สดุดี 22
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Lutherbibel 1912
1พระเจ้าของฉัน พระเจ้าของฉัน ทำไมพระองค์ละทิ้งฉัน? ทำไมพระองค์อยู่ไกลนัก ไม่มาช่วยฉัน ไกลจากเสียงคร่ำครวญของฉัน?
1Ein Psalm Davids, vorzusingen; von der Hinde, die früh gejagt wird. Mein Gott, mein Gott, warum hast du mich verlassen? ich heule; aber meine Hilfe ist ferne.
2พระเจ้าของฉัน กลางวันฉันร้องหา แต่พระองค์ไม่ตอบ กลางคืนก็ยังร้องไม่หยุด
2Mein Gott, des Tages rufe ich, so antwortest du nicht; und des Nachts schweige ich auch nicht.
3แต่พระองค์บริสุทธิ์ พระองค์อยู่ท่ามกลางคำสรรเสริญของอิสราเอล
3Aber du bist heilig, der du wohnst unter dem Lobe Israels.
4บรรพบุรุษของเราวางใจในพระองค์ พวกเขาวางใจ แล้วพระองค์ก็ช่วยกู้
4Unsre Väter hofften auf dich; und da sie hofften, halfst du ihnen aus.
5พวกเขาร้องหาพระองค์ แล้วก็ได้รับการช่วยกู้ วางใจในพระองค์ และไม่ต้องผิดหวัง
5Zu dir schrieen sie und wurden errettet; sie hofften auf dich und wurden nicht zu Schanden.
6แต่ฉันเป็นเพียงหนอน ไม่ใช่คน ถูกผู้คนเหยียดหยาม ถูกประชาชนดูหมิ่น
6Ich aber bin ein Wurm und kein Mensch, ein Spott der Leute und Verachtung des Volks.
7ทุกคนที่เห็นฉันต่างเยาะเย้ย เบะปากใส่ฉัน ส่ายหัวแล้วพูดว่า
7Alle, die mich sehen, spotten mein, sperren das Maul auf und schütteln den Kopf:
8“เขาฝากตัวไว้กับพระยาห์เวห์ ก็ให้พระองค์ช่วยเขาสิ! ให้พระองค์กู้เขา ในเมื่อพระยาห์เวห์พอใจเขานัก!”
8“Er klage es dem HERRN; der helfe ihm aus und errette ihn, hat er Lust zu ihm.”
9แต่พระองค์เป็นผู้พาฉันออกจากครรภ์ ทำให้ฉันวางใจตั้งแต่ยังดูดนมแม่
9Denn du hast mich aus meiner Mutter Leib gezogen; du warst meine Zuversicht, da ich noch an meiner Mutter Brüsten war.
10ตั้งแต่ออกจากครรภ์ ฉันก็ถูกโยนไว้กับพระองค์ พระองค์เป็นพระเจ้าของฉันตั้งแต่แม่ให้กำเนิด
10Auf dich bin ich geworfen von Mutterleib an; du bist mein Gott von meiner Mutter Schoß an.
11อย่าอยู่ไกลจากฉัน เพราะความทุกข์อยู่ใกล้ และไม่มีใครช่วยได้
11Sei nicht ferne von mir, denn Angst ist nahe; denn es ist hier kein Helfer.
12วัวผู้มากมายล้อมฉันไว้ วัวผู้แข็งแรงแห่งบาชานล้อมฉันรอบด้าน
12Große Farren haben mich umgeben, gewaltige Stiere haben mich umringt.
13พวกมันอ้าปากกว้างใส่ฉัน เหมือนสิงโตคำรามที่กำลังฉีกเหยื่อ
13Ihren Rachen sperren sie auf gegen mich wie ein brüllender und reißender Löwe.
14ฉันถูกเทออกเหมือนน้ำ กระดูกทุกชิ้นหลุดจากข้อต่อ ใจฉันเหมือนขี้ผึ้ง ละลายอยู่ข้างใน
14Ich bin ausgeschüttet wie Wasser, alle meine Gebeine haben sich zertrennt; mein Herz ist in meinem Leibe wie zerschmolzen Wachs.
15กำลังของฉันแห้งกรังเหมือนเศษหม้อดิน ลิ้นติดเพดานปาก พระองค์พาฉันลงสู่ฝุ่นแห่งความตาย
15Meine Kräfte sind vertrocknet wie eine Scherbe, und meine Zunge klebt an meinem Gaumen, und du legst mich in des Todes Staub.
16เพราะฝูงสุนัขล้อมฉันไว้ กลุ่มคนทำชั่วปิดล้อมฉัน พวกเขาแทงทะลุมือและเท้าของฉัน
16Denn die Hunde haben mich umgeben, und der Bösen Rotte hat mich umringt; sie haben meine Hände und Füße durchgraben.
