen loh a thui tih, khocuk lamkah khotlak duela, diklai a tuentah.
1Ein Psalm Asaphs. Gott, der HERR, der Mächtige, redet und ruft der Welt vom Aufgang der Sonne bis zu ihrem Niedergang.
2Pathen kah a sakthen a soepnah loh Zion lamkah ha sae.
2Aus Zion bricht an der schöne Glanz Gottes.
3Mamih kah Pathen te halo tih omlip pawh. A hmai ah hmai loh a hlawp tih a taengvai ah boehoeng khohli.
3Unser Gott kommt und schweigt nicht. Fressend Feuer geht vor ihm her und um ihn her ist ein großes Wetter.
4A pilnam te laitloek ham a sosang kah vaan rhoek neh diklai te a tuentah.
4Er ruft Himmel und Erde, daß er sein Volk richte:
5Hmueih neh ka paipi aka saii, ka hlangcim rhoek kai taengla tingtun uh lah.
5“Versammelt mir meine Heiligen, die den Bund mit mir gemacht haben beim Opfer.”
6Pathen amah loh lai a tloek dongah a duengnah te vaan rhoek long khaw a thui uh. Selah
6Und die Himmel werden seine Gerechtigkeit verkündigen; denn Gott ist Richter. (Sela.)
7Ka pilnam aw ya van lah. Israel taengah ka voek vetih Pathen kamah, nangmih kah Pathen loh nangmih taengah ka laipai ni.
7“Höre, mein Volk, laß mich reden; Israel, laß mich unter dir zeugen: Ich, Gott, bin dein Gott.
8Nang kah hmueih neh na hmueihhlutnah dongah nang kan tluung moenih. Ka hmai ah om taitu ngawn.
8Deines Opfers halber strafe ich dich nicht, sind doch deine Brandopfer immer vor mir.
9Na im kah vaitotal khaw, na vongtung kah kikong khaw ka doe moenih.
9Ich will nicht von deinem Hause Farren nehmen noch Böcke aus deinen Ställen.
10Duup kah mulhing boeih neh tlang thawngkhat kah rhamsa boeih ke kamah koe ni.
10Denn alle Tiere im Walde sind mein und das Vieh auf den Bergen, da sie bei tausend gehen.
11Tlang kah vaa boeih te ka ming tih kohong kah satlung khaw kamah taengah om coeng.
11Ich kenne alle Vögel auf den Bergen, und allerlei Tier auf dem Feld ist vor mir.
12Lunglai neh a khuikah boeih te kamah taengah om tih ka lamlum cakhaw nang taengah ka thui mahpawh.
12Wo mich hungerte, wollte ich dir nicht davon sagen; denn der Erdboden ist mein und alles, was darinnen ist.
13Vaito lueng saa te ka caak vetih kikong thii te ka ok aya?
13Meinst du, daß ich Ochsenfleisch essen wolle oder Bocksblut trinken?
14Uemonah te Pathen taengah nawn lamtah na olcaeng te Khohni taengah thuung lah.
14Opfere Gott Dank und bezahle dem Höchsten deine Gelübde
15Te dongah citcai tue vaengah kai n'khue lah. Nang kan pumcum vetih kai nan thangpom ni.
15und rufe mich an in der Not, so will ich dich erretten, so sollst du mich preisen.”
16Tedae Pathen loh halang te, “Ka oltlueh aka tae ham neh na ka dongah ka paipi aka khuen nang te bahamlae?
16Aber zum Gottlosen spricht Gott: “Was verkündigst du meine Rechte und nimmst meinen Bund in deinen Mund,
17Thuituennah na hmuhuet tih ka ol he na hnukla na voeih.
17so du doch Zucht hassest und wirfst meine Worte hinter dich?
18Hlanghuen na hmuh vaengah, anih taeng neh na hamsum dongkah, samphaih rhoek taengah na ngaingaih.
18Wenn du einen Dieb siehst, so läufst du mit ihm und hast Gemeinschaft mit den Ehebrechern.
19Boethae ham na ka na hnonah tih na lai kah thailatnah neh na sun.
19Deinen Mund lässest du Böses reden, und deine Zunge treibt Falschheit.
20Na pacaboeina taengah na ngol tih na cal van dae na manu ca te boekoekthingka na paek.
20Du sitzest und redest wider deinen Bruder; deiner Mutter Sohn verleumdest du.
21Hekah he na saii vaengah ka omlip hatah namah bangla om khaw om ni tila na poek. Nang te kan tluung vetih na mikhmuh ah kan yan ni.
21Das tust du, und ich schweige; da meinst du, ich werde sein gleichwie du. Aber ich will dich strafen und will dir's unter Augen stellen.
22He he Pathen aka hnilh rhoek loh yakming uh laeh. Kam poel vetih aka huul om pawt ve.
22Merket doch das, die ihr Gottes vergesset, daß ich nicht einmal hinraffe und sei kein Retter da.
23Uemonah aka nawn loh kai n'thangpom tih longpuei a rhoek a bah dongah Pathen kah daemnah te anih ka tueng ni,” a ti.
23Wer Dank opfert, der preiset mich; und da ist der Weg, daß ich ihm zeige das Heil Gottes.”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.