Žalmy 18
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Přednímu zpěváku, služebníka Hospodinova Davida, kterýž mluvil Hospodinu slova písně této v ten den, v němž ho vysvobodil Hospodin z ruky všech nepřátel jeho i z ruky Saulovy, a řekl:
1Voor muziekbegeleiding. Van den Dienaar van Jahweh; van David, die tot Jahweh de woorden van dit lied heeft gericht, toen Jahweh hem had verlost uit de hand van al zijn vijanden en ook uit de hand van Saul. En hij sprak: Ik heb U lief, o Jahweh, mijn kracht;
2Z vnitřnosti srdce miluji tě, Hospodine, sílo má.
2Jahweh, mijn toevlucht, mijn burcht en mijn veste; Mijn God, mijn rots, waarop ik kan schuilen, Mijn schild, de hoorn van mijn heil, en mijn schutse.
3Hospodin skála má a hrad můj, i vysvoboditel můj, Bůh silný můj, skála má, v němž naději skládám, štít můj a roh spasení mého, mé útočiště.
3Ik roep: Geprezen zij Jahweh! En ben van mijn vijand verlost.
4Chvály hodného vzýval jsem Hospodina, a od nepřátel svých byl jsem vyproštěn.
4De branding van de dood had mij al gegrepen, De golven der onderwereld sloegen over mij heen;
5Obklíčilyť mne byly bolesti smrti, a proudové nešlechetných předěsili mne.
5De strikken van het dodenrijk hielden mij vast, De klemmen van de dood lagen voor mij gereed:
6Bylyť jsou mne obklíčily bolesti hrobu, osídla smrti zachvátila mne.
6Maar ik riep tot Jahweh in mijn nood, En schreide om hulp tot mijn God. En Hij hoorde mijn stem in zijn vorstelijke woning, Mijn hulpgeroep drong door tot zijn oren:
7V úzkosti své vzýval jsem Hospodina, a k Bohu svému volal jsem, i vyslyšel z chrámu svého hlas můj, a volání mé před oblíčejem jeho přišlo v uši jeho.
7Daar schudde en beefde de aarde, Rilden en dreunden de fundamenten der bergen; Want Hij was in woede ontstoken,
8Tehdy pohnula se a zatřásla země, základové hor pohnuli se, a třásli se pro rozhněvání jeho.
8Rook steeg op uit zijn neus, Verslindend vuur spoot uit zijn mond, En gloeiende kolen spatten er uit.
9Dým vystupoval z chřípí jeho, a oheň zžírající z úst jeho, od něhož se uhlí rozpálilo.
9Hij boog de hemel, en daalde neer, Grauwe wolken onder zijn voeten;
10Nakloniv nebes, sstoupil, a mrákota byla pod nohami jeho.
10Hij besteeg den Cherub en vloog in het rond, Zwevend op de windewieken.
11A sedě na cherubínu, letěl, letěl na peří větrovém.
11Hij sloeg de duisternis als een dek om Zich heen, Donkere nevels, dreigende wolken waren zijn tent;
12Udělal sobě z temností skrýši, vůkol sebe stánek svůj z temných vod a hustých oblaků.
12En door de gloed, die voor Hem uitging, Braakten zijn wolken hagel en vurige kolen.
13Od blesku před ním oblakové jeho rozehnáni jsou, krupobití i uhlí řeřavé.
13En in de hemel donderde Jahweh, Verhief de Allerhoogste zijn stem;
14I hřímal na nebi Hospodin, a Nejvyšší vydal zvuk svůj, i krupobití a uhlí řeřavé.
14Hij schoot zijn pijlen en strooide ze rond, Slingerde zijn bliksems, en joeg ze uiteen.
15Vystřelil i střely své, a rozptýlil je, a blýskáním častým porazil je.
15Open lag de bedding der zee, Het fundament van de aarde kwam bloot: Door uw dreigen, o Jahweh, Door het snuivend gebries van uw neus.
