Псалтырь 105
Synodal Translation (Синодальный перевод)Translation
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Славьте Господа, ибо Он благ, ибо вовек милость Его.
1Halleluja! Looft Jahweh, verkondigt zijn Naam, Maakt onder de volken zijn daden bekend;
2Кто изречет могущество Господа, возвестит все хвалы Его?
2Zingt en juicht Hem ter ere, En verhaalt al zijn wonderen!
3Блаженны хранящие суд и творящие правду во всякое время!
3Roemt in zijn heilige Naam: Vreugd moet er zijn in de harten der Jahweh-vereerders!
4Вспомни о мне, Господи, в благоволении к народу Твоему; посети меня спасением Твоим,
4Wendt u tot Jahweh en zijn macht, Houdt niet op, zijn aanschijn te zoeken;
5дабы мне видеть благоденствие избранных Твоих, веселиться веселием народа Твоего, хвалиться с наследием Твоим.
5Denkt aan de wonderen, die Hij deed, Aan zijn tekenen, aan zijn gerichten:
6Согрешили мы с отцами нашими, совершили беззаконие, соделали неправду.
6Gij kinderen van Abraham, zijn dienaar; Gij zonen van Jakob, zijn vriend!
7Отцы наши в Египте не уразумели чудес Твоих, не помнили множества милостей Твоих, и возмутились у моря, у Чермного моря.
7Hij, Jahweh, is onze God; Voor heel de aarde gelden zijn wetten!
8Но Он спас их ради имени Своего, дабы показать могущество Свое.
8Hij blijft zijn verbond voor eeuwig indachtig, En zijn belofte in duizend geslachten:
9Грозно рек морю Чермному, и оно иссохло; и провел их по безднам, как по суше;
9Het verbond, met Abraham gesloten, De belofte, aan Isaäk gezworen.
10и спас их от руки ненавидящего и избавил их от руки врага.
10En Hij heeft die belofte aan Jakob bekrachtigd, Aan Israël het eeuwig verbond:
11Воды покрыли врагов их, ни одного из них не осталось.
11Hij zeide: “Aan u zal Ik geven Het land van Kanaän als uw erfdeel.”
12И поверили они словам Его, и воспели хвалу Ему.
12Toch waren ze daar maar gering in getal, Nog zonder aanzien en vreemd.
13Но скоро забыли дела Его, не дождались Его изволения;
13En toen ze nog zwierven van volk tot volk, Van het ene rijk naar het andere,
14увлеклись похотением в пустыне, и искусили Бога в необитаемой.
14Duldde Hij niet, dat iemand ze kwelde, Maar tuchtigde koningen om hunnentwil:
15И Он исполнил прошение их, но послал язву на души их.
15“Raakt mijn gezalfden niet aan, En doet mijn profeten geen leed!”
16И позавидовали в стане Моисею и Аарону, святому Господню.
16En toen Hij honger in het land had ontboden, Alle broodstokken stuk had geslagen,
17Разверзлась земля, и поглотила Дафана и покрыла скопище Авирона.
17Zond Hij een man voor hen uit, Werd Josef verkocht als een slaaf;
18И возгорелся огонь в скопище их, пламень попалил нечестивых.
18Men sloeg zijn voeten in boeien, In ijzeren ketens werd hij gekluisterd.
19Сделали тельца у Хорива и поклонились истукану;
19Maar toen eindelijk zijn voorzegging vervuld was, En Jahweh’s uitspraak hem in het gelijk had gesteld,
20и променяли славу свою на изображение вола, ядущего траву.
20Beval de koning, hem te bevrijden, Liet de heerser der volken hem los;
21Забыли Бога, Спасителя своего, совершившего великое в Египте,
21Hij stelde hem aan tot heer van zijn huis, Tot bestuurder van heel zijn bezit.
22дивное в земле Хамовой, страшное у Чермного моря.
22En terwijl hij diens vorsten door zijn geest onderrichtte, En wijsheid leerde aan zijn oudsten,
23И хотел истребить их, если бы Моисей, избранный Его, не стал пред Ним в расселине, чтобы отвратить ярость Его, да не погубит их.
