Žalmy 139
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Přednímu zpěváku, žalm Davidův. Hospodine, ty jsi mne zkusil a seznal.
1Voor muziekbegeleiding. Een psalm van David. Jahweh, Gij doorschouwt mij volmaakt, Gij zijt het, die mij doorgrondt;
2Ty znáš sednutí mé i povstání mé, rozumíš myšlení mému zdaleka.
2Gij kent mijn zitten en staan, En verstaat mijn gedachten van verre.
3Chození mé i ležení mé ty obsahuješ, a všech mých cest svědom jsi.
3Gij meet mijn lopen en liggen, Zijt met al mijn wegen vertrouwd;
4Než ještě mám na jazyku slovo, aj, Hospodine, ty to všecko víš.
4Ja, er komt geen woord op mijn tong, Of Gij kent het nauwkeurig, o Jahweh!
5Z zadu i z předu obklíčils mne, a vzložils na mne ruku svou.
5Gij omsluit mij van achter en voren, En houdt mij geheel in uw hand.
6Divnější jest umění tvé nad můj vtip; vysoké jest, nemohu k němu.
6Te wonderlijk is mij uw weten, Te hoog: ik kan het niet vatten.
7Kamž bych zašel od ducha tvého? Aneb kam bych před tváří tvou utekl?
7Waar zou ik ooit uw geest ontlopen, Uw aanschijn kunnen ontvluchten?
8Jestliže bych vstoupil na nebe, tam jsi ty; pakli bych sobě ustlal v hrobě, aj, přítomen jsi.
8Stijg ik ten hemel: Gij zijt er; Daal ik in het dodenrijk af: Gij zijt er!
9Vzal-li bych křídla záře jitřní, abych bydlil při nejdalším moři:
9Sla ik de wieken als het morgenrood uit, En laat ik mij neer aan de grenzen der zee:
10I tamť by mne ruka tvá provedla, a pravice tvá by mne popadla.
10Ook daar nog leidt mij uw hand, En houdt uw rechter mij vast.
11Dím-li pak: Aspoň tmy, jako v soumrak, přikryjí mne, ale i noc jest světlem vůkol mne.
11Al zeg ik: Ha, de duisternis zal mij bedekken, De nacht mij verschuilen:
12Aniž ty tmy před tebou ukryti mohou, anobrž noc jako den tobě svítí, rovně tma jako světlo.
12Dan maakt duisternis zelfs het niet donker voor U, Straalt de nacht als de dag, het donker als licht!
13Ty zajisté v moci máš ledví má, přioděl jsi mne v životě matky mé.
13Want Gij hebt mijn nieren geschapen, Mij in de schoot van mijn moeder gevormd:
14Oslavuji tě, proto že se hrozným a divným skutkům tvým divím, a duše má zná je výborně.
14Ik dank U voor het ontzaglijk wonder van mijn ontstaan, En voor uw heerlijke werken.
15Neníť ukryta žádná kost má před tebou, jakž jsem učiněn v skrytě, a řemeslně složen, v nejhlubších místech země.
15Gij hebt ook mijn ziel zorgvuldig gekend, En mijn gebeente bleef voor U niet verborgen, Toen ik in dat geheimvolle oord werd geschapen, Kunstig bewerkt in de diepten der aarde.
16Trupel můj viděly oči tvé, v knihu tvou všickni oudové jeho zapsáni jsou, i dnové, v nichž formováni byli, když ještě žádného z nich nebylo.
16Uw ogen hebben mijn vormeloze leden aanschouwd, In uw boek stonden ze allen beschreven: Ook de dagen, waarop ze werden gemaakt, Voordat er nog één van bestond.
17Protož u mne ó jak drahá jsou myšlení tvá, Bože silný, a jak jest jich nesčíslná summa!
17Maar hoe ondoorgrondelijk zijn ùw gedachten voor mij, Hoe overweldigend is haar getal, o mijn God;
18Chtěl-li bych je sčísti, více jest jich než písku; procítím-li, a já jsem vždy s tebou.
18Ga ik ze tellen, ze zijn talrijker nog dan het zand, En als ik ontwaak, is mijn geest met U bezig!
19Zabil-li bys, ó Bože, bezbožníka, tehdážť by muži vražedlní odstoupili ode mne,
19Dood dan de bozen, o God, En laat de bloeddorstigen ver van mij blijven:
20Kteříž mluví proti tobě nešlechetně; marně vyvyšují nepřátely tvé.
20Die zich tegen uw plannen verzetten, En uw raadsbesluiten willen verijdelen.
21Zdaliž těch, kteříž tě v nenávisti mají, ó Hospodine, v nenávisti nemám? A ti, kteříž proti tobě povstávají, zdaž mne nemrzejí?
21Zou ik niet haten, die U haten, o Jahweh, Niet walgen van wie tegen U opstaan?
22Úhlavní nenávistí jich nenávidím, a mám je za nepřátely.
22Ik haat ze zo fel, als ik haten kan, Mijn eigen vijanden zullen ze zijn!
23Vyzpytuj mne, Bože silný, a poznej srdce mé; zkus mne, a poznej myšlení má.
23Beproef mij, o God, en doorgrond mijn hart, Toets mij, en ken mijn gedachten:
24A popatř, chodím-liť já cestou odpornou tobě, a veď mne cestou věčnou.
24Zie, of ik op de weg der ongerechtigheid ben; Breng mij dan terug op het eeuwige pad!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.