16I ukázaly se hlubiny vod, a odkryti jsou základové okršlku pro žehrání tvé, Hospodine, pro dchnutí větru chřípí tvých.
16Van boven boog Hij Zich neer, greep mij vast, En trok mij weg uit de onstuimige wateren;
17Poslav s výsosti, uchopil mne, vytáhl mne z velikých vod.
17Hij verloste mij van mijn grimmigen vijand En van mijn haters, want ze waren te machtig.
18Vytrhl mne od nepřítele mého silného, a od těch, kteříž mne nenáviděli, ačkoli silnější mne byli.
18Ze waren uitgetrokken op de dag van mijn rampspoed, Maar Jahweh was mijn beschermer;
19Předstihliť jsou mne byli v den trápení mého, ale Hospodin byl mi podpora.
19Hij beveiligde mij, En bracht mij redding, omdat Hij mij liefhad.
20Kterýž vyvedl mne na prostranno, vytrhl mne, nebo mne sobě oblíbil.
20Toen werd mijn gerechtigheid door Jahweh beloond, Mijn reinheid van handen vergolden:
21Odplatil mi Hospodin podlé spravedlnosti mé, podlé čistoty rukou mých nahradil mi.
21Want ik had de wegen van Jahweh bewandeld, Niet gezondigd tegen mijn God;
22Nebo jsem ostříhal cest Hospodinových, aniž jsem se bezbožně strhl Boha svého.
22Ik had al zijn geboden voor ogen gehouden, Niet zijn wetten ontweken;
23Všickni zajisté soudové jeho jsou přede mnou, a ustanovení jeho neodložil jsem od sebe.
23Ik was voor Hem zonder smet, Had mij zuiver van zonde bewaard;
24Nýbrž upřímě choval jsem se k němu, a vystříhal jsem se nepravosti své.
24Daarom werd mijn gerechtigheid door Jahweh beloond, En mijn reinheid van handen in zijn ogen.
25Protož odplatil mi Hospodin podlé spravedlnosti mé, podlé čistoty rukou mých, kteráž jest před očima jeho.
25Want voor getrouwen toont Gij U trouw, Voor rechtschapenen rechtschapen;
26Ty, Pane, s milosrdným milosrdně nakládáš, a k člověku upřímému upřímě se máš.
26Rein voor den reine, Maar voor de listigaards listig.
27K sprostnému sprostně se ukazuješ, a s převráceným převráceně zacházíš.
27Ja, Gij redt het deemoedige volk, Maar vernedert hovaardige blikken;
28Lid pak ssoužený vysvobozuješ, a oči vysoké snižuješ.
28Gij zijt, o Jahweh, mijn lamp, Mijn God, die licht in mijn duisternis straalt;
29Ty zajisté rozsvěcuješ svíci mou; Hospodin Bůh můj osvěcuje temnosti mé.
29Met U durf ik de stormloop beginnen, Met mijn God de wallen bespringen.
30Nebo v tobě proběhl jsem vojsko, a v Bohu svém přeskočil jsem i zed.
30God! Volmaakt zijn zijn wegen, Jahweh’s woord is gelouterd. Hij is voor allen een schild, Die vluchten tot Hem.
31Boha tohoto silného cesta jest dokonalá, výmluvnosti Hospodinovy jsou přečištěné, onť jest štít všech, kteříž v něho doufají.
31Wie toch is God, dan Jahweh alleen; Wie een rots, dan alleen onze God!
32Nebo kdo jest Bohem kromě Hospodina, a kdo skalou kromě Boha našeho?
32God! Hij omgordt mij met kracht, En baant mij een veilige weg;
33Ten Bůh silný přepasuje mne udatností, a činí dokonalou cestu mou.
33Hij maakt mijn voeten vlug als hinden, En doet mij de hoogste toppen beklimmen;
34Èiní nohy mé jako laní, a na vysokostech mých postavuje mne.