23Trok Israël Egypte binnen, Werd Jakob gast in het land van Cham.
24И презрели они землю желанную, не верили слову Его;
24Daar liet Hij zijn volk heel vruchtbaar worden, Veel talrijker dan zijn verdrukkers.
25и роптали в шатрах своих, не слушались гласа Господня.
25Maar toen hun hart verstarde, en zij zijn volk gingen haten, En trouweloos zijn dienaren kwelden,
26И поднял Он руку Свою на них, чтобы низложить их в пустыне,
26Zond Hij Moses, zijn dienstknecht, Aäron, dien Hij zelf had gekozen;
27низложить племя их в народах и рассеять их по землям.
27En zij verrichtten zijn tekenen onder hen, En wonderen in het land van Cham.
28Они прилепились к Ваалфегору и ели жертвы бездушным,
28Hij zond duisternis af, en maakte het donker; Maar men achtte niet op zijn bevel.
29и раздражали Бога делами своими, и вторглась к ним язва.
29Hij veranderde hun wateren in bloed, En doodde hun vissen.
30И восстал Финеес и произвел суд, - и остановилась язва.
30Hun land krioelde van kikkers, Tot in de zalen zelfs van hun koning.
31И это вменено ему в праведность в роды и роды во веки.
31Hij sprak: Daar kwamen de muggen, Muskieten over heel hun gebied.
32И прогневали Бога у вод Меривы, и Моисей потерпел за них,
32Hij gaf hun hagel voor regen, En het vuur laaide op in hun land.
33ибо они огорчили дух его, и он погрешил устами своими.
33Hij sloeg hun wijnstok en vijg, En knakte de bomen op hun grond.
34Не истребили народов, о которых сказал им Господь,
34Hij sprak: Daar kwamen de sprinkhanen aan, En ontelbare slokkers;
35но смешались с язычниками и научились делам их;
35Ze verslonden al het gewas op het veld, En schrokten de vruchten weg van hun akker.
36служили истуканам их, которые были для них сетью,
36Hij sloeg alle eerstgeborenen in hun land, Al de eersten van hun mannenkracht.
37и приносили сыновей своих и дочерей своих в жертву бесам;
37Toen voerde Hij hen uit met zilver en goud, En geen van hun stammen bleef struikelend achter.
38проливали кровь невинную, кровь сыновей своих и дочерей своих, которых приносили в жертву идолам Ханаанским, - и осквернилась земля кровью;
38Egypte was blij, dat ze gingen; Want de schrik voor hen had ze bevangen.
39оскверняли себя делами своими, блудодействовали поступками своими.
39En Hij spreidde een wolk uit tot dek, Een vuur, om de nacht te verlichten.
40И воспылал гнев Господа на народ Его, и возгнушался Он наследием Своим
40Zij baden: Hij liet de kwakkels komen, En verzadigde hen met brood uit de hemel;
41и предал их в руки язычников, и ненавидящие их стали обладать ими.
41Hij spleet de rotsen: daar borrelden de wateren, En vloeiden door de woestijn als een stroom:
42Враги их утесняли их, и они смирялись под рукою их.
42Want Hij was zijn heilige belofte indachtig, Aan Abraham, zijn dienaar, gedaan!
43Много раз Он избавлял их; они же раздражали Его упорством своим, и были уничижаемы за беззаконие свое.
43Zo leidde Hij zijn volk met gejubel, Zijn uitverkorenen onder gejuich.
44Но Он призирал на скорбь их, когда слышал вопль их,
44Hij schonk hun de landen der heidenen, En ze erfden het vermogen der volken:
45и вспоминал завет Свой с ними и раскаивался по множеству милости Своей;
45Opdat ze zijn geboden zouden volbrengen, En zijn wetten onderhouden!
46и возбуждал к ним сострадание во всех, пленявших их.
no verse 46 in this text
47Спаси нас, Господи, Боже наш, и собери нас от народов, дабы славить святое имя Твое, хвалиться Твоею славою.
no verse 47 in this text
48Благословен Господь, Бог Израилев, от века и до века! И да скажет весь народ: аминь! Аллилуия!
no verse 48 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.