Žalmy 81

Kralice Bible (1613)

Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)

1Přednímu z kantorů na gittit, Azafovi.

1Voor muziekbegeleiding; op de gittiet. Van Asaf. Jubelt voor God, onze sterkte, Juicht den God van Jakob ter eer;

2Plésejte Bohu, síle naší, prokřikujte Bohu Jákobovu.

2Stemt lofzangen aan, slaat de pauken, Met lieflijke citer en harp;

3Vezměte žaltář, přidejte buben, harfu libou a loutnu.

3Steekt deze maand de bazuinen, Bij volle maan voor de dag van ons feest!

4Trubte trubou na novměsíce, v uložený čas, v den slavnosti naší.

4Want dit is een voorschrift aan Israël, En een bevel van Jakobs God:

5Nebo toť jest ustavení v Izraeli, řád Boha Jákobova.

5Een gebod, aan Josef gegeven, Na zijn tocht uit het land van Egypte, Toen hij een woord vernam, Dat hij nooit had gehoord:

6Na svědectví v Jozefovi vyzdvihl jej, když byl vyšel proti zemi Egyptské, kdež jsme jazyk neznámý slýchati musili.

6Ik heb de last van uw schouders genomen, En uw handen werden van de draagkorf bevrijd.

7Osvobodil jsem, dí Bůh, od břemene rameno jeho, a ruce jeho nádob zednických zproštěny byly.

7Gij riept in de nood, En Ik heb u verlost, In donderwolken u verhoord, Bij de wateren van Meriba u beproefd.

8V ssoužení tom, když jsi volal, vytrhl jsem tě, vyslyšel jsem tě z skrýše hromu, zkušoval jsem tě při vodách sváru. Sélah.

8Hoor, mijn volk, Ik ga het u plechtig verkonden; Israël, ach, luister naar Mij:

9Řeklť jsem: Slyš, lide můj, a osvědčím se tobě, ó Izraeli, budeš-li mne poslouchati,

9Geen andere god mag er onder u zijn; Geen vreemden god moogt gij aanbidden!

10A nebude-li mezi vámi Boha jiného, a nebudeš-li se klaněti bohu cizímu.

10Ik ben Jahweh, uw God, die u uit Egypte heb geleid, En die uw mond heb gevuld, toen hij wijd was geopend!

11Já jsem Hospodin Bůh tvůj, kterýž jsem tě vyvedl z země Egyptské, otevři jen ústa svá, a naplnímť je.

11Maar mijn volk luisterde niet naar mijn stem, En Israël gehoorzaamde niet;

12Ale neuposlechl lid můj hlasu mého, a Izrael nepřestal na mně,

12Toen gaf ik ze prijs aan verstoktheid des harten, En iedereen ging zijn eigen weg.

13A protož pustil jsem je v žádost srdce jejich, i chodili po radách svých.

13Ach, had mijn volk naar Mij toch geluisterd, En Israël mijn wegen bewandeld!

14Ó byť mne byl lid můj poslouchal, a Izrael po cestách mých chodil,

14Hoe snel had Ik dan zijn vijand vernederd, Mijn hand op zijn verdrukkers doen komen;

15Tudíž bych já byl nepřátely jejich snížil, a na protivníky jejich obrátil ruku svou.

15Al hadden Jahweh’s haters Hem nog zo gevleid, Hun tijd was voor eeuwig gekomen!

16A ti, kteříž v nenávisti mají Hospodina, úlisně by se jim poddávati musili, i byl by čas jejich až na věky.

16Maar u zou Ik spijzen met de bloem van de tarwe, En verzadigen met honing uit de rotsen.

17A krmil bych je byl jádrem pšenice, a medem z skály sytil bych je.

no verse 17 in this text

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.