34Hij oefent mijn handen ten strijde, Mijn armen tot het spannen van de koperen boog.
35Učí ruce mé boji, tak že lámi i lučiště ocelivé rukama svýma.
35Zo hebt Gij mij het schild van uw heil gereikt; Uw rechterhand heeft mij gestut, uw goedheid maakte mij groot.
36Tys mi také dodal štítu spasení svého, a pravice tvá podpírala mne, a dobrotivost tvá mne zvelebila.
36Gij hebt een weg voor mijn stappen gebaand, En mijn voeten wankelden niet.
37Rozšířil jsi krokům mým místo pode mnou, a nepodvrtly se nohy mé.
37Ik vervolgde mijn vijanden, haalde ze in, En keerde niet terug, eer ik ze had verslagen;
38Honil jsem nepřátely své, a postihl jsem je, aniž jsem se navrátil, až jsem je vyhubil.
38Ik heb ze verpletterd, zodat ze niet opstaan, Maar onder mijn voet blijven liggen.
39Tak jsem je zranil, že nemohli povstati, padše pod nohy mé.
39Gij hebt mij met kracht omgord tot de strijd, Mijn tegenstanders voor mij doen bukken;
40Ty jsi zajisté mne přepásal udatností k boji, povstávající proti mně sehnul jsi pode mne.
40Gij liet mij de rug van mijn vijanden zien, Mijn haters heb ik verdelgd.
41Nýbrž dals mi šíji nepřátel mých, abych ty, kteříž mne nenáviděli, vyplénil.
41Nu huilen ze, maar niemand helpt: Tot Jahweh zelfs, maar Hij antwoordt hun niet;
42Volaliť jsou, ale nebylo spomocníka k Hospodinu, ale nevyslyšel jich.
42Ik vermaal ze als stof voor de wind, En vertrap ze als slijk op de straten.
43I potřel jsem je jako prach u povětří, jako bláto na ulicích rozšlapal jsem je.
43Gij hebt mij gered uit de strijd met de volkeren, En mij aan het hoofd van de naties gesteld:
44Ty jsi mne vyprostil z různic lidu, a postavils mne v hlavu národům; lid, kteréhož jsem neznal, sloužil mi.
44Volkeren, die ik niet kende, werden mij dienstbaar, Vreemden brachten mij hulde; Nauwelijks hadden ze van mij gehoord, Of ze gehoorzaamden mij;
45Jakž jen zaslechli, uposlechli mne, cizozemci lhali mi.
45Anderen lagen uitgeput neer, En kropen sidderend uit hun burchten.
46Cizozemci svadli a třásli se v ohradách svých.
46Leve Jahweh! Gezegend mijn Rots; Hoogverheven de God van mijn heil!
47Živť jest Hospodin, a požehnaná skála má; protož buď vyvyšován Bůh spasení mého,
47Gij hebt mij gewroken, o God, Volkeren aan mij onderworpen;
48Bůh silný, kterýž mi pomsty poroučí, a podmaňuje mi lidi.
48Mij van mijn grimmigen vijand verlost, Zege over mijn bestrijders verleend, mij van geweldenaars bevrijd!
49Ty jsi vysvoboditel můj z moci nepřátel mých, také i nad povstávající proti mně vyvýšils mne, a od člověka ukrutného vyprostils mne.
49Daarom wil ik U prijzen, o Jahweh, Uw Naam verheerlijken onder de volken!
50A protož chváliti tě budu mezi národy, ó Hospodine, a jménu tvému žalmy prozpěvovati,
50Machtige hulp verleent Hij zijn Koning, En genade aan zijn Gezalfde: Aan David en zijn geslacht voor altijd!
51Kterýž tak důstojně vysvobozuješ krále svého, a činíš milosrdenství pomazanému svému Davidovi, i semeni jeho až na věky.
no verse 51 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.