17ฉันนับกระดูกของตัวเองได้ทุกชิ้น พวกเขาจ้องมองฉันไม่วางตา
17Ich kann alle meine Gebeine zählen; aber sie schauen und sehen ihre Lust an mir.
18พวกเขาแบ่งเสื้อผ้าของฉันกัน และจับสลากเสื้อคลุมของฉัน
18Sie teilen meine Kleider unter sich und werfen das Los um mein Gewand.
19แต่พระยาห์เวห์ อย่าอยู่ไกลเลย พระองค์คือผู้ช่วยของฉัน รีบมาช่วยฉัน!
19Aber du, HERR, sei nicht ferne; meine Stärke, eile, mir zu helfen!
20ช่วยชีวิตฉันให้พ้นจากดาบ ชีวิตอันมีค่าของฉันให้พ้นจากอำนาจของสุนัข
20Errette meine Seele vom Schwert, meine einsame von den Hunden!
21ช่วยฉันให้พ้นจากปากสิงโต! ใช่แล้ว พระองค์ช่วยฉันให้พ้นจากเขาของวัวป่า
21Hilf mir aus dem Rachen des Löwen und errette mich von den Einhörnern!
22ฉันจะประกาศพระนามของพระองค์แก่พี่น้องของฉัน ท่ามกลางที่ประชุม จะยกย่องพระองค์
22Ich will deinen Namen predigen meinen Brüdern; ich will dich in der Gemeinde rühmen.
23คนที่ยำเกรงพระยาห์เวห์ จงสรรเสริญพระองค์! ลูกหลานยาโคบทั้งหลาย จงถวายเกียรติแด่พระองค์! ลูกหลานอิสราเอลทั้งหมด จงยำเกรงพระองค์!
23Rühmet den HERRN, die ihr ihn fürchtet; es ehre ihn aller Same Jakobs, und vor ihm scheue sich aller Same Israels.
24เพราะพระองค์ไม่ได้ดูหมิ่นหรือรังเกียจความทุกข์ของคนที่ทนทุกข์ ไม่ได้ซ่อนใบหน้าจากเขา เมื่อเขาร้องหา พระองค์ก็ฟัง
24Denn er hat nicht verachtet noch verschmäht das Elend des Armen und sein Antlitz vor ihm nicht verborgen; und da er zu ihm schrie, hörte er's.
25คำสรรเสริญที่ฉันถวายพระองค์จะดังขึ้นในที่ประชุมใหญ่ ฉันจะทำตามคำปฏิญาณต่อหน้าคนที่ยำเกรงพระองค์
25Dich will ich preisen in der großen Gemeinde; ich will mein Gelübde bezahlen vor denen, die ihn fürchten.
26คนถ่อมใจจะได้กินจนอิ่ม คนที่แสวงหาพระยาห์เวห์จะยกย่องพระองค์ ขอให้ใจของพวกท่านมีชีวิตอยู่ตลอดไป
26Die Elenden sollen essen, daß sie satt werden; und die nach dem HERRN fragen, werden ihn preisen; euer Herz soll ewiglich leben.
27คนทั่วทุกมุมโลกจะระลึกถึงพระยาห์เวห์และหันกลับมาหาพระองค์ ทุกครอบครัวของชนชาติต่าง ๆ จะก้มกราบต่อหน้าพระองค์
27Es werden gedenken und sich zum HERRN bekehren aller Welt Enden und vor ihm anbeten alle Geschlechter der Heiden.
28เพราะอาณาจักรเป็นของพระยาห์เวห์ พระองค์ปกครองเหนือชนชาติทั้งหลาย
28Denn des HERRN ist das Reich, und er herrscht unter den Heiden.
29คนมั่งคั่งทั่วแผ่นดินจะกินและก้มกราบ ทุกคนที่กำลังลงสู่ฝุ่นจะคุกเข่าต่อหน้าพระองค์ แม้แต่คนที่รักษาชีวิตตัวเองไว้ไม่ได้
29Alle Fetten auf Erden werden essen und anbeten; vor ihm werden die Kniee beugen alle, die im Staub liegen, und die, so kümmerlich leben.
30เชื้อสายรุ่นหลังจะรับใช้พระองค์ คนรุ่นต่อไปจะได้ฟังเรื่องขององค์เจ้านาย
30Er wird einen Samen haben, der ihm dient; vom Herrn wird man verkündigen zu Kindeskind.
31พวกเขาจะมาและประกาศความเที่ยงธรรมของพระองค์แก่ประชาชนรุ่นที่ยังไม่เกิด ว่าพระองค์ได้ทำสิ่งนี้แล้ว
31Sie werden kommen und seine Gerechtigkeit predigen dem Volk, das geboren wird, daß er's getan hat.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.