สดุดี 83

Freedom Bible (Thai)

Lutherbibel 1912

1พระเจ้า อย่านิ่งเงียบ อย่าเงียบเสียง และอย่าอยู่นิ่งเลย พระเจ้า

1Ein Psalmlied Asaphs. Gott, schweige doch nicht also und sei doch nicht so still; Gott, halt doch nicht so inne!

2ศัตรูของพระองค์กำลังฮือขึ้น คนที่เกลียดพระองค์ชูหัวขึ้น

2Denn siehe, deine Feinde toben, und die dich hassen, richten den Kopf auf.

3พวกเขาวางแผนอย่างเจ้าเล่ห์ต่อต้านประชากรของพระองค์ สมคบคิดเล่นงานคนที่พระองค์ทะนุถนอม

3Sie machen listige Anschläge gegen dein Volk und ratschlagen wider deine Verborgenen.

4พวกเขาพูดว่า “มาเถิด เรามาทำลายพวกเขาให้สิ้นชาติ เพื่อจะไม่มีใครจดจำชื่ออิสราเอลอีก”

4“Wohl her!” sprechen sie; “laßt uns sie ausrotten, daß sie kein Volk seien, daß des Namens Israel nicht mehr gedacht werde!”

5เพราะพวกเขาร่วมกันวางแผนเป็นใจเดียว และทำพันธมิตรต่อต้านพระองค์

5Denn sie haben sich miteinander vereinigt und einen Bund wider dich gemacht,

6คือเต็นท์ของเอโดมและชาวอิชมาเอล โมอับและชาวฮาการ์

6die Hütten der Edomiter und Ismaeliter, der Moabiter und Hagariter,

7เกบาล อัมโมน และอามาเลข ฟีลิสเตียกับชาวเมืองไทระ

7der Gebaliter, Ammoniter und Amalekiter, die Philister samt denen zu Tyrus;

8อัสซีเรียก็เข้าร่วมกับพวกเขา พวกเขาช่วยลูกหลานของโลท เซลาห์

8Assur hat sich auch zu ihnen geschlagen; sie helfen den Kindern Lot. (Sela.)

9โปรดทำกับพวกเขาอย่างที่พระองค์ทำกับมีเดียน อย่างที่ทำกับสิเสราและยาบินที่แม่น้ำคีโชน

9Tue ihnen, wie den Midianitern, wie Sisera, wie Jabin am Bach Kison,

10พวกเขาพินาศที่เอนโดร์ กลายเป็นมูลบนพื้นดิน

10die vertilgt wurden bei Endor und wurden zu Kot auf der Erde.

11โปรดทำให้พวกขุนนางของเขาเป็นเหมือนโอเรบและเศเอบ ให้บรรดาเจ้านายเป็นเหมือนเศบาห์และศัลมุนนา

11Mache ihre Fürsten wie Oreb und Seeb, alle ihre Obersten wie Sebah und Zalmuna,

12คนเหล่านั้นเคยพูดว่า “เรามายึดทุ่งหญ้าของพระเจ้าเป็นของเรากันเถิด”

12die da sagen: Wir wollen Häuser Gottes einnehmen.

13พระเจ้าของฉัน โปรดทำให้พวกเขาเหมือนพุ่มไม้แห้งที่กลิ้งตามลม เหมือนแกลบต่อหน้าลม

13Gott, mache sie wie einen Wirbel, wie Stoppeln vor dem Winde.

14เหมือนไฟที่เผาป่า เหมือนเปลวไฟที่เผาภูเขา

14Wie ein Feuer den Wald verbrennt und wie eine Flamme die Berge anzündet:

15ขอพระองค์ไล่ตามพวกเขาด้วยพายุหมุน ทำให้พวกเขาหวาดกลัวด้วยพายุของพระองค์

15also verfolge sie mit deinem Wetter und erschrecke sie mit deinem Ungewitter.

16โปรดให้ใบหน้าของพวกเขาเต็มด้วยความอับอาย เพื่อพวกเขาจะได้แสวงหาพระนามของพระองค์ พระยาห์เวห์

16Mache ihr Angesicht voll Schande, daß sie nach deinem Namen fragen müssen, o HERR.

17ขอให้พวกเขาผิดหวังและหวาดหวั่นตลอดไป ขอให้พวกเขาอับอายและพินาศ

17Schämen müssen sie sich und erschrecken auf immer und zu Schanden werden und umkommen;

18เพื่อพวกเขาจะได้รู้ว่าพระองค์เพียงผู้เดียว ผู้มีพระนามว่าพระยาห์เวห์ คือองค์ผู้สูงสุดเหนือทั่วทั้งแผ่นดินโลก

18so werden sie erkennen, daß du mit deinem Namen heißest HERR allein und der Höchste in aller Welt.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.